ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಚಿಂತನೆ ಎಂದರೇನು?

ನೀವು ಜೀವನವನ್ನು ಸಕಾರಾತ್ಮಕವಾಗಿ ನೋಡುವುದನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿದಾಗ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕ್ಷಣವೂ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಅದು ಒತ್ತಡವನ್ನು ತಂದರೂ, ಸಂತೋಷವನ್ನು ತಂದರೂ ಸವಾಲನ್ನು ನೀಡಿದರೂ, ಆನಂದವನ್ನು ನೀಡಿದರೂ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅನುಭವವೂ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಜ್ಞಾನಿಯನ್ನಾಗಿ, ಬಲಶಾಲಿಯನ್ನಾಗಿ, ಶಾಂತ ಮನಸ್ಸಿನವರನ್ನಾಗಿ ಮತ್ತು ಕರುಣೆಯುಳ್ಳವರನ್ನಾಗಿ ರೂಪಿಸುವ ಅವಕಾಶವಾಗಬಹುದು. ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಮನಸ್ಸು ಎಂದರೆ ಎಲ್ಲವೂ ಒಳ್ಳೆಯದೇ ಎಂದು ಹೇಳುವ ಮನಸ್ಸಲ್ಲ. ನಿಜವಾದ ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಮನಸ್ಸು, ಇದು ಕಷ್ಟಕರವಾಗಿದ್ದರೂ, ಇದರಿಂದ ನಾನು ಯಾವುದೋ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾದುದನ್ನು ಕಲಿಯಬಹುದು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಇದೇ ಆಳವಾದ ಸಕಾರಾತ್ಮಕತೆಯ ಸ್ವರೂಪ. ಇದು ಕಣ್ಣುಮುಚ್ಚಿದ ಆಶಾವಾದವಲ್ಲ. ಇದು ಜಾಗೃತವಾದ ಆಂತರಿಕ ಶಕ್ತಿ. ಜೀವನದ ಬಿರುಗಾಳಿಯ ಮಧ್ಯೆಯೂ ನಿಂತುಕೊಂಡು, ಆ ಬಿರುಗಾಳಿಯೇ ತನ್ನ ಸಂಪೂರ್ಣ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವಾಗಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡದಿರುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ. ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಘಟನೆ ನಮ್ಮ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿ ಇರದೇ ಇರಬಹುದು. ಆದರೆ ಆ ಘಟನೆಯನ್ನು ನಾವು ಹೇಗೆ ಅರ್ಥೈಸಬೇಕು, ಅದಕ್ಕೆ ಹೇಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಬೇಕು, ಯಾವ ಮನೋಭಾವವನ್ನು ಹೊಂದಬೇಕು ಮತ್ತು ಅದರಿಂದ ಯಾವ ಅರ್ಥವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕಲಿಯಬಹುದು. ಈ ಆಂತರಿಕ ಆಯ್ಕೆಯೇ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ದೊರೆಯುವ ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ತರ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ. ನಾವು ಯಾವುದರ ಮೇಲೆ ಪದೇಪದೇ ಗಮನ ಹರಿಸುತ್ತೇವೆಯೋ, ಅದನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಯೋಚಿಸುವುದು ನಮ್ಮ ಮೆದುಳಿಗೆ ಸುಲಭವಾಗುತ್ತದೆ. ನಾವು ಯಾವುದನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡುತ್ತೇವೆಯೋ, ಅದು ಕ್ರಮೇಣ ನಮ್ಮ ಮಾನಸಿಕ ಅಭ್ಯಾಸವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಸಕಾರಾತ್ಮಕತೆ ಕೇವಲ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ಗುಣವಲ್ಲ, ಅದು ಒಂದು ಜೀವನಶೈಲಿ ಮತ್ತು ಅಭ್ಯಾಸವಾಗಬಹುದು. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲೂ ಇದರಿಂದ ನಾನು ಏನು ಕಲಿಯಬಹುದು??? ನಾನು ಏನು ಸುಧಾರಿಸಬಹುದು??? ನನ್ನ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿ ಏನಿದೆ??? ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ಕೃತಜ್ಞನಾಗಿರಬಹುದು??? ಎಂದು ಹುಡುಕುವ ಅಭ್ಯಾಸವನ್ನು ಬೆಳೆಸಿದಾಗ, ನಿಮ್ಮ ಗಮನವು ನಿಧಾನವಾಗಿ ರಚನಾತ್ಮಕವಾಗುತ್ತದೆ. ಕೃತಜ್ಞತೆ ಎಂದರೆ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಅಥವಾ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸುವುದಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಬಳಿ ಇಲ್ಲದದ್ದರ ಬಗ್ಗೆ ಅಷ್ಟೊಂದು ಮುಳುಗಿ ಹೋಗಬಾರದು. ನಮ್ಮ ಬಳಿ ಇನ್ನೂ ಇರುವ ಅಮೂಲ್ಯವಾದದ್ದನ್ನು ಕಾಣುವ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಬಾರದು ಎಂಬುದೇ ಕೃತಜ್ಞತೆಯ ಅರ್ಥ. ಜೀವನವು ಸದಾ ವಿರುದ್ಧ ಅನುಭವಗಳ ಮೂಲಕ ನಮಗೆ ಪಾಠ ಕಲಿಸುತ್ತದೆ. ಅಶಾಂತಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದಾಗ ಶಾಂತಿಯ ಮೌಲ್ಯ ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ. ದುರ್ಬಲತೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸಿದಾಗ ಶಕ್ತಿಯ ಅರ್ಥ ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ. ಅನಿಶ್ಚಿತತೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದಾಗ ಭದ್ರತೆಯ ಬೆಲೆ ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ. ಏಕಾಂತವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದಾಗ ನಿಜವಾದ ಸಂಬಂಧಗಳ ಮಹತ್ವ ಅರಿವಾಗುತ್ತದೆ. ಭಯವನ್ನು ಎದುರಿಸಿದ ನಂತರವೇ ಧೈರ್ಯದ ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥ ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ಕಠಿಣ ಅಧ್ಯಾಯಗಳು ಅರ್ಥವಿಲ್ಲದ ಅಡ್ಡಿಗಳೇ ಆಗಿರಬೇಕೆಂದಿಲ್ಲ. ಅವು ನಮ್ಮ ಆತ್ಮದ ಶಿಕ್ಷಣದ ಒಂದು ಭಾಗವಾಗಿರಬಹುದು. ಇದು ನನಗೇ ಏಕೆ ಸಂಭವಿಸಿತು??? ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯ ಬದಲು, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಈ ಅನುಭವವು ನನಗೆ ಏನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು, ಏನು ಬದಲಾಯಿಸಲು, ಏನನ್ನು ಬಿಡಲು ಅಥವಾ ನಾನು ಯಾರಾಗಿ ಬೆಳೆಯಲು ಕಲಿಸುತ್ತಿದೆ??? ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಹೆಚ್ಚು ಪರಿವರ್ತನಕಾರಿ. ಒಂದು ನೋವಿನ ಅನುಭವವು ನಿಮ್ಮ ಕಾರಾಗೃಹವಾಗಬಹುದು ಅಥವಾ ನಿಮ್ಮ ಗುರುವಾಗಬಹುದು. ವೈಫಲ್ಯವು ನಿಮ್ಮ ವಿರುದ್ಧದ ಶಾಶ್ವತ ತೀರ್ಪಾಗಬಹುದು ಅಥವಾ ಬದಲಾಯಿಸಬೇಕಾದ ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ ನಿಮಗೆ ಮಾಹಿತಿ ನೀಡಬಹುದು. ನಿರಾಕರಣೆಯು ನಾನು ಯೋಗ್ಯನಲ್ಲ ಎಂದು ನಂಬಿಸಬಹುದು ಅಥವಾ ನೀವು ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚು ಸೂಕ್ತವಾದ ದಾರಿಯತ್ತ ನಿಮ್ಮನ್ನು ತಿರುಗಿಸಬಹುದು. ಒತ್ತಡವು ನಿಮ್ಮ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸಬಹುದು ಅಥವಾ ನಿಮ್ಮೊಳಗೆ ಇದ್ದುದೇ ನಿಮಗೆ ತಿಳಿಯದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊರತರುತ್ತದೆ. ನಿರಾಶೆಯೂ ಸಹ, ನೀವು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿದ್ದದ್ದು ಮತ್ತು ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಜೀವನ ನೀಡಿದ್ದನ್ನು ಬೇರ್ಪಡಿಸಿ ನೋಡಲು ಕಲಿತಾಗ, ನಿಮ್ಮ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಆಳಗೊಳಿಸಬಹುದು. ನಮ್ಮ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳು ಯಾವಾಗಲೂ ವಾಸ್ತವಕ್ಕೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂದು ಒತ್ತಾಯಿಸುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ವಾಸ್ತವವನ್ನು ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಅದಕ್ಕೆ ಜಾಣ್ಮೆಯಿಂದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಲು ಕಲಿಯುವಾಗಲೇ ಪರಿಪಕ್ವತೆ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಇದರರ್ಥ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ನೋವಿನಲ್ಲೂ ಬಲವಂತವಾಗಿ ನಗಬೇಕು ಅಥವಾ ನೋವಾಗುತ್ತಿರುವಾಗ ನಾನು ಬಲಶಾಲಿ ಎಂದು ನಟಿಸಬೇಕು ಎಂದಲ್ಲ. ನಿಜವಾದ ಸಕಾರಾತ್ಮಕತೆಯಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣೀರಿಗೆ ಜಾಗವಿದೆ. ದುಃಖಕ್ಕೆ, ಮೌನಕ್ಕೆ, ಅನಿಶ್ಚಿತತೆಗೆ ಮತ್ತು ವಿಶ್ರಾಂತಿಗೂ ಜಾಗವಿದೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನೀವು ಮಾಡಬಹುದಾದ ಅತ್ಯಂತ ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಕೆಲಸವೆಂದರೆ, ಇದು ನನಗೆ ನೋವು ಕೊಡುತ್ತಿದೆ. ಆದರೆ ಈ ನೋವು ನನ್ನ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ನಾನು ಅವಕಾಶ ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದು. ದುರ್ಬಲತೆಯ ಅನುಪಸ್ಥಿತಿಯೇ ಶಕ್ತಿ ಅಲ್ಲ. ನೋವಿನ ನಡುವೆಯೂ ಹೃದಯವನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳದೆ ಮುಂದೆ ಸಾಗುವ ನಿರ್ಧಾರವೇ ನಿಜವಾದ ಶಕ್ತಿ. ಜೀವನ ಕಲಿಸುವ ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡ ಪಾಠಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ನಮ್ಮ ಗಮನದ ಮೌಲ್ಯ. ನಿಮ್ಮ ಸಂಪೂರ್ಣ ಜೀವನವನ್ನು ಇತರರೊಂದಿಗೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಹೋಲಿಸುವುದರಲ್ಲಿ, ಹಿಂದಿನದನ್ನು ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಿಸುವುದರಲ್ಲಿ, ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ಭಯಪಡುವುದರಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಜೀವನ ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಅನ್ಯಾಯ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ ಏಕೆ??? ಎಂದು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಪ್ರಶ್ನಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಕಳೆದರೆ, ನೀವು ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕಾದ ಜೀವನವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲು ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಕಡಿಮೆ ಶಕ್ತಿ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ನಿಮ್ಮ ಗಮನವನ್ನು ವರ್ತಮಾನಕ್ಕೆ ಮರಳಿ ತಂದು, ನನ್ನ ಬಳಿ ಇಂದು ಏನಿದೆ??? ಇದರಿಂದ ನಾನು ಈಗ ಮಾಡಬಹುದಾದ ಅತ್ಯಂತ ಜಾಣ್ಮೆಯ ಕೆಲಸ ಯಾವುದು??! ಎಂದು ಕೇಳಿದಾಗ ಏನೋ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ. ಮನಸ್ಸು ಅಸಹಾಯಕತೆಯಿಂದ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳತ್ತ ಚಲಿಸುತ್ತದೆ. ಪರಿಪೂರ್ಣ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳು ಬರುವವರೆಗೆ ಕಾಯುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ಸಣ್ಣ ಆದರೆ ನಿರಂತರ ಕ್ರಿಯೆಗಳ ಮೂಲಕ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲು ಆರಂಭಿಸುತ್ತೀರಿ. ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸಾಧನೆ ಕೇವಲ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಪ್ರೇರಣೆ ಏರುತ್ತದೆ, ಇಳಿಯುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಶಿಸ್ತು, ಮೌಲ್ಯಗಳು, ತಾಳ್ಮೆ, ಕಲಿಕೆಯ ಮನೋಭಾವ, ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಮತ್ತು ನಿರಂತರ ಪ್ರಯತ್ನ ನಮ್ಮನ್ನು ಬಹಳ ದೂರ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತವೆ. ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಮನೋಭಾವವು ಕ್ರಿಯೆಯೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿದಾಗ ಅದು ಶಕ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಉತ್ತಮ ಜೀವನ ಬೇಕಾದರೆ ಪ್ರತಿದಿನ ಏನನ್ನಾದರೂ ಕಲಿಯಿರಿ. ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ಬೇಕಾದರೆ ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ನೀವು ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಸಣ್ಣ ಭರವಸೆಗಳನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಶಾಂತಿ ಬೇಕಾದರೆ ಅನಗತ್ಯ ಸಂಘರ್ಷಕ್ಕೆ ಆಹಾರ ನೀಡುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ. ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ಸಂಬಂಧಗಳು ಬೇಕಾದರೆ ಕೇಳುವುದನ್ನು, ಕ್ಷಮಿಸುವುದನ್ನು, ಸರಿಯಾಗಿ ಸಂವಹನ ಮಾಡುವುದನ್ನು ಮತ್ತು ಮಿತಿಗಳನ್ನು ಗೌರವಿಸುವುದನ್ನು ಕಲಿಯಿರಿ. ಯಶಸ್ಸು ಬೇಕಾದರೆ ಹೊಸದನ್ನು ಕಲಿಯುವ ಆರಂಭಿಕ ಹಂತದಲ್ಲಿರುವುದನ್ನು, ತಪ್ಪು ಮಾಡುವುದನ್ನು, ಟೀಕೆ ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದನ್ನು ಮತ್ತು ಮತ್ತೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವುದನ್ನು ಸಹಜವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ. ಆಂತರಿಕ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಬೇಕಾದರೆ ಯಾವುದನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಬಹುದು ಮತ್ತು ಯಾವುದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲೇಬೇಕು ಎಂಬುದರ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ಕಲಿಯಿರಿ. ನಿಮ್ಮ ಜೀವನವು ದೊಡ್ಡ ಘಟನೆಗಳಿಂದ ಮಾತ್ರ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ, ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕಾಣುವ ಸಣ್ಣ ಕ್ಷಣಗಳಿಂದಲೂ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ನೀವು ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದಾಗ ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ನೀವು ಹೇಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತೀರಿ ಎಂಬುದು ಮುಖ್ಯ. ನಿಮಗೆ ಯಾವುದೇ ಪ್ರಯೋಜನ ಕೊಡಲಾಗದ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನೂ ನೀವು ಹೇಗೆ ನಡೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೀರಿ ಎಂಬುದು ಮುಖ್ಯ. ಯಾರೂ ನೋಡದಿರುವಾಗ ನೀವು ಹೇಗೆ ವರ್ತಿಸುತ್ತೀರಿ ಎಂಬುದು ಮುಖ್ಯ. ನಿರಾಶೆಯ ನಂತರ ಮತ್ತೆ ಎದ್ದು ನಿಲ್ಲುವ ನಿರ್ಧಾರ ಮುಖ್ಯ. ಜೀವನ ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿರದಿದ್ದರೂ ಕೃತಜ್ಞರಾಗಿರಲು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ನಿರ್ಧಾರ ಮುಖ್ಯ. ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವು ಒಂದೇ ಒಂದು ಮಹತ್ತರ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಸಾವಿರಾರು ಸಣ್ಣ ಆಯ್ಕೆಗಳ ಮೂಲಕ ಅದು ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಆ ಆಯ್ಕೆಗಳು ಕ್ರಮೇಣ ನಿಮ್ಮ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವಾಗುತ್ತವೆ. ಬಹುಶಃ ಕೃತಜ್ಞತೆಯೇ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯ ಅತ್ಯಂತ ಆಳವಾದ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ. ಕೃತಜ್ಞನಾದ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಜೀವನ ತಾತ್ಕಾಲಿಕವೆಂಬ ಅರಿವು ಇರುತ್ತದೆ. ನಾವು ಪ್ರೀತಿಸುವ ಜನರು ಶಾಶ್ವತರಲ್ಲ. ಯೌವನ ಶಾಶ್ವತವಲ್ಲ. ಅವಕಾಶಗಳು ಶಾಶ್ವತವಲ್ಲ. ಕಷ್ಟದ ಕಾಲಗಳೂ ಶಾಶ್ವತವಲ್ಲ. ಅನಿತ್ಯತೆಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಾಗ ನಮ್ಮ ಬದುಕುವ ವಿಧಾನ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ. ಮೆಚ್ಚುಗೆಯನ್ನು ಮುಂದೂಡುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತೇವೆ. ನಾಳೆ ಖಚಿತವೆಂದು ಭಾವಿಸುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತೇವೆ. ನಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಪಾತ್ರರೊಂದಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಜಾಗೃತಿಯಿಂದ ಇರಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತೇವೆ. ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಬಳಸುತ್ತೇವೆ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕಾಣುವ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತೇವೆ. ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹೊಂದಬೇಕೆಂಬ ಅತಿಯಾದ ಹಂಬಲದಿಂದ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತೇವೆ. ನಮ್ಮ ಗಮನ ಮತ್ತು ಪುನರಾವರ್ತಿತ ಮಾನಸಿಕ ಅಭ್ಯಾಸಗಳು ಬಹಳ ಮುಖ್ಯ. ರಚನಾತ್ಮಕ ಚಿಂತನೆ, ಕೃತಜ್ಞತೆ, ಆತ್ಮಪರಿಶೀಲನೆ, ಸಮಸ್ಯೆ ಪರಿಹಾರ ಮತ್ತು ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಸಮತೋಲನಗೊಳಿಸುವ ಅಭ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಆ ರೀತಿಯ ಮಾನಸಿಕ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳು ಹೆಚ್ಚು ಸಹಜವಾಗಬಹುದು. ಇದರರ್ಥ ಕೇವಲ ಸಕಾರಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಯೋಚಿಸುವುದರಿಂದ ಗಂಭೀರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಮಾಯವಾಗುತ್ತವೆ ಅಥವಾ ನಮ್ಮ ಆಲೋಚನೆಗಳಿಂದಲೇ ವಾಸ್ತವವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಬಹುದು ಎಂದಲ್ಲ. ಇದರ ಅರ್ಥ ನಮ್ಮ ಮಾನಸಿಕ ಅಭ್ಯಾಸಗಳು ನಾವು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ನೋಡುತ್ತೇವೆ, ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತೇವೆ, ಹೇಗೆ ನಿರ್ಧಾರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ ಮತ್ತು ಹೇಗೆ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತೇವೆ ಎಂಬುದರ ಮೇಲೆ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರುತ್ತವೆ. ಆರೋಗ್ಯಕರ ಮನಸ್ಸು ಎಂದರೆ ಸಮಸ್ಯೆಗಳೇ ಇಲ್ಲದ ಮನಸ್ಸಲ್ಲ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಹೆಚ್ಚು ಸಮರ್ಥವಾದ ಮನಸ್ಸು. ಆದ್ದರಿಂದ ಸಕಾರಾತ್ಮಕತೆಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಎಂದರೆ ಪ್ರತಿಕ್ಷಣವೂ ಸಂತೋಷವಾಗಿರಲು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಬಲವಂತಪಡಿಸುವುದಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನೊಳಗೆ ಪದೇಪದೇ ಯಾವುದನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ಬಿಡುತ್ತೀರಿ ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ಜಾಗೃತರಾಗುವುದು. ನಿಮ್ಮ ಗಮನವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿ. ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರುವ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಆರಿಸಿ. ಇತರರ ಜೀವನದ ಹೊರಗಿನ ಪ್ರದರ್ಶನದೊಂದಿಗೆ ನಿಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ಹೋಲಿಸುವುದನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿ. ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುವ ಮೊದಲು ಕ್ಷಣಕಾಲ ನಿಲ್ಲುವುದನ್ನು ಕಲಿಯಿರಿ. ನನ್ನ ಜೀವನ ಹೀಗೆ ಏಕೆ??? ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಈಗ ನಾನು ಮಾಡಬಹುದಾದ ಮುಂದಿನ ಜಾಣ್ಮೆಯ ಹೆಜ್ಜೆ ಯಾವುದು??? ಎಂದು ಬದಲಾಯಿಸಿ. ನಾನು ಸೋತಿದ್ದೇನೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಏನು ಕೆಲಸ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ನಾನು ಕಂಡುಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಬದಲಾಯಿಸಿ. ನಾನು ಹಿಂದೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದೇನೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ನನ್ನ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಅದರದೇ ಆದ ಸಮಯವಿದೆ ಎಂದು ಬದಲಾಯಿಸಿ. ಎಲ್ಲವೂ ನನ್ನ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿದೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಇದು ಕಷ್ಟಕರವಾಗಿದೆ, ಆದರೆ ನನ್ನ ಮುಂದಿನ ಹೆಜ್ಜೆಯನ್ನು ನಾನು ಇನ್ನೂ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಬಹುದು ಎಂದು ಬದಲಾಯಿಸಿ. ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷದ ಕ್ಷಣಗಳೂ ಬರುತ್ತವೆ. ಒತ್ತಡದ ಕ್ಷಣಗಳೂ ಬರುತ್ತವೆ. ಎರಡನ್ನೂ ಜಾಗೃತಿಯಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ. ಸಂತೋಷವು ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು ಕಲಿಸಬಹುದು. ಒತ್ತಡವು ಸ್ಥೈರ್ಯವನ್ನು ಕಲಿಸಬಹುದು. ಯಶಸ್ಸು ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಕಲಿಸಬಹುದು. ವೈಫಲ್ಯ ವಿನಯವನ್ನು ಕಲಿಸಬಹುದು. ಪ್ರೀತಿ ಹೃದಯವನ್ನು ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ಕಲಿಸಬಹುದು. ನಷ್ಟವು ಅನಿತ್ಯತೆಯನ್ನು ಕಲಿಸಬಹುದು. ಏಕಾಂತವು ಸ್ವಯಂ ಅರಿವನ್ನು ಕಲಿಸಬಹುದು. ಸಮಾಜ ಮತ್ತು ಸಂಬಂಧಗಳು ಕರುಣೆಯನ್ನು ಕಲಿಸಬಹುದು. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅನುಭವದಲ್ಲೂ ಒಂದು ಪಾಠವಿದೆ. ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಗಮನಿಸಲು ನಾವು ಸಾಕಷ್ಟು ಶಾಂತವಾಗಿರಬೇಕು. ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ನೀವು ಎಷ್ಟು ಸಾಧಿಸಿದ್ದೀರಿ ಎಂಬುದರಿಂದ ಮಾತ್ರ ಅಳೆಯಬೇಡಿ. ನೀವು ಎಷ್ಟು ಆಳವಾಗಿ ಬದುಕಿದ್ದೀರಿ, ಎಷ್ಟು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಬೆಳೆದಿದ್ದೀರಿ, ಜನರನ್ನು ಎಷ್ಟು ದಯೆಯಿಂದ ನಡೆಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೀರಿ, ಕಷ್ಟವನ್ನು ಎಷ್ಟು ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಎದುರಿಸಿದ್ದೀರಿ, ಎಷ್ಟು ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಗಳಿಸಿದ್ದೀರಿ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಸುತ್ತಲಿನ ಜನರ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಎಷ್ಟು ಶಾಂತಿಯನ್ನು ತಂದಿದ್ದೀರಿ ಎಂಬುದರಿಂದಲೂ ಅಳೆಯಿರಿ. ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಬಳಿ ಅನೇಕ ವಸ್ತುಗಳಿದ್ದರೂ ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ಬಡವನಾಗಿರಬಹುದು. ಮತ್ತೊಬ್ಬನ ಬಳಿ ಬಹಳ ಕಡಿಮೆ ಇದ್ದರೂ, ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನೇ ಕೃತಜ್ಞತೆಯಿಂದ ಅನುಭವಿಸುವುದರಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರೀಮಂತ ಜೀವನವನ್ನು ಬದುಕಬಹುದು. ನಿಮ್ಮ ಭೂತಕಾಲವು ಒಂದು ಅಧ್ಯಾಯ. ಅದು ನಿಮ್ಮ ಸಂಪೂರ್ಣ ಗುರುತಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮ ವರ್ತಮಾನವು ಒಂದು ಅವಕಾಶ. ಅದು ನಿಮ್ಮ ಶಿಕ್ಷೆಯಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮ ಭವಿಷ್ಯ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಈಗಲೇ ಬರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿಲ್ಲ. ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಹೆಚ್ಚು ಜಾಣ್ಮೆಯಿಂದ ಯೋಚಿಸಲು, ಹೆಚ್ಚು ಧೈರ್ಯದಿಂದ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಲು, ಹೆಚ್ಚು ಆಳವಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸಲು, ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಕಲಿಯಲು ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ನಿಜವಾದ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದತ್ತ ಇನ್ನಷ್ಟು ಬೆಳೆಯಲು ಮತ್ತೊಂದು ಅವಕಾಶವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಒಂದು ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಸಂಪೂರ್ಣ ಜೀವನವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ. ಹಿಂದಿನ ಆಯ್ಕೆಗಿಂತ ಈ ಕ್ಷಣದ ಮುಂದಿನ ಆಯ್ಕೆಯನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಚ್ಚು ಜಾಗೃತಿಯಿಂದ ಮಾಡುವುದಷ್ಟೇ ಸಾಕು. ಸಣ್ಣ ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಆಯ್ಕೆಗಳು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಪುನರಾವರ್ತನೆಯಾದಾಗ, ಅವು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಜೀವನವಾಗಿ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಜೀವನ ಕಷ್ಟವಾದಾಗ, ಜೀವನ ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ನ್ಯಾಯವಾಗಿ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿದೆಯೇ??? ಎಂದು ತಕ್ಷಣ ಕೇಳಬೇಡಿ. ನಾನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ ನಾನು ಹೆಚ್ಚು ಜ್ಞಾನಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದೇನೆಯೇ??? ಎಂದು ಕೇಳಿ. ಯಶಸ್ಸು ಬಂದಾಗ, ನಾನು ಎಷ್ಟು ಗಳಿಸಿದ್ದೇನೆ??? ಎಂದು ಮಾತ್ರ ಕೇಳಬೇಡಿ. ಇದರೊಂದಿಗೆ ನನಗೆ ಬಂದಿರುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಏನು?” ಎಂದು ಕೇಳಿ. ವೈಫಲ್ಯ ಬಂದಾಗ, ನನ್ನ ಜೀವನ ಮುಗಿದಿದೆಯೇ??? ಎಂದು ಕೇಳಬೇಡಿ. ಈ ವೈಫಲ್ಯ ನನಗೆ ಏನನ್ನು ತೋರಿಸಿದೆ??? ಎಂದು ಕೇಳಿ. ದಾರಿ ತಪ್ಪಿದಂತೆ ಅನಿಸಿದಾಗ, ನನಗೆ ಭವಿಷ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ಭಾವಿಸಬೇಡಿ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅನಿಶ್ಚಿತತೆಯೇ ಹೊಸ ದಾರಿ ಹುಟ್ಟುವ ಜಾಗವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ಆಂತರಿಕ ಸಂಕಲ್ಪವನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ನನ್ನ ನೋವನ್ನು ನಾನು ವ್ಯರ್ಥಗೊಳಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅದರಿಂದ ಕಲಿಯುತ್ತೇನೆ. ನನ್ನ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳನ್ನು ನಾನು ಸಾಮಾನ್ಯವೆಂದು ಭಾವಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅವುಗಳಿಗೆ ಕೃತಜ್ಞನಾಗಿರುತ್ತೇನೆ. ನನ್ನ ವೈಫಲ್ಯವನ್ನು ನನ್ನ ಗುರುತಾಗಲು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ. ಅದನ್ನು ನನ್ನ ಶಿಕ್ಷಕನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ಇತರರ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ನನ್ನ ಮೌಲ್ಯದ ಅಳತೆಯಾಗಲು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ. ನಾನು ನನ್ನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಮೌನವಾಗಿ ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತೇನೆ. ಜೀವನ ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗುವವರೆಗೆ ಕಾಯುವುದಿಲ್ಲ. ಅಪೂರ್ಣವಾದ ವರ್ತಮಾನದಲ್ಲಿಯೇ ಅರ್ಥವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ. ವಾಸ್ತವದಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಲ್ಲ. ಜಾಗೃತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ವಾಸ್ತವವನ್ನು ಎದುರಿಸುವುದು. ಕತ್ತಲೆ ಇಲ್ಲವೆಂದು ನಟಿಸುವುದಲ್ಲ. ಅದರೊಳಗೆ ನಡೆಯಲು ಸಾಕಷ್ಟು ಆಂತರಿಕ ಬೆಳಕನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅನುಭವವೂ ನಿಮಗೆ ಸಂತೋಷ ಕೊಡಬೇಕು ಎಂದು ಬೇಡುವುದಲ್ಲ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅನುಭವವೂ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಳವಾದ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನಾಗಿ ಹೇಗೆ ಮಾಡಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನು ಕಲಿಯುವುದು. ಜೀವನದ ಸಂಪೂರ್ಣ ನದಿಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವುದಲ್ಲ. ಜ್ಞಾನ, ಧೈರ್ಯ, ತಾಳ್ಮೆ ಮತ್ತು ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ ನಿಮ್ಮ ದೋಣಿಗೆ ದಿಕ್ಕು ನೀಡಲು ಕಲಿಯುವುದು. ಒಂದು ದಿನ ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ಹಿಂದಿರುಗಿ ನೋಡಿದಾಗ, ನೀವು ಒಮ್ಮೆ ಅಡ್ಡಿ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಕೆಲವು ಘಟನೆಗಳೇ ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದ ತಿರುವುಗಳಾಗಿದ್ದವು ಎಂಬುದು ನಿಮಗೆ ಅರ್ಥವಾಗಬಹುದು. ಕೆಲವು ನಿರಾಶೆಗಳು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಬೇರೆ ದಾರಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದಿರಬಹುದು. ಕೆಲವು ಅಂತ್ಯಗಳು ಹೊಸ ಆರಂಭಗಳಾಗಿರಬಹುದು. ಕೆಲವು ಏಕಾಂತದ ಅವಧಿಗಳು ನಿಮ್ಮನ್ನು ನಿಮ್ಮೊಳಗೆ ಪರಿಚಯಿಸಿರಬಹುದು. ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದ ಕೆಲವು ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣ ಕಾಲಗಳು, ನಂತರ ನೀವು ಅವಲಂಬಿಸಿದ ಆಂತರಿಕ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಮೌನವಾಗಿ ನಿರ್ಮಿಸಿರಬಹುದು. ಆದ್ದರಿಂದ ಜಾಗೃತಿಯಿಂದ ಬದುಕಿ. ನಿರಂತರವಾಗಿ ಕಲಿಯಿರಿ. ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸಿ. ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿ. ಜಾಣ್ಮೆಯಿಂದ ಕ್ಷಮಿಸಿ. ನಿಮ್ಮ ಮನಶ್ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳಿ. ನಿಮ್ಮ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿಲ್ಲದದ್ದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ. ನಿಮ್ಮ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿರುವುದನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿ. ಉಳಿದಿರುವುದಕ್ಕೆ ಕೃತಜ್ಞರಾಗಿರಿ. ಮುಂದೆ ಬರುವುದಕ್ಕೆ ಧೈರ್ಯ ಹೊಂದಿರಿ. ಮತ್ತು ಜೀವನವು ನಿಮಗೆ ಯಾವ ಕ್ಷಣವನ್ನು ನೀಡಿದರೂ ಅದು ಒತ್ತಡವಾಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ಸಂತೋಷವಾಗಿರಲಿ, ಸವಾಲಾಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ಆನಂದವಾಗಿರಲಿ, ಯಶಸ್ಸಾಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ವೈಫಲ್ಯವಾಗಿರಲಿ ಅದನ್ನು ಒಬ್ಬ ಶಿಕ್ಷಕನಂತೆ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ. ಏಕೆಂದರೆ ಜೀವನದ ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡ ಸಾಧನೆ ಎಂದರೆ ಕಷ್ಟಗಳೇ ಇಲ್ಲದ ಜೀವನವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವುದಲ್ಲ. ಜೀವನ ಏನನ್ನೇ ತಂದರೂ, ಅದನ್ನು ಜ್ಞಾನವಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಬಲ್ಲಷ್ಟು ಆಳವಾದ ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಆತ್ಮವನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ನಿಜವಾದ ಸಾಧನೆ. ನೀವು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಿಷಯವೂ ನಿಮಗೆ ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು ಕಲಿಸಲಿ. ನೀವು ಎದುರಿಸುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕಷ್ಟವೂ ನಿಮ್ಮ ಧೈರ್ಯವನ್ನು ಬೆಳೆಸಲಿ. ನೀವು ಅನುಭವಿಸುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಘಟನೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಜ್ಞಾನಿ, ದಯಾಮಯಿ, ಶಾಂತ ಮತ್ತು ಜಾಗೃತ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನಾಗಿ ರೂಪಿಸಲಿ. ನಿಮ್ಮ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳು ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದ ಮೇಲೆ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಬಹುದು. ಆದರೆ ನೀವು ಅವುಗಳಿಗೆ ನೀಡುವ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ನೀವು ಯಾರಾಗುತ್ತೀರಿ ಎಂಬುದನ್ನು ರೂಪಿಸಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹೊಸ ಕ್ಷಣವೂ ನೀವು ಯಾರಾಗಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಆಯ್ಕೆಮಾಡುವ ಹೊಸ ಅವಕಾಶವೇ ಆಗಿದೆ.

ಸಿದ್ದಿ ಪಡೆದ ಸಿದ್ದರು

ಅತೀಂದ್ರಿಯ ಲೋಕದ ರಹಸ್ಯ.. ಸಿದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಸಿದ್ಧರ ವಾಸ್ತವ ಸತ್ಯಗಳು:

ಬಾಹ್ಯಾಕಾಶದ ಅನಂತತೆಯನ್ನು ಅಳೆಯಲು ಹೊರಟಿರುವ ನವೀನ ವಿಜ್ಞಾನಕ್ಕೇ ಸವಾಲೆಸೆಯುವ, ಪ್ರಕೃತಿಯ ನಿಯಮಗಳನ್ನೇ ಮೆಟ್ಟಿ ನಿಲ್ಲುವ ಅತ್ಯಂತ ವಿಸ್ಮಯಕಾರಿ ಶಕ್ತಿಯೊಂದಿದೆ. ಅದನ್ನು ಭಾರತೀಯ ಸನಾತನ ಯೋಗ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧಿ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಸಾಮಾನ್ಯ ಮಾನವನ ಬುದ್ಧಿಗೆ ನಿಲುಕದ, ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ನಂಬಲಾಗದ, ಆದರೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಯೋಗಶಾಸ್ತ್ರದ ಅಡಿಪಾಯದ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿರುವ ಈ ವಾಸ್ತವ ಜಗತ್ತು ಕೇವಲ ಕಾಲ್ಪನಿಕ ಕಥೆಯಲ್ಲ. ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಭರತಖಂಡದ ಗೂಢ ತಪೋಭೂಮಿಗಳಲ್ಲಿ, ಹಿಮಾಲಯದ ಹಿಮಚ್ಛಾದಿತ ಕಂದರಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ದಟ್ಟ ಅರಣ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಶಕ್ತಿಯು ಜೀವಂತವಾಗಿದೆ.

ಸಿದ್ಧಿ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಯಾವುದೋ ಜಾದೂ ಅಥವಾ ಕಣ್ಣುಕಟ್ಟು ಕಲೆಯಲ್ಲ. ಅದು ಮಾನವನ ಶರೀರ, ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಅತ್ಯುನ್ನತ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಏರಿಸಿದಾಗ ಲಭಿಸುವ ಅತೀಂದ್ರಿಯ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ. ಪಾತಂಜಲ ಯೋಗದರ್ಶನದ ಪ್ರಕಾರ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಮಾನವನಲ್ಲೂ ಅಪರಿಮಿತವಾದ ಶಕ್ತಿಯು ಸುಪ್ತವಾಗಿ ಅಡಗಿರುತ್ತದೆ. ಸಾಮಾನ್ಯ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ತನ್ನ ಮಿದುಳಿನ ಮತ್ತು ದೇಹದ ಅತ್ಯಲ್ಪ ಭಾಗವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಕಠಿಣ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸ, ಉಸಿರಾಟದ ನಿಯಂತ್ರಣ ಮತ್ತು ಧ್ಯಾನದ ಮೂಲ ಉಪಾಸನೆಯಿಂದ ತನ್ನೊಳಗಿನ ಈ ರಹಸ್ಯ ಬಾಗಿಲನ್ನು ತೆರೆಯುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯೇ ಸಿದ್ಧಿ ಸಾಧನೆ.

ಮಾನವ ಶರೀರವು ಕೇವಲ ರಕ್ತ, ಮಾಂಸ, ಮೂಳೆಗಳ ಮೊತ್ತವಲ್ಲ. ಅದರೊಳಗೆ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ ಶಕ್ತಿ ನಾಡಿಗಳಿವೆ. ಇಡೀ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದಲ್ಲಿ ಯಾವ ನಿಯಮಗಳು ಕ್ರಿಯಾಸಿದ್ಧವಾಗಿವೆಯೋ, ಅವೆಲ್ಲವೂ ಸಣ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಮಾನವ ದೇಹದಲ್ಲೂ ಇವೆ. ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಆ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯಿಂದ ನಿಯಂತ್ರಿಸುವುದೇ ಸಿದ್ಧಿಯ ಮೂಲ ಸತ್ವ. ಪ್ರಕೃತಿಯು ತಾಪಮಾನ, ಗುರುತ್ವಾಕರ್ಷಣೆ, ಕಾಲ ಮತ್ತು ಸ್ಥಳದ ಮಿತಿಗಳನ್ನು ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ವಿಧಿಸಿದೆ. ಆದರೆ ಸಿದ್ಧಿ ಪಡೆದ ಸಾಧಕನು ಈ ಎಲ್ಲ ಭೌತಿಕ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಮೀರಬಲ್ಲನು.

ಯೋಗಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟಸಿದ್ಧಿಗಳೆಂಬ ಎಂಟು ಪ್ರಮುಖ ಶಕ್ತಿಗಳ ವಿವರಣೆಯಿದೆ. ಇವು ಬರಿ ಪೌರಾಣಿಕ ಮಾತಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಪ್ರಕೃತಿಯ ವಸ್ತುವಿಷಯಗಳ ಅಣು-ಪರಮಾಣುಗಳ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ವಿಜ್ಞಾನಿಯಂತೆ ಆಟವಾಡುವ ಯೋಗಿಯ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ. ಅಣಿಮಾ ಎಂಬ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಸಾಧಕನು ತನ್ನ ಭೌತಿಕ ದೇಹದ ಜಾಗರೂಕತೆಯನ್ನು ಎಷ್ಟು ಸಣ್ಣಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಬಲ್ಲನೆಂದರೆ, ಆತನ ಕಲ್ಪನೆಯು ಅಣುವಿಗಿಂತಲೂ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇನ್ನು ಮಹಿಮಾ ಎಂಬ ಶಕ್ತಿಯು ಇದಕ್ಕೆ ತೀರಾ ವಿರುದ್ಧವಾದುದು. ತನ್ನ ಪ್ರಾಣಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಅಳೆಯಲಾಗದಷ್ಟು ವಿಸ್ತರಿಸಿ ಇಡೀ ಬಾಹ್ಯಾಕಾಶವನ್ನೇ ಆವರಿಸುವಂತಹ ಮಾನಸಿಕ ಹಾಗೂ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಶರೀರದ ವಿಸ್ತರಣೆಯನ್ನು ಯೋಗಿ ಸಾಧಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಗುರುತ್ವಾಕರ್ಷಣೆಯ ನಿಯಮವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸುಳ್ಳಾಗಿಸುವ ಸಿದ್ಧಿಗಳೇ ಗರಿಮಾ ಮತ್ತು ಲಘಿಮಾ. ಯೋಗಿಯು ಲಘಿಮಾ ಸಿದ್ಧಿಯ ಮೂಲಕ ತನ್ನ ದೇಹದಲ್ಲಡಗಿರುವ ಪಂಚಭೂತಗಳಲ್ಲಿ ವಾಯು ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಅಪಾರವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಆತನ ದೇಹವು ಗಾಳಿಗಿಂತ ಹಗುರವಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಯೋಗಿಯು ನೆಲದಿಂದ ಮೇಲಕ್ಕೆದ್ದು ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ತೇಲಬಲ್ಲನು. ಅದೇ ರೀತಿ ಗರಿಮಾ ಸಿದ್ಧಿಯ ಮೂಲಕ ದೇಹದ ಸಾಂದ್ರತೆಯನ್ನು ಅಪಾರವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಿಸಿ, ಪರ್ವತದಂತೆ ಅಚಲವಾಗಿಸಬಲ್ಲನು. ಸಾವಿರಾರು ಜನರು ಯತ್ನಿಸಿದರೂ ಆತನನ್ನು ಒಂದಿಂಚೂ ಕದಲಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಇವುಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಪ್ರಾಪ್ತಿ, ಪ್ರಾಕಾಮ್ಯ, ಈಶಿತೃತ್ವ ಮತ್ತು ವಶಿತೃತ್ವ ಎಂಬ ರಹಸ್ಯ ಸಿದ್ಧಿಗಳಿವೆ. ಪ್ರಾಪ್ತಿ ಎಂದರೆ ಯಾವುದೇ ವಸ್ತುವನ್ನು, ಅದು ಎಷ್ಟೇ ದೂರದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಅಥವಾ ಎಷ್ಟೇ ಕಷ್ಟಸಾಧ್ಯವಾಗಿದ್ದರೂ ತಕ್ಷಣವೇ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ. ಪ್ರಾಕಾಮ್ಯವೆಂದರೆ ಕಾಲ ಮತ್ತು ಸ್ಥಳದ ಅಂತರವನ್ನು ಮೆಟ್ಟಿ ನಿಂತು ನೀರಿನ ಮೇಲೆ ನಡೆಯುವುದು, ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಸುಡದೆ ಇರುವುದು ಅಥವಾ ಗೋಡೆಯ ಮೂಲಕ ಹಾದುಹೋಗುವುದು. ಈಶಿತೃತ್ವವು ಪ್ರಕೃತಿಯ ಶಕ್ತಿಗಳಾದ ಮಳೆ, ಗಾಳಿ, ಉಷ್ಣತೆಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ನೀಡಿದರೆ, ವಶಿತೃತ್ವವು ಪ್ರಪಂಚದ ಯಾವುದೇ ಜೀವಿ ಅಥವಾ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಮನಸ್ಸನ್ನು ತನ್ನ ಅಧೀನಕ್ಕೆ ತಂದುಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ.

ಈ ಎಲ್ಲ ಸಿದ್ಧಿಗಳ ಹಿಂದೆ ಯಾವುದೇ ದೆವ್ವ-ಭೂತಗಳ ಶಕ್ತಿಯಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ಪೂರ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದ ಸತ್ತ್ವಗುಣದ ವಿಜ್ಞಾನವಿದೆ. ಮನುಷ್ಯನ ಮನಸ್ಸು ಕೇವಲ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸುವ ಯಂತ್ರವಲ್ಲ, ಅದು ಅಗಾಧ ಶಕ್ತಿಯ ತರಂಗಗಳನ್ನು ಹೊರಸೂಸುವ ಕೇಂದ್ರ. ಆ ತರಂಗಗಳನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿದಾಗ, ಅವು ವಸ್ತುವಿನ ಪರಮಾಣು ಚಲನೆಯನ್ನೇ ಬದಲಾಯಿಸಬಲ್ಲವು.

ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಇತ್ತೀಚಿನ ನೂರು-ನೂರಾ ಐವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಭಾರತೀಯ ಸಂತರ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಇದಕ್ಕೆ ನೂರಕ್ಕೆ ನೂರರಷ್ಟು ವಾಸ್ತವಿಕ ಉದಾಹರಣೆಗಳು ಸಿಗುತ್ತವೆ. ಹತ್ತೊಂಬತ್ತನೇ ಶತಮಾನದ ಮಹಾನ್ ಯೋಗಿ ತ್ರೈಲಂಗ ಸ್ವಾಮಿಗಳ ಜೀವನವೇ ಇದಕ್ಕೆ ಜೀವಂತ ಸಾಕ್ಷಿ. ವಾರಾಣಸಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಈ ಸಾಧಕರನ್ನು ಜನರು ಕಣ್ಣಾರೆ ಕಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ನೂರಾರು ಕೆಜಿ ತೂಕದ ಭಾರೀ ಕಲ್ಲಿನ ಶಿವಲಿಂಗವನ್ನು ಯಾವುದೇ ಶ್ರಮವಿಲ್ಲದೆ ಅತ್ಯಂತ ಸಣ್ಣ ಮಗುವಿನಂತೆ ಎತ್ತಿಡುತ್ತಿದ್ದರು. ನದಿಯ ನೀರಿನ ಆಳದಲ್ಲಿ ದಿನಗಟ್ಟಲೆ ಧ್ಯಾನಸ್ಥರಾಗಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಆಂಗ್ಲರ ಆಡಳಿತಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಇವರನ್ನು ಹುಚ್ಚನೆಂದು ಭಾವಿಸಿ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿಟ್ಟು ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಕಬ್ಬಿಣದ ಬೀಗ ಹಾಕಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಆ ಯೋಗಿ ಜೈಲಿನ ಬಾಗಿಲು ದಾಟಿ ಹೊರಗೆ ಸೂರ್ಯನ ಬಿಸಿಲಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದರು. ಬೀಗ ಮಾತ್ರ ಹಾಗೆಯೇ ಇತ್ತು. ಇದು ಯಾವುದೇ ಕಥೆಯಲ್ಲ, ಅಂದಿನ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಸರಕಾರದ ದಾಖಲೆಗಳಲ್ಲೇ ಉಲ್ಲೇಖವಾಗಿರುವ ಘಟನೆ.

ಮತ್ತೊಂದು ನೈಜ ಘಟನೆಯು ಶ್ಯಾಮಾಚರಣ ಲಾಹಿರಿ ಮಹಾಶಯರ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಅವರು ತಮ್ಮ ಯೋಗ ಬಲದಿಂದ ಹಾಗೂ ಯೋಗ ಸಿದ್ಧಿಯಿಂದ ಒಂದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷರಾಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಇದನ್ನು ಯೋಗಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಕಾಯವ್ಯೂಹ ಅಥವಾ ದ್ವಿ-ರೂಪ ಧಾರಣೆ ಎನ್ನಲಾಗುತ್ತದೆ. ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನು ಭೌತಿಕವಾಗಿ ಕೊಲ್ಕತ್ತಾದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ತನ್ನ ಶಿಷ್ಯನ ಜೊತೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಲೇ, ಅದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ಮೈಲಿ ದೂರದ ಮತ್ತೊಂದು ನಗರದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಬಂಧುವಿನ ಗಂಭೀರ ಕಾಯಿಲೆಯನ್ನು ಗುಣಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಘಟನೆಗಳು ದಾಖಲಾಗಿವೆ.

ಇನ್ನು ಹಿಮಾಲಯದ ಸಿದ್ಧಾಶ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ದಟ್ಟ ಅರಣ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುವ ಸಾಧಕರು ಕಠಿಣ ಚಳಿಯಲ್ಲೂ ಸಶರೀರವಾಗಿ ಬೆತ್ತಲೆಯಾಗಿ ಕುಳಿತಿರುತ್ತಾರೆ. ವಿಜ್ಞಾನದ ಪ್ರಕಾರ ಮೈನಸ್ ಡಿಗ್ರಿ ತಾಪಮಾನದಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯನ ರಕ್ತ ಹೆಪ್ಪುಗಟ್ಟಿ ಕೆಲವೇ ನಿಮಿಷಗಳಲ್ಲಿ ಸಾವು ಸಂಭವಿಸಬೇಕು. ಆದರೆ ಯೋಗಿಗಳು ತುಮ್ಮೋ ಎಂಬ ವಿಶೇಷ ಉಸಿರಾಟ ಮತ್ತು ಸಿದ್ಧಿ ತಂತ್ರದ ಮೂಲಕ ತಮ್ಮ ದೇಹದ ಒಳಗಿನಿಂದಲೇ ವಿಪರೀತ ಶಾಖವನ್ನು ಉತ್ಪತ್ತಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ತಮ್ಮ ಬೆನ್ನಿನ ಮೇಲೆ ಒದ್ದೆಯಾದ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ಹೊದಿಸಿದರೆ, ಕೆಲವೇ ನಿಮಿಷಗಳಲ್ಲಿ ದೇಹದ ಕಾಖದಿಂದ ಆ ಬಟ್ಟೆ ಒಣಗಿ ಆವಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ಸ್ವತಃ ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಮತ್ತು ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸಂಶೋಧಕರು ಪರೀಕ್ಷಿಸಿ, ತಮ್ಮ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಈ ವಿಸ್ಮಯವನ್ನು ವಿವರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲವೆಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.

ಸ್ವಾಮಿ ರಾಮ ಎಂಬ ಮಹಾನ್ ಸಾಧಕರು ಅಮೆರಿಕದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಸಂಶೋಧನಾ ಸಂಸ್ಥೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳಿಗೆ ತಮ್ಮ ಸಿದ್ಧಿಯ ಪ್ರಾತ್ಯಕ್ಷಿಕೆ ನೀಡಿದ್ದರು. ಅವರು ಕೇವಲ ಮನಸ್ಸಿನ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯಿಂದ ತಮ್ಮ ಹೃದಯದ ಬಡಿತವನ್ನು ಹತ್ತು ಸೆಕೆಂಡುಗಳ ಕಾಲ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ತೋರಿಸಿದ್ದರು. ವೈದ್ಯಕೀಯವಾಗಿ ಹೃದಯ ಬಡಿತ ನಿಂತರೆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಸತ್ತಂತೆ. ಆದರೆ ಅವರು ಪುನಃ ಹೃದಯವನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಂದರು. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ತಮ್ಮ ದೇಹದ ಒಂದೇ ಹಸ್ತದ ಎಡಭಾಗವನ್ನು ತಂಪಾಗಿಸಿ, ಬಲಭಾಗದ ತಾಪಮಾನವನ್ನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಿಸಿ ತೋರಿಸಿದ್ದರು. ಇವೆಲ್ಲವೂ ಭೌತಿಕ ದೇಹದ ಮೇಲಿನ ಸಿದ್ಧಿಯ ಪ್ರಭಾವಕ್ಕೆ ಕಾಂಕ್ರೀಟ್ ಸಾಕ್ಷಿಗಳು.

ಇಂತಹ ವಾಸ್ತವಿಕ ಉದಾಹರಣೆಗಳು ನಮಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಹುಟ್ಟಿಸಿದರೂ, ಸಿದ್ಧಿಯ ಹಾದಿಯು ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣ ಹಾಗೂ ಅಪಾಯಕಾರಿಯಾದದ್ದು. ಸಿದ್ಧಿ ಎನ್ನುವುದು ಹರಿತವಾದ ಕತ್ತಿಯಿದ್ದಂತೆ. ಯೋಗ ಸಾಧನೆ ಮಾಡುತ್ತಾ ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಉಸಿರನ್ನು ಜಯಿಸಿದಾಗ, ಸಮಾಧಿ ಸ್ಥಿತಿಯ ಕಡೆಗೆ ಪ್ರಯಾಣಿಸುವಾಗ ಮಧ್ಯದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಶಕ್ತಿಗಳು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗುತ್ತವೆ. ಇವು ಲೌಕಿಕ ಜಗತ್ತಿನ ಸಕಲ ಸುಖ-ಭೋಗಗಳನ್ನು ಸಾಧಕನ ಪಾದದಡಿಯಲ್ಲಿ ತಂದಿಡುತ್ತವೆ. ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಯೋಗಿಗೆ ಅಹಂಕಾರ ಆವರಿಸಿದರೆ, ಆತ ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಲು ಅಥವಾ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿ ಪಡೆಯಲು ಬಳಸಿದರೆ, ಆತನ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪತನ ತಕ್ಷಣವೇ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ.

ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸುವುದು ಯೋಗಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡ ಶಾಪ. ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ನಿಜವಾದ ಸಿದ್ಧ ಪುರುಷರು ಜಗತ್ತಿನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರು ಸಾಮಾನ್ಯರಂತೆ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಹುಚ್ಚರಂತೆ, ದಡ್ಡರಂತೆ ನಟಿಸುತ್ತಾ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ತಿರುಗಾಡುತ್ತಾರೆ. ತಮ್ಮ ಬಳಿ ಅಪಾರ ಶಕ್ತಿಯಿದ್ದರೂ ಅದನ್ನು ಸ್ವಾರ್ಥಕ್ಕಾಗಲಿ, ಹಣಕ್ಕಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಹೆಸರಿಗಾಗಲಿ ಎಂದಿಗೂ ಬಳಸುವುದಿಲ್ಲ. ಕೇವಲ ಲೋಕ ಕಲ್ಯಾಣಕ್ಕಾಗಿ ಅಥವಾ ಉನ್ನತ ಸೃಷ್ಟಿಯ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಕಾಯಲು ಮಾತ್ರ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

ಪಾತಂಜಲ ಯೋಗಸೂತ್ರದಲ್ಲಿ ಮಹರ್ಷಿ ಪಾತಂಜಲಿಯವರು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಎಚ್ಚರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಸಿದ್ಧಿಗಳು ಎನ್ನುವುದು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪಯಣದ ಅಂತಿಮ ಗುರಿಯಲ್ಲ. ಅವು ಪ್ರಯಾಣದ ಮಧ್ಯೆ ಸಿಗುವ ತಂಗುದಾಣಗಳು ಅಥವಾ ಮೈಲಿಗಲ್ಲುಗಳು ಮಾತ್ರ. ಮೋಕ್ಷ ಅಥವಾ ಆತ್ಮಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರವೇ ಯೋಗಿಯ ಅಂತಿಮ ಗುರಿ. ಈ ಸಿದ್ಧಿಗಳೆಂಬ ಮಾಯಾ ಜಾಲಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿದವನು ಪ್ರಕೃತಿಯ ಬಂಧನದಲ್ಲಿ ಮತ್ತಷ್ಟು ಭದ್ರವಾಗಿ ಸಿಲುಕಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.

ಮಾನವ ಜಗತ್ತು ವಿಜ್ಞಾನದ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೇ ಮುಂದುವರಿದಿದ್ದರೂ, ಜೀವಿಯ ಒಳಗಿರುವ ಚೈತನ್ಯದ ಶಕ್ತಿಯ ಮುಂದೆ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವೂ ಶರಣಾಗಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಯಂತ್ರಗಳು ಮಾಡುವ ಕೆಲಸವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪ್ರಾಣಶಕ್ತಿಯಿಂದಲೇ ಮಾಡುವ ವಿಜ್ಞಾನವೇ ಈ ಸಿದ್ಧಿ. ದೂರದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳುವ ದೂರಶ್ರವಣ, ದೂರದ ದೃಶ್ಯಗಳನ್ನು ಕಾಣುವ ದೂರದರ್ಶನ, ನಕ್ಷತ್ರ ಮಂಡಲಗಳಿಗೆ ಪ್ರಯಾಣಿಸುವ ಮನೋವೇಗ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನ ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿರುವ ಮಹಾಶಕ್ತಿಯ ಕುರುಹುಗಳು.

ಪ್ರಕೃತಿಯು ತನ್ನ ರಹಸ್ಯಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ. ಯಾರು ಧರ್ಮ, ಸತ್ಯ, ಇಂದ್ರಿಯ ನಿಗ್ರಹ ಮತ್ತು ಪರಮ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತಮ್ಮ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಕರಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೋ, ಅಂತಹ ಅಪರೂಪದ ಸಾಧಕರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಈ ಸಿದ್ಧಿಯ ದಿವ್ಯ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆಯುತ್ತದೆ. ಅದು ಈ ಪ್ರಪಂಚದ ಅತ್ಯಂತ ಸತ್ಯವಾದ, ಅಗಾಧವಾದ ಮತ್ತು ರೋಮಾಂಚನಕಾರಿ ರಹಸ್ಯವಾಗಿದೆ.

ನಿಮ್ಮ ಅನಿಸಿಕೆ  ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ಕಮೆಂಟ್ ಮೂಲಕ ತಿಳಿಸಿ, ಲೇಖನ ಇಷ್ಟವಾದರೆ ಮಾತ್ರ ಲೈಕ್ & ಶೇರ್ ಮಾಡಿ.

✍️ ಎಂ. ಕೃಷ್ಣಪ್ರಸಾದ್ ಭಟ್ ಮದ್ದಡ್ಕ

ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಹಾಪಾಪ

ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಹಾಪಾಪ ಪಾಪಕ್ಕೆ ಪರಿಹಾರ ಧನವೋ ಸುಜ್ಞಾನವೋ?

ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಗೆ ಒಂದು ಕೋಟಿ ಬೆಲೆಕಟ್ಟುವುದಾದರೆ ಎಷ್ಟೋ  ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಯೋಗ್ಯತೆಯಿಲ್ಲದೆಯೂ ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಕುಳಿತು   ಫಲಿತಾಂಶ ಶೂನ್ಯವೆನ್ನುವ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಎಂದು  ಪರಿಹಾರಧನ ಪಡೆಯುವ ಮಟ್ಟಿಗೆ  ತಮ್ಮ ಜೀವಕ್ಕಿಂತ ಹಣವೇ ಮುಖ್ಯ ಎಂದು ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ  ದಾರಿತಪ್ಪಬಹುದು.

ಪ್ರತಿವರ್ಷ  ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಗೆ ಶರಣಾಗುವ ಅಜ್ಞಾನಿಗಳು ಭಾರತದಂತಹ ಜ್ಞಾನಿಗಳ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿರೋದರ ಹಿಂದೆ ಶಿಕ್ಷಣದ ಪ್ರಭಾವ ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದರೂ ಶಿಕ್ಷಣವೇ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಗೆ  ಅಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಕಾರಣವಾಗಿದ್ದರೂ ಅದನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸದೆ  ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡವರಿಗೆ ಪರಿಹಾರಧನ ನೀಡುವುದರಿಂದ  ಸತ್ತವರು ಬರೋದಿಲ್ಲ  ಸಾಯೋರು  ಕಡಿಮೆಯಾಗೋದಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ ಸತ್ತವರ  ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ರಾಜಕೀಯ ಮಾಡುವವರು‌ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ ಹೋಗುವರು.

ಸತ್ತ ಜೀವಾತ್ಮನಿಗೆ ತೃಪ್ತಿ ಸಿಗದಂತೆ ಅತಂತ್ರಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಲುಪಿಸಿದರೆ  ಇನ್ನಷ್ಟು  ಸಾವು ನೋವುಗಳಾಗುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ವಾಗಿ ಚರ್ಚೆ ಮಾಡಿದರೂ ಅರ್ಥ ಆಗಲಿಕ್ಕೂ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಜ್ಞಾನವಿರಬೇಕು. ಭೌತವಿಜ್ಞಾನದ ಪ್ರಕಾರ  ಹಣದಿಂದ ಜೀವ‌ಉಳಿಸಬಹುದಾದರೆ  ತೆಗೆಯೋದು‌ಹಣಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಆಗಿರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಜೀವ ಸೃಷ್ಟಿ ಮಾಡುವುದಕ್ಕಾಗದವರಷ್ಟೆ  ಈ ದುರ್ಮಾರ್ಗ ಹಿಡಿಯುವುದು . ಪರೀಕ್ಷೆ ಯಾರು ಯಾರಿಗೆ ನಡೆಸುತ್ತಿರುವುದು? ಇದರಿಂದಾಗಿ ಯಾರು ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಗೆದ್ದರು? ಸೋತವರು ಯಾರು? ಜೀವನ ಎನ್ನುವ ಪದಕ್ಕೆ ಅರ್ಥ ತಿಳಿಯದೆ ನೀಟಾಗಿ  ಬೆಳೆಸಿದರೂ ಸೊಟ್ಟಗೆ ಇರುವರು. ಇಲ್ಲಿ ಯಾರದ್ದೋ ತಪ್ಪು ಎನ್ನುವ ಬದಲಾಗಿ ನಮ್ಮ ತಪ್ಪು ನಮಗೆ ಕಾಣದಿರೋದೆ ದುರಂತ ಕ್ಕೆ ಕಾರಣ.

ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ದೇಶದಲ್ಲಿ  ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಗೆ ಪರಿಹಾರ ನೀಡುವಾಗ  ಅದರ ಹಿಂದಿನ  ಷಡ್ಯಂತ್ರಗಳಬಗ್ಗೆ  ಪರಿಶೀಲನೆ ನಡೆಸದಿದ್ದರೆ  ಇಲ್ಲಿ ಹಣಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರತಿಕ್ಷಣವೂ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿರುವವರು  ಬಹಳಜನರಿದ್ದಾರೆ. ನಾವೂ ಅದರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಾಗಿ ಸತ್ಯ ತಿಳಿದೂ ಹೇಳದೆ ನಮಗೂ ಇದಕ್ಕೂ ಸಂಬಂಧ ವಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವಂತಿರೋದೆ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ.

ಸತ್ಯವೇ ದೇವರು ಆತ್ಮವೇ ದೇವರು. ಹಾಗಾದರೆ ಸತ್ಯ ಎಲ್ಲಿದೆ? ಆತ್ಮ ಎಲ್ಲಿದೆ? ಕಾಣದ ಶಕ್ತಿ ಎಲ್ಲರಲ್ಲಿಯೂ ಇದ್ದರೂ ಕಾಣುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯ  ಹಣ ಅಧಿಕಾರ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಬೆಲೆಕೊಟ್ಟು ನಮ್ಮನ್ನು ಆಳಲು ಬಿಟ್ಟರೆ  ಆತ್ಮ ಕಾಣದು.

ಧಾರ್ಮಿಕ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿಯೇ ಕೆಲವು  ಗುರುವೆನಿಸಿಕೊಂಡವರು

ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಗೆ ಶರಣಾಗಿರುವುದನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆಂದರೆ  ಜ್ಞಾನ ಅಂದರೆ ತಿಳುವಳಿಕೆಯಲ್ಲಿಯೇ ದೋಷವಿದೆ. ಅದೂ ಶಿಕ್ಷಣದ ಮೂಲಕವೇ ಸರಿಪಡಿಸಬೇಕಿದೆ. ಎಷ್ಟೋ  ಪ್ರತಿಷ್ಟಿತರು ಶ್ರೀಮಂತರು  ಈ ಮಹಾಪಾಪಕ್ಕೆ ಬಲಿಯಾಗಿರೋದರ ಹಿಂದೆ ಅಜ್ಞಾನವಿದೆ. ಎಂದರೆ  ಅತಿಯಾದ  ಅಹಂಕಾರ ಸ್ವಾರ್ಥ ವೂ ಜೀವಕ್ಕೆ ಅಪಾಯ ತಂದರೆ ಅತಿಯಾದ  ಶರಣಾಗತಿಯೂ ಜೀವಕ್ಕೆ ಅಪಾಯ.

ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಜೀವ ಹೋದರೂ ಬರುತ್ತದೆ‌.ಆದರೆ ಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ  ಸರಿಯಾದ ಸುಶಿಕ್ಷಣ ನೀಡುವ ಗುರುವಿನ ಅಗತ್ಯವಿದೆ.

ಎಷ್ಟು ಹಣಗಳಿಸಿದರೂ ಸಾಲ-ದು ಎಂದರೆ ಸಾಲವೇ ಅದು. ಸಾಲವೇ ಶೂಲ. ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಸಾಲ ಮಾಡಿ ಉನ್ನತ ಶಿಕ್ಷಣ ಪಡೆದರೂ  ಸರಿಯಾದ ಕೆಲಸವಿಲ್ಲ ಜೀವನ ಇಲ್ಲ ಎಂದರೆ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಗೆ ಶರಣಾಗುವರೆಂದರೆ ವಿದ್ಯೆ ಅವಿದ್ಯೆ ಆಗುತ್ತಿದೆ ಎಂದರ್ಥ.

ಅವಿದ್ಯೆ ಅಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ.ಅಂದರೆ  ಜೀವಾತ್ಮನ ಬಗ್ಗೆ ಅರಿವಿರದ ವಿದ್ಯೆ ಪರಮಾತ್ಮನೆಡೆಗೆ ಹೋಗಲಾಗದೆ ಮಧ್ಯೆದಲ್ಲಿಯೇ  ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಗೆ  ಶರಣಾದರೆ  ಇದರರ್ಥ ಶಿಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ದೋಷವಿದೆ.

ಶಿಕ್ಷಣವಿಲ್ಲದವರೆ ಮಹಾತ್ಮರಾಗಿದ್ದರು. ಈಗ ಶಿಕ್ಷಣ ಪಡೆದು ಪಾಪಾತ್ಮರಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆಂದರೆ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಹೊರಮುಖದ ಸತ್ಯವಷ್ಟೆ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ.ಒಳಮುಖದ ಸುಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದವರು ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಗೆ ಜಾರುತ್ತಿದ್ದು ಇದನ್ನು ಪ್ರಚೋದಿಸುವುದೂ ಮಹಾಪರಾಧ. ಹಿಂದೆ ಕಾನೂನಿನ ಪ್ರಕಾರ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಗೆ ಪ್ರಯತ್ನಪಟ್ಟವರಿಗೆ  ಶಿಕ್ಷೆ ಆಗುತ್ತಿತ್ತು.ಈಗ ರಾಜಾರೋಷವಾಗಿ  ಹತ್ಯೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ ಎಂದರೆ, ಕಲಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಸತ್ಯವಿಲ್ಲ ಧರ್ಮ ವೂ ಇಲ್ಲದೆ ಅಜ್ಞಾನ ಮಿತಿಮೀರಿದೆ.

ಈ ವಿಚಾರದ ಬಗ್ಗೆ ಧಾರ್ಮಿಕ ವರ್ಗ ಚರ್ಚೆ ಮಾಡುವುದು ಉತ್ತಮ . ಮಕ್ಕಳ ಭವಿಷ್ಯ ಅವರಿಗೆ ಕೊಡುವ ಶಿಕ್ಷಣದ ಮೇಲಿದೆ. ಉತ್ತಮ ಪ್ರಜೆಗಳಾಗಲು ಸಹಕರಿಸುವ ಸುಜ್ಞಾನ ನೀಡದೆ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬೆಳೆಸಿ  ದೇಶವನ್ನು  ನಡೆಸಿ ಎಂದರೆ  ಭ್ರಷ್ಟ ದುಷ್ಟರ ವಶದಲ್ಲಿ ಜೀವನ ನಡೆಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣೋದೆಲ್ಲಾ ಸತ್ಯವಿರದು ಕಾಣದ ಕೈಗಳ  ಷಡ್ಯಂತ್ರ  ಹೊರಬಂದರೂ ಹಣದಿಂದ  ಮರೆಮಾಚುವುದಾದರೆ  ಇದು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಕಗ್ಗೊಲೆ. 

ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಹಾಪಾಪ ಎಂದು ಹೇಳುವ ಸನಾತನ ಧರ್ಮ ವನ್ನು  ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಸೋತಿರುವ ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇಂದು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಗೆ  ತಳ್ಳಿ ಹಣ ಮಾಡುವ ದಂದೆಗೆ ಇಳಿದಿರೋದೆ ಅಜ್ಞಾನವಾಗಿದ್ದರೂ ಅದನ್ನು  ಪ್ರಚೋಧಿಸುವ  ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ  ಕೊಟ್ಟವರಿಗೆ ಮಣೆ ಹಾಕುವುದು ಹೇಡಿಗಳ ಲಕ್ಷಣ. ಸಣ್ಣಸಣ್ಣ ಮಕ್ಕಳೂ ಇಂತಹ ಹೇಯಕೃತ್ಯಕ್ಕೆ ಇಳಿಯುತ್ತಿದ್ದರೂ  ಸಮಾಜ ಸುಧಾರಕರು  ಸರ್ಕಾರ ಸರಿಯಿಲ್ಲ ಎಂದು ಜಾರಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಸುಲಭವಾಗಿದೆ.ಆದರೆ ಸರ್ಕಾರ ಎಂದರೆ ಸಹಕಾರ ಎಂದರ್ಥ ಎನ್ನುವ ಸಾಮಾನ್ಯಜ್ಞಾನವಿದ್ದರೆ ಪೋಷಕರ ಸಹಕಾರ ಪ್ರಜೆಗಳ ಸಹಕಾರವೇ ಎಲ್ಲಾ ಅನಾಹುತಗಳಿಗೆ ಕಾರಣ ಎನ್ನುವ ಸತ್ಯವರಿತರೆ  ಉತ್ತಮ ಬದಲಾವಣೆ ಒಳಗಾಗಬಹುದಲ್ಲವೆ?

ಕುಣಿಯಬಾರದವ‌ ನೆಲಡೊಂಕು ಎಂದಂತೆ ತಮ್ಮದೇ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ಕ್ಕೆ ಸರ್ಕಾರವನ್ನು  ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು  ಜಿರಳೆಗಳ  ತಂಡ ದೇಶವನ್ನು    ಮಾತ್ರವಲ್ಲ  ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನೂ  ಆಳಲು ಹೊರಟಿರೋದು   ದೇಶಕ್ಕೆ ಮಾರಕವಷ್ಟೆ.

 ನೀಟಾಗಿ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ  ಜೀವನ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದ ನಮ್ಮ ಹಿಂದಿನ ಮಹಾತ್ಮರೆಲ್ಲಿ? ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ‌ಬುದ್ದಿ ಜ್ಞಾನವನರಿಯದೆ ಯಾರದ್ದೋ  ಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಶರಣಾಗಿ‌ ನೀಟಾಗಿ ಹಿಂದೆ ನಡೆದ ಇಂದಿನ ಯುವಪೀಳಿಗೆಯೆಲ್ಲಿ? ವಿರುದ್ದ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಣದ ವಿಷಯವೇ  ಬದಲಾಗಿರುವಾಗ ಆತ್ಮಜ್ಞಾನ ಬರುವುದೆ? ಆತ್ಮಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದವರಷ್ಟೆ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಗೆ ಶರಣಾಗೋದು. ಎಂದರೆ ಇಂದಿನ ಶಿಕ್ಷಣವು  ಮಕ್ಕಳ  ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ಸೋತಿದೆ.

ಆತ್ಮನಿರ್ಭರ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಬೇಕಾಗಿದೆ  ಭಾರತೀಯ  ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಆತ್ಮಜ್ಞಾನದ ಸುಶಿಕ್ಷಣ. ಇದನ್ನು ಕೊಡದೆ ಆಳಿದರೆ‌ಮಕ್ಕಳ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಯ ಜೊತೆಗೆ  ಪೋಷಕರೂ ಸೇರಬೇಕಾಗತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ಸರ್ಕಾರ ಸರಿಪಡಿಸಲಾಗದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಯಲ್ಲಿ   ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ಬಂದು‌ನಿಂತಿದೆ. ಅರಿವಿದ್ದವರು ಎಚ್ಚರವಾದರೆ  ಆತ್ಮರಕ್ಷಣೆಯಾಗಬಹುದು. ಜೀವ ಯಾವಾಗ ಬೇಕಾದರೂ ಹೋಗಬಹುದು ಆದರೆ ಆತ್ಮಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದೆ ಜೀವ ಹೋದರೆ ಅತಂತ್ರಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಲುಪಿ ಭೂಮಿಯು  ಅತೃಪ್ತ ಆತ್ಮಗಳ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ವಾಗುವುದೆನ್ನುವುದು ಸನಾತನ ಧರ್ಮ. ಇದಕ್ಕೆ ಇದನ್ನು ಕಲಿಯುಗ ಎಂದಿರೋದು. ಯಾವುದನ್ನು ಕಲಿತರೆ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ತೃಪ್ತಿ ಸಿಗುವುದೋ ಅದೇ‌ನಿಜವಾದ ವಿಜ್ಞಾನ. ಇದು ಆಧ್ಯಾತ್ಮ ಸಂಶೋಧನೆಯಿಂದರಿತು ಮಹಾತ್ಮರಾದವರ  ದೇಶದಲ್ಲಿ ಇಂದು ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಗೆ ಕೋಟಿ ರೂ ಬೆಲೆಕಟ್ಟಲಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂದರೆ ಕೋಟಿ ಕೊಟ್ಟರೆ‌ ಸತ್ತ ಜೀವ ಬರುವುದೆ?  ಇದ್ದ ಜೀವಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾದ ಸಂಸ್ಕಾರದ ಶಿಕ್ಷಣ ಕೊಡಲು ಹಣವಿಲ್ಲದೆ ಪರದಾಡುವವರೆಷ್ಟೋ  ಜನರಿಗೆ ಹಣ ಸದ್ಬಳಕೆಯಾಗಿದ್ದರೆ  ಆತ್ಮನಿರ್ಭರ ವಾಗುತ್ತಿತ್ತು.

ಸಣ್ಣವರಿರುವಾಗಲೇ ಜೀವನದ ಗುರಿಯತ್ತ ನಡೆಸೋದೆ ಶಿಕ್ಷಣ.

ಇದು ಭಾರತೀಯ ಶಿಕ್ಷಣವಾಗಿತ್ತು.‌ವಿದೇಶಿ  ವ್ಯಾಮೋಹದೆಡೆಗೆ ನಡೆಸುತ್ತಾ ಆರೋಗ್ಯ ಹಾಳು ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಸಾಯುವ ಎಷ್ಟೋ  ಮಕ್ಕಳು ಲೆಕ್ಕಕ್ಕಿಲ್ಲದೆ ಮರೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇದು ಮಾಧ್ಯಮದವರೆಗೆ ಬಂದರೂ ಪ್ರಚಾರವಾಗೋದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ  ದೇಶವಿರೋಧಿಗಳ ಒಂದೊಂದು ಹೋರಾಟಗಳು  ಮನೆಮನೆ ತಲುಪಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದರೆ ಎಲ್ಲಾ ಸುದ್ದಿಗಳು  ದೇಶಕ್ಕೆ  ಒಳ್ಳೆಯದು ಮಾಡಿದೆಯೆ?ಅಥವಾ ಅದೇ ಅಪಾಯಕ್ಕೆ  ದಾರಿ ಮಾಡಿದೆಯೆ?

ಹಣವಿದ್ದರೆ ಹೆಣಕ್ಕೂ‌ಬೆಲೆ ಎಂದರೆ ಹೆಣ ಹಿಡಿದು ಹಣ ಮಾಡೋರು  ಮಾನವರಾಗಿರಲಾಗದು. ಅಸುರಿಗುಣವಿರುವವರಿಗೆ ಯಾರ ಜೀವವೂ  ಮುಖ್ಯವಾಗಿರದು.

ನಾನಿರುವೆ ಎಂದು ಜನ್ಮ ಪಡೆದ ಇರುವೆಯಷ್ಟು ಸಾತ್ವಿಕ ಸಣ್ಣ ಜ್ಞಾನವಿದ್ದ ಮಗುವಿಗೆ  ನಾಜಿರಳೆಯ ವಶದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿರುವ ಸತ್ಯದ ಅರಿವಾಗದಿರೋದೆ ದುರಂತಕ್ಕೆ ಕಾರಣ.‌ಪೋಷಕರು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಯಾರ ವಶಕ್ಕೆ ಬಿಟ್ಟರು? ಆತ್ಮಾವಲೋಕನ ಭಾರತೀಯರಿಗೆ ಅಗತ್ಯವಿದೆ.

ಸತ್ಯ ತಿಳಿಸೋದೆ ತಪ್ಪು ಎನ್ನುವ ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲಿ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಗಳು  ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದೆ  ಎಂದರೆ  ಮಕ್ಕಳ ಗತಿ ಅಧೋಗತಿ ಯಾದರೂ ಸತ್ಯ ಅರ್ಥ ವಾಗದ ಅಜ್ಞಾನ  ಆವರಿಸಿದೆ ಎಂದರ್ಥ. 

ಧಾರ್ಮಿಕ ವರ್ಗ  ಇದಕ್ಕೆ ಏನು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಬಹುದು?

ದೇಶದೊಳಗೆ ಇದ್ದು ರಾಜಕೀಯ ಬೇರೆ ಧರ್ಮ ಬೇರೆ ಎಂದರೆ  ಅಧ್ವೈತ ವಾಗದೆ ಧ್ವೈತ ದ ದ್ವಂದ್ವ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯ ಅಂತರ ದ್ವೇಷ  ಹರಡುವವರಿಗೆ  ನಾವೇ ಸಹಕಾರಕೊಟ್ಟಂತೆ.

ನಾನಿರುವೆ ಎನ್ನುವ ಇರುವೆಯಷ್ಟು ಅರಿವಿದ್ದ ಸಾತ್ವಿಕ ಗುಣದ  ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹೊರಗೆಳೆದು ನಾಜಿರಳೆ ಎನ್ನುವ ತಾಮಸಿಕರ ಕೈಗೊಂಬೆಯಾಗಿಸಿರೋದು ಯಾವ ಪ್ರಗತಿ? ವೈಚಾರಿಕತೆಯ ಹಿಂದಿನ ವಿಜ್ಞಾನ ಗುರುತಿಸದ ಶಿಕ್ಷಣ ವೈಧ್ಯಕೀಯ ಶಿಕ್ಷಣದವರೆಗೂ ಬೆಳೆದಾಗ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಗಳಾಗೋದು ಸಹಜ.ಕಲಿಕೆಯ ಪ್ರಭಾವ ಕಲಿಯುಗವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಪೋಷಕರು ಎಚ್ಚರವಾಗದಿದ್ದರೆ ಮಕ್ಕಳ ಗತಿ ಅಧೋಗತಿ.

ಒಂದು ಜೀವ ರಕ್ಷಣೆ ಮಾಡುವಷ್ಟು ಜ್ಞಾನ ಪಡೆಯಲು ವೈಧ್ಯಕೀಯ ಕ್ಷೇತ್ರ ಆರಿಸಿಕೊಂಡವರೆ ತನ್ನ ಜೀವದ ಬೆಲೆ ಅರಿಯದಿದ್ದರೆ ಏನರ್ಥ?

ಭಗವತಿ

ಬೆಂಗಳೂರು

ಸಮಾಜಕಲ್ಯಾಣ ಎತ್ತ ಸಾಗಿದೆ?

ಸಾಮಾಜಿಕಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಹರಿದಾಡುತ್ತಿರುವ ಆದಿ ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರ‌ ನಿಂದನೆಯ ವಿಚಾರಗಳಿಂದ   ಜನಸಾಮಾನ್ಯರಲ್ಲಿ ಏಳುವ‌ಪ್ರಶ್ನೆ ಹೀಗೂ ಉಂಟೆ? ಇಂತವರೂ ಇದ್ದಾರೆಯೆ? 

ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ  ಬಹಳಷ್ಟು ಮಂದಿ ಇರೋದೆ ಹೀಗೆ ಕಾರಣ ಯಾರು  ಪ್ರತಿಷ್ಟಿತರಾಗಲು ಬಯಸುವರೋ ಅವರು ಇಂತಹ ಹೇಳಿಕೆಗಳ ಮೂಲಕ ಹೆಸರುಗಳಿಸಲು ಹೋಗಿ ಕುಪ್ರಸಿದ್ದರಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಇದರಿಂದ ಅನ್ಯ ಧರ್ಮ ದವರಿಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಬಲ ಬರುತ್ತದೆನ್ನುವ ಸತ್ಯದ ಅರಿವಿರದಿರೋದೆ ಅಜ್ಞಾನದ ಸಂಕೇತ.

ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಯಾಕೆ ಬಂದೆವು ಎನ್ನುವ ಅರಿವಿಲ್ಲದೆ  ತಾನೇ ಭೂರಕ್ಷಕ ಎನ್ನುವ ಅಸುರರಿಂದ  ಅಪಪ್ರಚಾರಗಳಾಗುತ್ತದೆ.

ಹಾಗಾದರೆ ನಿಜವಾದ ಅಸುರರು ಎಲ್ಲೋ ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿಲ್ಲ ನಮ್ಮ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿದ್ದಾರೆ. ಅವರನ್ನು ಎಷ್ಟು ಏರಿಸುವೆವೋ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ ಹೋಗುವರು.ಆಕಾಶದೆತ್ತರ ಹೋದ ಮೇಲೆ ಮೇಲಿನ ಶಕ್ತಿ ಒಮ್ಮೆ ಕೆಳಗೆ ಜಾಡಿಸಿ ಒದ್ದ ಮೇಲೆ ಮತ್ತದೆ ಭೂಮಿ. ಇದರಲ್ಲಿ  ಮಹಿಳೆಯನ್ನು  ಬಳಸಿದರೆ ಮುಗಿಯಿತು ಕಥೆ.

ಈ ವಿಚಾರ ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಬರೋದಕ್ಕೆ  ಹರಡುವುದಕ್ಕೆ  ನಾವೇ ಕಾರಣ. ಸತ್ಯ ನಮಗೂ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ ಅವರಿಗೂ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ ಹಾಗಾದರೆ ತಿಳಿದವರ ಮೌನವೇ ಎಲ್ಲದ್ದಕ್ಕೂ ಕಾರಣ. ಹಾಗಂತ ಸತ್ಯ ತೋರಿಸಬಹುದೆ? ಇರೋದೆ ಒಂದು ಸತ್ಯ  ಅದು ಅಂತರಂಗದಾಳದಲ್ಲಿದೆ. ಬಹಿರಂಗದಲ್ಲಿ ಕಾಣದು ಇದೇ ಕಾರಣದಿಂದ ಅಧ್ವೈತ ದೊಳಗೆ ಧ್ವೈತ ಸೇರಿಕೊಂಡಿದೆ.

ಆಧ್ಯಾತ್ಮ ಸಂಶೋಧನೆಯು ರಾಜಕೀಯದಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ರಾಜಯೋಗದಿಂದ ಸಾಧ್ಯ ಎನ್ನುವುದು ಸನಾತನ ಧರ್ಮ.

ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಯ ಯೋಗವನ್ನು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಅದರಲ್ಲಿ ಇಳಿಯಬೇಕು.ಓದಿದರೆ ಅರ್ಥ ವಾಗದು.ಹಾಗೆ  ಅಸುರರೊಳಗೆ ಅಡಗಿರುವ ಸುರರನ್ನು  ಕಾಣೋದಕ್ಕೂ  ದೈವತ್ವ ಬೇಕು.

ಹಿರಣ್ಯಕಶ್ಯಪುವಿನ ಮಗನಾಗಿ ಪ್ರಹ್ಲಾದ ಜನ್ಮ ಪಡೆದರೂ  ಅವನಲ್ಲಿ ದೈವೀಕ ಗುಣಸಂಪತ್ತಿತ್ತು. ಅವನನ್ನು ಅಸುರವಂಶದವನೆಂದರೂ ಸರಿ ದೇವರೆಂದರೂ ಸರಿ.

ಹೀಗೇ ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಅಡಗಿರುವ ಎರಡೂ ಗುಣಗಳಿಂದ ನಾವ್ಯಾರು ಎನ್ನುವ ಸತ್ಯದ ಅರಿವು ನಮಗಾಗಬೇಕೇ ಹೊರತು ಬೇರೆಯವರಿಗೆ ಅವರು ಯಾರೆಂದು ತಿಳಿಸುವ ಅಧಿಕಾರವಿಲ್ಲ.

ಪ್ರಚಾರಪ್ರಿಯಕ್ಕಾಗಿ‌ವೇದಿಕೆಗಳನ್ನು ದುರ್ಭಳಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡರೆ

ಅನರ್ಥಗಳಾಗುತ್ತದೆ. 

ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ  ಕಲಿಗಾಲದ ವಿಶೇಷತೆ ಸಜ್ಜನರು ದುರ್ಜನರಂತೆ ಕಂಡರೆ ದುರ್ಜನರು ಸಜ್ಜನರಂತೆ ಮೆರೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇವರನ್ನು ನಡೆಸೋ ಮೇಲಿನ ಶಕ್ತಿ  ಯಾರ ಕಣ್ಣಿಗೂ ಕಾಣದೆ ತಟಸ್ಥ ರಾಗಿರೋದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ  ಎಲ್ಲಾ ನೀವೇ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿರುವ ಹಗರಣ ಎನ್ನುವುದಾಗಿದೆ. 

ಭಾಗವತ ಪುರಾಣದಿಂದ ಭಗವಂತನನ್ನು ಅರಿತರೆ ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಯಿಂದ  ನಮ್ಮ ಈ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಕಾರಣ ತಿಳಿಯಬಹುದು. ಆದರೆ  ಇದಕ್ಕೆ ಆತ್ಮಾವಲೋಕನ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಸ್ವತಂತ್ರ ಭಾರತವನ್ನು ಅತಂತ್ರಗೊಳಿಸಿ ಆಳುವ ಅನ್ಯರಿಗೆ ಇಂತಹ ವಿಷಯ ಅಥ೮ ಆಗದು ಆದರೆ ಜನರಲ್ಲಿ ಅಂತರ ಬೆಳೆಸುವುದಕ್ಕೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಸಹಕಾರಿಗಳಾಗಬಹುದು. 

ಸಾಮಾನ್ಯಜ್ಞಾನದಿಂದ ಅರ್ಥ ವಾಗುವ ಸರಳ ಸತ್ಯವನ್ನು  ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಶಿಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ತಿಳಿಸದೆ ಬೆಳೆಸಿದ ಪರಿಣಾಮ ಇಂದು ತಾನೇ ದೇವರು ರಾಜ ಎನ್ನುವ ಮಂದಿ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬಂದದ್ದೇ ಸತ್ಯ ಎನ್ನುವ ಪ್ರಚಾರಕರಾಗಿರೋದಕ್ಕೆ ಅಧರ್ಮ ಎದ್ದು ನಿಂತಿದೆ.

ಸತ್ಯವಿಲ್ಲದ ಧರ್ಮ  ಒಂದು ಕಡೆ ನಿಲ್ಲದು. ಧರ್ಮ ವಿಲ್ಲದ ಸತ್ಯ  ಕುರುಡುಜಗತ್ತನ್ನು ಆಳುವುದು.

ಶಂಕರರು ತಿಳಿಸಿದಂತೆ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ಸತ್ಯ ಜಗತ್ ಮಿಥ್ಯ..

ನಿಜವಾದ ಮತಾಂತರವಾಗಿರೋದೆ ಸನಾತನಿಗಳೆನಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಅಧ್ವೈತ ಧ್ವೈತ ವಿಶಿಷ್ಟಾದ್ವೈತ ದೊಳಗಿನ ಸತ್ಯವರಿಯದೆ  ನಡೆಸಿದ ಮಧ್ಯವರ್ತಿಗಳಿಂದ ಎಂದರೆ ತಪ್ಪಾಗುವುದೆ?

ಎಂತೆಂತಹ ಮಹಾಜ್ಞಾನಿಗಳಿಂದ ಧರ್ಮ ರಕ್ಷಣೆ ಆಗಿದ್ದ ಭಾರತ ಇಂದು ಅಂತರದ ದ್ವೇಷ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ವಾದ ವಿವಾದ ಪ್ರಚಾರಗಳಿಂದ ಇರುವ ಅಲ್ಪ ಸ್ವಲ್ಪ ನೆಮ್ಮದಿ ಸುಖವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು  ಹೋಗುವವರ ಸಂಖ್ಯೆ ಬೆಳೆಸುತ್ತಿದೆ.ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೇ ತತ್ವದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯೆ ಸೇರಿಕೊಂಡು ರಾಜಕೀಯ ನಡೆಸಿರುವ

ತಂತ್ರಜ್ಞಾನಿಗಳು.

ಇಂದು ಯಾವುದನ್ನು ತಿಳಿಸಬೇಕೋ ಅದನ್ನು ಶಿಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ತಿಳಿಸಿ ಬೆಳೆಸದೆ  ದೊಡ್ಡವರಾದಮೇಲೆ ಅವರು ಹೇಳಿದ್ದೇ ವೇದ ವಾಕ್ಯ ಎನ್ನುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ  ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಭಾಷಣ ಮಾಡುವವರ ಹಿಂದೆ ಮಕ್ಕಳು ಮಹಿಳೆಯರು ಹೊರಟಿದ್ದಾರೆಂದರೆ ಮನೆಯ ವಾತಾವರಣ ಹೇಗಿರಬಹುದು? ದೇವರನ್ನು ಹೊರಗೆ  ಬೆಳೆಸೊರು ದೈವತ್ವದ  ಶಿಕ್ಷಣ ಕೊಡದೆ  ಆಳೋದೆ ರಾಜಕೀಯ ವಾಗಿ ಅನ್ಯ ಧರ್ಮದವರಿಗೆ  ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟು ಮಕ್ಕಳ ಜೊತೆಗೆ ಮಹಿಳೆಯರೂ ಹೊರಗೆ ಬಂದು ದುಡಿದರೂ ಸಾಲದು ಎನ್ನುವಂತಾಗಿದೆ. ಸಾಲವೇ ಅದಾಗಿದೆ.

ಏನೂ ಅರಿಯದವರನ್ನು ಪರಮಾತ್ಮ ಕ್ಷಮಿಸಬಹುದು

ಅರಿತೂ  ಏನೂ ಅರಿಯದವರಿಂದ ತಪ್ಪು ಕೆಲಸ ಮಾಡಿಸುವವರೆ ನಿಜವಾದ ಅಸುರರು. ಇದರಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಸಹಕಾರವಿದ್ದರೆ  ನಾವೂ ಅಸುರರೆ ಆಗಿರೋದು.

ಆಸ್ತಿಕರೆಂದರೆ ಆಸ್ತಿ ಮಾಡೋದಲ್ಲ .ಜ್ಞಾನದಿಂದ  ಪರಮಾತ್ಮನೆಡೆಗೆ ಸಾಗೋದಾಗಿತ್ತು. ಎತ್ತ ಸಾಗಿದೆ ಭಾರತ?

ನಮ್ಮಂತಹ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರಿಗೆ ಅರ್ಥ ವಾಗುವಷ್ಟು ಸಾಮಾನ್ಯ ಜ್ಞಾನ  ಮೇಲೇರಿದವರಿಗೆ  ಇದ್ದರೆ  ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ತ್ರೀ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೇಗೆ  ನೋಡಬೇಕು  ನಡೆಸಬೇಕು ಎನ್ನುವ ಅರಿವಿರುತ್ತದೆ.

ನಾಯಿ ಬೊಗಳಿದರೆ ದೇವಲೋಕ ಹಾಳಾಗದು ಎಂದಂತೆ ಎಲ್ಲಾ ಪರಮಾತ್ಮನಿಗೆ ಬಿಟ್ಟು  ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಬುದ್ದಿ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಸ್ವತಂತ್ರ ರಾಗಿ ಮುಂದೆ ನಡೆದ ಮಹಾತ್ಮರಲ್ಲೇ ದೋಷ‌ಹುಡುಕುವಷ್ಟು ಅಜ್ಞಾನ ಮಿತಿಮೀರಿದೆ ಎನ್ನಬಹುದು. ಜಗನ್ಮಾತೆಯನ್ನು  ಸೇರಿದ ಶಂಕರರ ನಿಂದನೆಗೆ ಜಗನ್ಮಾತೆಯೆ ಉತ್ತರ ಕೊಡುವ ಕಾಲಬರುತ್ತದೆ.

ನಾನು ಭಗವತಿ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಲೇಖನ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದು 21 ವರ್ಷಗಳಾಗಿದೆ. ಹಾಗಂತ ನಾನೇ ಭಗವತಿ ಎಂದರೆ ಸರಿಯಾಗುವುದೆ? ಹಾಗೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ನಿಂತು ನಡೆಸೋ ಶಕ್ತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ನಮಗೇ ಅರಿವಿಲ್ಲದೆ ಅನ್ಯರ ಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ದೋಷ ಹುಡುಕುವುದರಿಂದ ಸತ್ಯ ಅರಿವಿಗೆ ಬರದು. ಇದನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ಧಾರ್ಮಿಕ ವರ್ಗ ಅರಿತರೆ  ಪರಮಾತ್ಮನ ಕಡೆಗೆ ನಡೆದ ಮಹಾತ್ಮರನ್ನು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು  ಸ್ವಲ್ಪ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಸಾಧ್ಯ.

ತತ್ವ ಬಿಟ್ಟು ತಂತ್ರ ಹಿಡಿದರೆ ಅತಂತ್ರ ಜೀವನ .

-ಭಗವತಿ-

ಕಮೆಂಟ್ ಮಾಡಿ ಎಂದುಕೇಳೋದಿಲ್ಲ ಕಾರಣ ಇದೇ ಸತ್ಯ.

ಅಧ್ವೈತ ದರ್ಶನ ಸಾಧ್ಯವೆ?

ಅಧ್ವೈತ ಸಂಶೋಧನೆಯು  ಜ್ಞಾನಯೋಗದಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಾದಂತೆ ಕರ್ಮ ಯೋಗದಿಂದ ಕಷ್ಟವಿದೆ.

ಇದಕ್ಕೆ ಶ್ರೀ ಶಂಕರ ಭಗವತ್ಪಾದರು  ಜ್ಞಾನಯೋಗ ಕರ್ಮ ಯೋಗಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡದು ಎಂದರು. ಯೋಗವಿಲ್ಲದೆ  ಯೋಗಿಯಾಗಲಾರ. ಸಂನ್ಯಾಸಿಯಾದರೂ ಆಗಬಹುದು ಯೋಗಿಯಾಗೋದು ಕಷ್ಟ. ಸಂನ್ಯಾಸವೆಂದರೆ ಎಲ್ಲಾ ತೊರೆದು ಕಾವಿ ಧರಿಸೋದಷ್ಟೆ ಎನ್ನುವ  ಜನರ ಮುಂದೆ  ಯೋಗಿ ಕಾಣೋದಿಲ್ಲ. ಒಟ್ಟಾರೆ  ಅಧ್ವೈತ ಸಂಶೋಧನೆ

ಓದಿನಿಂದ ಬರುವುದಿಲ್ಲ ಅನುಭವಸಾರದಿಂದ  ಅರಿಯುವುದಾಗಿದೆ.

ಭಾಗವತ ಪುರಾಣ ಭಗವಂತನ ವರ್ಣನೆ  ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಅದರೊಳಗಿನ ಎಲ್ಲವೂ  ಅಧ್ವೈತ ದಂತೆ  ಕಂಡರೂ ಧ್ವೈತವೇ ಆಗಿರುತ್ತದೆ. ಕಾರಣ ಅಲ್ಲಿ ರಾಜಕೀಯತೆ ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತದೆ.

ಆದರೆ ಭಗವಂತನೇ  ಹೇಳಿರುವ ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಯಲ್ಲಿ ಯೋಗವಿದೆ. ಯಾವಾಗ ಭಗವದ್ಗೀತೆಯ  ಯೋಗದಿಂದ ಮಾನವ ಜೀವನದ ಸತ್ಯಾಸತ್ಯತೆಯನ್ನು  ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾ ಸಾಗುವನೋ ಅಲ್ಲಿ ಮಹಾತ್ಮರ ದರ್ಶನ ಸಾಧ್ಯ. ಪರಮಾತ್ಮನ ಜೀವಾತ್ಮ ಸೇರಲು  ನಡೆಸೋ  ಧಾರ್ಮಿಕ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ರಾಜಕೀಯ ಬೆರೆತಾಗ. ಭೋಗಕ್ಕೆ ತಿರುಗುತ್ತದೆ. ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮ ವಿದ್ದರೆ  ಆತ್ಮನಿರ್ಭರವಾಗುತ್ತದೆ.

 ಇದನ್ನು ಕಲಿಕೆಯ ಹಂತದಲ್ಲಿಯೇ  ತಿಳಿಸಿ ಬೆಳೆಸುವುದು ಗುರುಹಿರಿಯರ ಧರ್ಮ ಕರ್ಮ. ಕಲಿಕೆಯೇ ಅಂತರ ಬೆಳೆಸಿದರೆ ಅಜ್ಞಾನವಾಗಿರುತ್ತದೆ. 

ಕೃಷ್ಣನೊಬ್ಬನೆ ಜಗದ್ಗುರು ಎನ್ನುವುದು ಸುಲಭ. ಆ ಕೃಷ್ಣನೇ ಎಲ್ಲರೊಳಗಿದ್ದು  ಜಗತ್ತನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಿರುವವನೆಂದು ಯಾರು ತಿಳಿಸಿದರೂ ನಾನೇ ಗುರು ಎನ್ನುವ ಅಹಂಕಾರವಿದ್ದರೆ  ಕತ್ತಲ ಜಗತ್ತೇ  ಸೃಷ್ಟಿ ಯಾಗುತ್ತದೆ.

ಒಂದು ದೇವರಿಗೆ ಹಲವಾರುಗುಡಿಗೋಪುರ ಕಟ್ಟಬಹುದು. ಆದರೆ ಆ ಒಂದು ದೇವರನ್ನು  ಹಲವಾರುಗುಡಿಯಲ್ಲಿ ನೋಡುವದೃಷ್ಟಿ  ಜ್ಞಾನಯೋಗದಿಂದ ಬರಬೇಕು. ಎಲ್ಲರ ಕರ್ಮ ಅಥವಾ ಕೆಲಸವೂ ಪರಮಾತ್ಮನ ಸೇವೆಯೇ ಎನ್ನುವ ಅರಿವು ಇದ್ದರೆ ಕರ್ಮಯೋಗಿ. ಹೀಗೇ ತನ್ನ ತಾನರಿತು ತನ್ನಾತ್ಮರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ  ನಡೆಸೋ ಯೋಗಿಯ ಚಿಂತನೆಯು ಸಂನ್ಯಾಸಿಗೂ ಬರದು.

ಕಾರಣ ಸಂನ್ಯಾಸಿ  ಹೊರಗಿನಿಂದ  ಎಲ್ಲಾ ತೊರೆದಿದ್ದರೂ ಒಳಗೆ  ಪರಮಾತ್ಮನ  ಅರಿತುನಡೆಯೋದರಲ್ಲಿ ಸೋಲಬಹುದು.

ಸಂನ್ಯಾಸಿ  ಆಗೋದಕ್ಕೆ  ಸುಲಭ ಯೋಗಿ ಆಗೋದು ಕಷ್ಟ.

ಯೋಗಿ ಪರಮಾತ್ಮನಿಗೆ ಶರಣಾದಾಗಲೇ ಏಕತ್ವ ಅಧ್ವೈತಿ ಎನಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು.

ಯಾರು ಹೇಳಬೇಕು? ಯಾರೋ ಹೇಳಬೇಕೆಂದು  ಯೋಗಿ ಆಗೋದರಲ್ಲಿ ಅರ್ಥ ವಿರದು. ಹಾಗೆ  ಸಂನ್ಯಾಸಿಯೂ ಯಾವುದೋ ಆಸೆಯಲ್ಲಿದ್ದರೆ  ಮೋಕ್ಷವಿರದು.

ಎಲ್ಲಾ ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ದೇವತೆಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಅಸುರರೂ  ಪರಮಾತ್ಮನ ಅಧೀನವಿರೋವಾಗ  ಆ ಒಬ್ಬನ ಅರಿತು ನಡೆಯಲು  ಸ್ವತಂತ್ರ ಜ್ಞಾನವಿರಬೇಕು. ಯಾರಿಗೋ ಆದ ಅನುಭವವಾಗಲಿ ಯಾರೋ  ನಂಬಿದ ವ್ಯಕ್ತಿ ಶಕ್ತಿಯಾಗಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು  ಪರಮಾತ್ಮನೆಡೆಗೆ  ನಡೆಸುವ  ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಬಹುದು. ಆದರೆ ಸ್ವಯಂ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಸದಾಚಾರ ಸತ್ಯ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ  ಜ್ಞಾನಪಡೆದ ಜ್ಞಾನಯೋಗಿಯನ್ನು ಪರಮಾತ್ಮನೇ ನಿಂತು ನಡೆಸುವಾಗ ಅವನಲ್ಲಿ  ನಾನೆಂಬ ಅಹಂ ಇರದು.ನಾನೆಂಬುದಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ಸತ್ಯದ ಅನುಭವವೇ ಅಧ್ವೈತ.

ನಾನೇ ಎಲ್ಲಾ ಎನ್ನುವ ಅಹಂಕಾರ ದಿಂದ ಸರ್ವ ನಾಶ .

ಸಂಸಾರದೊಳಗಿದ್ದು ಯೋಗಿಯಂತೆ ಬದುಕುವವರಿದ್ದಾರೆ.

ಸಂನ್ಯಾಸ ಸ್ವೀಕರಿಸಿಯೂ ಸಂಸಾರಿಗಳ  ಹಂಗಿನಲ್ಲಿದ್ದವರೂ ಇದ್ದಾರೆ. ಯೋಗಿಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸೋರಿಲ್ಲ  ಸಂನ್ಯಾಸಿಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುವವರೆ ಎಲ್ಲಾ  ಇದರಿಂದ ಭಗವದ್ಗೀತೆಯ ಯೋಗ  ಜನರಿಗೆ ಅರ್ಥ ವಾಗದೆ  ಹೋಗುತ್ತಿದೆ ಜೀವನ..ಜೀವಿಗಳ ವನ.

ಗುರುತಿಸಲು ಪರಮಾತ್ಮನಿರೋವಾಗ ಚಿಂತೆಯಾಕೆ?ನಮ್ಮ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ತೃಪ್ತಿ ಸಿಗುವ ಸತ್ಕರ್ಮ ಸ್ವಧರ್ಮ  ಬಿಡದೆ ನಡೆಯಬೇಕು

ಆಗಲೇ ಒಳಗಿರುವ ಸ್ವತಂತ್ರ ಜ್ಞಾನ ಸಿಗೋದು.

ಇಂದಿನ ಶಿಕ್ಷಣವೇ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಹಂತದಲ್ಲಿಯೇ ದಾರಿತಪ್ಪಿಸಿ ಆಳಲು ಹೊರಟಿರುವಾಗ ಎಲ್ಲಿಯ ಯೋಗ?ಎಲ್ಲಾ ರಾಜಕೀಯಮಯ..ಎಲ್ಲೋ ದೂರದ ಬೆಟ್ಟ ನುಣ್ಣಗೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ.

ಬೆಟ್ಟ ಏರೋದಕ್ಕೆ ಕಲ್ಲುಮುಳ್ಳುಗಳು ಬಿಡದಿದ್ದರೆ ಮುಂದೆ ನಡೆಯೋದೆ . ಕಷ್ಟವಾದರೂ ಆ ಅಡತಡೆಗಳಹಿಂದೆ ಪರಮಾತ್ಮನಿದ್ದಾನೆಂಬ ಅರಿವಿದ್ದವರು ಮೇಲೇರಿದ್ದಾರೆ.

ನಾನಿದ್ದೇನೆ ಎನ್ನುವ ಮೂಲಕವೇ ನಾನಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ಸತ್ಯ ತಿಳಿಯದವರು ಮಹಾಜ್ಞಾನಿಗಳಾಗಿ ಲೋಕರಕ್ಷಕರಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣ ಪರಮಾತ್ಮನ ಅವತಾರವನ್ನು  ಸಂಪೂರ್ಣ ಅವತಾರ ಎನ್ನುವರು. ಸ್ವಯಂ  ಮಹಾವಿಷ್ಣುವಿನ  ಅವತಾರದಲ್ಲಿ‌ಕೃಷ್ಣಾವತಾರದಲ್ಲಿ ಯೋಗ ಭೋಗಗಳು  ಸಮಾನವಾಗಿದೆ. ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳದೆ  ಸ್ಥಿತಪ್ರಜ್ಞಾವಂತನಾದವ. ಯೋಗಿ ಎನಿಸುವನೆಂದರೆ  ಕೃಷ್ಣನ  ಅವತಾರದಲ್ಲಿ  ಎಲ್ಲಾ ಇದ್ದುಯಾರೂ ಇಲ್ಲದ ಸ್ಥಿತಿ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ  ಪರಿಸಮಾಪ್ತಿಯಾದರೂ ಅದರಿಂದಲೂ ಮಹಾಸಂದೇಶವಿದೆ. ಸ್ವಯಂ  ಅವತಾರಿಪುರುಷರಿಗೇ  ಭೂಮಿ ಒಂದು ಮಧ್ಯಮ ವಷ್ಟೆ.ಇಲ್ಲಿ ಏನು ನೋಡುವೆವೋ ಕೇಳುವೆವೋ  ತಿಳಿಯುವೆವೋ ಅದರಿಂದ ಮುಂದಿನ ಭವಿಷ್ಯವಿದೆ. ಧರ್ಮ ವಿಲ್ಲದೆ ಸತ್ಯ ನಿಲ್ಲದು ಸತ್ಯವಿಲ್ಲದೆ ಧರ್ಮ ಉಳಿಯದು. ಇವೆರಡರ ಸಮ್ಮಿಲನ

ಆಗೋದು ಕಷ್ಟ. ಹೀಗಾಗಿ ಬದಲಾವಣೆ ನಡೆಯುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಮನಸ್ಸಿನ ನಿಗ್ರಹ ಯೋಗ ದಿಂದ ಮಾತ್ರ  ಸತ್ಯದರ್ಶನ . ಮಾಯಾ ಮೋಹದಲ್ಲಿ ತೇಲುವ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಮನಸ್ಸೇ ಶತ್ರು ಮಿತ್ರ. 

ಜೀವನಾನುಭವ

ಸತ್ಯದ ಹಿಂದೆ ಹೋದಷ್ಟೂ ಮಿಥ್ಯಕ್ಕೆ ಜಯ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದರೂ ಎಲ್ಲೋ ಒಂದು ಕಡೆ ಸತ್ಯವೇ ದೇವರು ಎನ್ನುವ  ಕೂಗು ಇತ್ತು. ಇದು ಅಂತರಂಗದ ಕೂಗಾಗಿತ್ತು ಎಂದು ಅರಿವಿಗೆ ಬರುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಮಿಥ್ಯೆ ಎನ್ನುವ ಸಂಸಾರದೊಳಗೆ‌ ಬಂದಾಗಿತ್ತು. ಆ ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ದ್ದು ಸತ್ಯದೆಡೆಗೆ  ಹೋಗೋದಕ್ಕೆ  ಹಣ ಅಧಿಕಾರ ಸ್ಥಾನ ಅಗತ್ಯ ಎನ್ನುವ ಭೌತಿಕ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿದ್ದು ಸತ್ಯದ ಹುಡುಕಾಟ ಒಳಗೇ ನಡೆದಿತ್ತು ಜೊತೆಗೆ ಸಂಸಾರದ ಸತ್ಯಾಸತ್ಯತೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾ ಹೋದಾಗಲೇ 34 ವರ್ಷ ಕಳೆದಿತ್ತು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಮನೆ ಮಕ್ಕಳ ಜವಾಬ್ದಾರಿ  ಹೊತ್ತು ಹೋಗೋದು ಅನಿವಾರ್ಯ ಆಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಸತ್ಯ ತಿಳಿಯದೆ ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿರುವುದಕ್ಕೂ ತಿಳಿದು ಇರುವುದಕ್ಕೂ ಬಹಳ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದೆ. ತಿಳಿದ ಮೇಲೆ ಕಷ್ಟ ಅದಕ್ಕೆ ಇರಬೇಕು ಗಂಡಸರು ಸಂಸಾರ ಬಿಟ್ಟು ಸಂನ್ಯಾಸಕ್ಕೆ ಹೋಗೋದು.

ಇದನ್ನು ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿಯೇ ತಿಳಿಯುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ಸಂಸಾರವನ್ನು ನಡುನೀರಿನಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಟವರಿಗೆ ಮುಕ್ತಿ ಸಿಗದೆನ್ನುವ ಸತ್ಯವರಿತವರಷ್ಟೆ ಸಂಸಾರ ಸಾಗರದಲ್ಲಿದ್ದೇ ಮುಕ್ತಿ ಮಾರ್ಗ ಹಿಡಿದಿರುವರು. ಸಂನ್ಯಾಸವೆಂದರೆ  ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು ನಡೆಯೋದಾಗಿತ್ತು. ಈಗ ರಾಜಕೀಯ ಬಿಡದೆ ಎಲ್ಲಾ ಬಿಡುವರು.

ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಪ್ರಕಾರ ಎಲ್ಲಾ  ಪ್ರಜೆಗಳ ಸಹಕಾರದಿಂದ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಪ್ರಜೆಗಳ ಮೂಲಕವೇ ಪರಮಾತ್ಮ ದೇಶ ವಿಶ್ವ ನಡೆಸೋದಾಗಿದೆ ಎಂದರೆ ಪರಮಾತ್ಮನ ಅರಿವು ಪ್ರಜೆಗಳಿಗೆ ಇದ್ದರೆ  ಪರಮಾತ್ಮನೆಡೆಗೆ  ಸಾಗುವರಷ್ಟೆ.ಆ ಅರಿವನ್ನೇ ಕೊಡದೆ ಆಳಿದರೆ ಆಳಾಗಿಯೇ ಇರುವರು. ಅರಸ ತನ್ನ ತಾನರಿತು ನಡೆಯೋದಕ್ಕೆ ಧಾರ್ಮಿಕ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಅವನಿಗೇ ಧರ್ಮ ಶಿಕ್ಷಣ ಕೊಡದೆ ದೇಶ ಒಪ್ಪಿಸಿದರೆ ಪ್ರಜೆಗಳ  ಗತಿ ಅಧೋಗತಿ.

ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ  ನಾವೆಲ್ಲರೂ ದೇಶದ ಒಳಗಿರುವ ಸಾಮಾನ್ಯ ಪ್ರಜೆಗಳಷ್ಟೆ.ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ದೇಶಭಕ್ತಿ ಇದೆಯೆ? ದೇಶೀಯ ಶಿಕ್ಷಣ ಇದೆಯೆ? ನಮ್ಮ ಸಂಸಾರ ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಬುದ್ದಿ ಜ್ಞಾನ ವಿದ್ಯೆ ಯಿಂದ ನಡೆದಿದೆಯೆ?  ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರ ಸಿಗೋದು ಕಷ್ಟ.ಎಲ್ಲಾ ವಿದೇಶಿಮಯ ವಿದೇಶಿ ಬಂಡವಾಳ ,ಸಾಲ, ವ್ಯವಹಾರಕ್ಕೆ  ಇಳಿದಿರುವಾಗ ದೇವರು ನಮ್ಮವರಾಗಿರಬಹುದೆ?

ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ನಮ್ಮ ಜನ್ಮ ಸಿದ್ದ ಹಕ್ಕು ಎಂದು ಹೋರಾಟ ನಡೆಸಿದ ಮಹಾತ್ಮರ  ತಪ್ಪನ್ನು ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿಯುತ್ತಾ ರಾಜಕೀಯ ನಡೆಸುವ ಎಷ್ಟೋ  ರಾಜಕಾರಣಿಗಳಿಗೆ ಹಣ ಅಧಿಕಾರ ಸ್ಥಾನ ಸನ್ಮಾನ ಮಾಡುವ  ನಾವು ದೇಶಭಕ್ತರಾಗಲು ಕಷ್ಟವಿದೆ.

ಕಾರಣವಿಷ್ಟೆ  ಹಣ ಸಿಕ್ಕರೆ ಏನನ್ನಾದರೂ ಕೊಂಡುಕೊಳ್ಳಬಹುದೆನ್ನುವ ಅಜ್ಞಾನ ನಮ್ಮೊಳಗಿದೆ. ಜ್ಞಾನ ಎನ್ನುವ ಎರಡಕ್ಷರ  ವಿಜ್ಞಾನವಾಗಿದೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಸತ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ ಧರ್ಮ ವೂ ಇಲ್ಲ. ಹಾಗಾದರೆ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣ ಪರಮಾತ್ಮನೇ ತಿಳಿಸಿದಂತೆ  ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಮೊದಲೇ  ಸತ್ತವರೆ ಆಗಿದ್ದೇವೆ.

ಇನ್ನು ಹೊರಗಿನವರು ಬಂದು ಸಾಯಿಸುತ್ತಿರೋದು  ನಮ್ಮ ಸತ್ಯವನ್ನಷ್ಟೆ. ಸತ್ಯ ಸಾಯುವುದೆ? ಅದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋದರೆ ಹಿಂದುಳಿಯುತ್ತದಷ್ಟೆ ತಿಳಿದು ನಡೆದರೆ ಸಮಾಧಾನ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಈವರೆಗಿನ ಲೇಖನಗಳು ನಮ್ಮ ದಿನನಿತ್ಯದ ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಬರುವ ವಿಷಯಗಳಾಗಿದ್ದರೂ  ಅದನ್ನು ಪುರಾಣ ಇತಿಹಾಸ ದೆಡೆಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಅಲ್ಲಿಯೂ ಇದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ  ಸಮಾಜವಿತ್ತು.

ಆದರೆ ಒಂದು ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದೆ ಅಂದಿನ ವರ್ಣ ಇಂದಿನ ಜಾತಿ ಆಗಿದೆ. ಮಾನವನಿಗೊಂದು ಜಾತಿ ಕಟ್ಟಿ ಸಂಸಾರದೊಳಗಿಟ್ಟು  ಹೋರಾಟ ಹಾರಾಟ ಮಾರಾಟದಲ್ಲಿ  ಮನರಂಜನೆಯೋ ಆತ್ಮವಂಚನೆಯೋ ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ  ಜೀವನ  ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಸ್ವಯಂ ಆತ್ಮಾವಲೋಕನವಾಗಬೇಕು.

ಎಷ್ಟು ಹೊರಗಿನಿಂದ ಪಡೆದರೂ ಸಾಲದು ಎಂದರೆ ಸಾಲವೇ ಅದು. ಅದನ್ನು ತೀರಿಸದೆ ವಿಧಿಯಿಲ್ಲ.ವಿಧಿನಿಯಮ ಮೀರಿ ನಡೆದರೆ  ಜೀವನಸಾರ್ಥಕವಲ್ಲ. 

ಸನಾತನಧರ್ಮದ ಆಳ ಅಗಲಗಳನ್ನು ಹೊರಗಿನ ಆಚರಣೆಯಿಂದ ಅಳೆಯಲಾಗದು. ಒಳಗಿನ ಆಚಾರ ವಿಚಾರ ಶುದ್ದವಿದ್ದರೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಅರ್ಥ ವಾಗಬಹುದು. ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಲಿಂಗ ಬೇಧ ಮತ ಭೇಧ ಜಾತಿ ಭೇದ ಧರ್ಮ ಬೇಧ ಮಾಡಿಕೊಂಡರೆ

ಅನರ್ಥಗಳಾಗುತ್ತದೆ.

ಯಾರನ್ನು ಯಾರು ಆಳಬೇಕಿತ್ತು ಆಳುತ್ತಿರೋದು? ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ  ದೇಶದಲ್ಲಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಯಾರಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದೆ?

ಆಂಗ್ಲರನ್ನು ಓಡಿಸಿದರೂ ಆಂಗ್ಲಮಾಧ್ಯಮಗಳದ್ದೇ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ.

ಭಾಷೆ  ಶುದ್ದವಿರದೆ  ಜ್ಞಾನ ಬರುವುದೆ? ಜ್ಞಾನ ಶುದ್ದವಿರದೆ ವಿಜ್ಞಾನ ಬೆಳೆದರೆ ಮಾನವ ಮಹಾತ್ಮನಾಗುವನೆ? 

ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಇತಿಮಿತಗಳಿವೆ. ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಪ್ರಭುದ್ದರಾಗಿಸಿದರೆ ಬುದ್ದ ನಾಗುವರೆ? ಬುದ್ದಿವಂತರ ಸಂಖ್ಯೆ ಬೆಳೆದರೂ ಜ್ಞಾನಿಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಕುಸಿದಿದೆ ಎಂದರೆ ನಾವು ಕೊಡುತ್ತಿರುವ ಶಿಕ್ಷಣವೇ ಅಜ್ಞಾನವಾದಾಗ ಸತ್ಯ ಎಲ್ಲಿರುತ್ತದೆ?

ಭೂಮಿಗೆ ಬರೋದೆ ಸಾಲ ತೀರಿಸಲು.ಇನ್ನಷ್ಟು ಸಾಲದ ಹೊರೆ ತಲೆಮೇಲೆ ಹೊತ್ತರೆ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಗಳಾಗುತ್ತದೆ.

ಸಣ್ಣ ಮಕ್ಕಳ ಜ್ಞಾನ ಗುರುತಿಸಿ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀಡುವ ಗುರುವಿಲ್ಲದೆ ಮೊದಲಗುರುವಾದ ತಾಯಿಯೇ ಹೊರಗೆದುಡಿದು ಸಂಪಾದನೆ ಮಾಡುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗೆ ಭಾರತ ಬಂದಿರೋದೆ  ದುರಂತ.

ಎಷ್ಟೋ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ  ಹಣದ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಸಮಯ ಕಳೆಯಲು  ಹೊರಗೆಕೆಲಸ ಮಾಡಿದರೆ  ಕೆಲವರಿಗೆ ಅಗತ್ಯವಿದ್ದರೂ ಕೆಲಸ ಸಿಗದೆ  ಪರದಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಹಾಗಾದರೆ ಗಂಡುಮಕ್ಕಳ ಗತಿ ಏನಾಗಬೇಡ?

ಪುರುಷ ಎಂದರೆ ಆತ್ಮ ಎಂದರ್ಥದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಜನ್ಮದ ಋಣ ಕಳೆಯಲು ಈ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ  ಆಳಾಗಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿರುವರೋ ಪರಮಾತ್ಮನಿಗೇ ಗೊತ್ತು. ಹಿಂದಿನ ಮಹಾತ್ಮರಂತೆ ಪರಮಾತ್ಮನ ಸೇವೆ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ನಿರಹಂಕಾರ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಫಲಾಪೇಕ್ಷೆ ಇಲ್ಲದೆ ಮಾಡುವಷ್ಟು  ಸುಜ್ಞಾನ ಇಂದಿನವರಿಗಿಲ್ಲ. ಓದಿ ತಿಳಿದರೆ ಸಾಕು ನೇರವಾಗಿ ಪೀಠಕ್ಕೆ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಏರಬಹುದು. ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಿಗೋದರಲ್ಲಿ ಸತ್ಯವಿರದು ಧರ್ಮ ವೂ ಇರದು.

ಕೆಲವರಷ್ಟೆ ಉತ್ತಮ ಅನುಷ್ಟಾನದಲ್ಲಿದ್ದು ಧಾರ್ಮಿಕ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೆ ಹಲವರಿಗೆ  ಸರ್ಕಾರದ ಹಿಂದೆ ನಿಂತು  ಬೇಡೋದೆ ಕೆಲಸ.

ಅದಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಜನಬಲ .ತಾವೇ ಸಾಲದಲ್ಲಿರುವಾಗ ತನ್ನ ನಂಬಿದವರ ಸಾಲ ತೀರಿಸಬಹುದೆ?

ಹಾಗೆಯೇ ದೇಶದ ಸಾಲತೀರಿಸಲು  ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಬುದ್ದಿ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಗಳಿಸಿದ ಹಣದ ಸದ್ಬಳಕೆಯಾಗಬೇಕೆ ವಿನ:  ಭ್ರಷ್ಟ ದುಷ್ಟರ ಅನ್ಯರ ಕೆಳಗೆ ಸೇವೆ‌ಮಾಡಿಗಳಿಸಿದ ಹಣವನ್ನು ದೇವರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟರೆ ಸತ್ವವಿರದು ಸತ್ಯವಿರದು ತತ್ವವೂ ಇರದು.

ಇದನ್ನು ಕಲಿಗಾಲ ಎಂದಿರೋದು ಇದೇ ಕಾರಣದಿಂದ ಕಾರಣ ಇಲ್ಲಿ ಕಲಿಕೆಯೇ ಹೊರಮುಖವಾಗಿದ್ದು ಒಳಮುಖದಪರಿಚಯವಿಲ್ಲದೆ ದೇವರನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿ ಮಾಡುವ ಮಾನವರಿದ್ದರೂ ಮಹಾತ್ಮರಿಲ್ಲ. ಇದರಲ್ಲಿ  ಸತ್ಯವಿದ್ದರೂ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಅರ್ಥ ವಾಗದು. ಕಾರಣ ಸತ್ಯ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣದು.

ಕಂಡರೂ ತೋರಿಸಲಾಗದು. ಅನುಭವಿಸಿಯೇ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಸತ್ಯದ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗಬೇಕಷ್ಟೆ.

ಸತ್ಯಹರಿಶ್ಚಂದ್ರನಂತಿರಲಾಗದು ಆದರೆ ಹರಿಯನ್ನು ಅರಿತು ನಡೆಯಬಹುದು. 

ಇನ್ನೊಬ್ಬರನ್ನು ಅಸತ್ಯ ಅನ್ಯಾಯ ಅಧರ್ಮದಿಂದ ಹರಿದು ಹಾಕುವ ಅಸುರಿಗುಣ  ಮಾನವನಿಗೇ ಉರುಳಾಗಿ ತಿರುಗಿ ಬರುವ ಸತ್ಯವರಿತರೆ ಇದ್ದಲ್ಲಿಯೇ  ಇದ್ದು ನಮ್ಮ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ

ಪರಿಸರವನ್ನು ಸ್ವಚ್ಚವಾಗಿಸಬಹುದಷ್ಟೆ.ಕೊನೆಪಕ್ಷ ಮನೆಯೊಳಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ ಅದೇ ನಮ್ಮ ಅದೃಷ್ಟ.

ಹತ್ತಿರದವರೆ ನಮಗೆ ಶತ್ರುವಾದರೆ ಏನೂ ಮಾಡದ ಅತಂತ್ರ ಸ್ಥಿತಿ.

ನಮಗೆ ನಾವೇ ಶತ್ರುವಾಗೋದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೇ ಅಜ್ಞಾನ. ಅಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಶಿಕ್ಷಣದ ವಿಷಯ.ವಿಷಯದಲ್ಲೇ ವಿಷ ತುಂಬಿ ಅಸತ್ಯ ಅಧರ್ಮ ವಿದ್ದರೆ ಅಮೃತಪುತ್ರರು ಕಾಣುವರೆ?

ವಿವೇಕಾನಂದ ಎಂದರೆ ವಿಚಾರವನ್ನು ವೇದ ಪುರಾಣಗಳಿಂದ ಅರಿತು ಕಾಣುವ ಆನಂದ ಎನ್ನಬಹುದು.

ವೇದಪುರಾಣ ಕೇವಲಪ್ರಚಾರಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾದರೆ   ಒಳಗಿನ ಆನಂದ  ಸಿಗದು.

ಹಾಗೆ ವಿಜ್ಞಾನವನ್ನು  ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸತ್ಯದಿಂದ ಅರಿತು ನಡೆದಾಗ ಕಾಣುವ ಆನಂದವೇ ವಿವೇಕಾನಂದ. ಇದನ್ನು ಶಿಕ್ಷಣದಿಂದ ನೀಡುವುದೇ ಧರ್ಮ. ಯಾರದ್ದೋ  ಜ್ಞಾನ ಮಕ್ಕಳ ಒಳಗೆ ತುಂಬುವ‌ಮೊದಲು ಮೂಲವನರಿತು ಪೂರಕ ಜ್ಞಾನ ಸೇರಿಸಿದರೆ  ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳಾಗುವರು. 

ಯಾವಾಗಿದು  ವಿರುದ್ದ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿರುವುದೋ  ವಿರುದ್ದ ಪರಿಣಾಮ ಎದಿರಿಸಬೇಕಾಗುವುದು ಸಹಜ.ಈಗಿನ ಭಾರತದ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಇದೇ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ. ಇದನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯ ಪ್ರಜೆಯಾಗಿದ್ದು  ಇಷ್ಟು ವರ್ಷ ತಿಳಿಸುತ್ತಾ ಬಂದರೂ ನಮಗೆ ಅಧಿಕಾರ ಹಣ ಹೆಸರು ಇಲ್ಲದ ಕಾರಣದಿಂದ  ಹಿಂದುಳಿದರೂ  ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣುವಷ್ಟು ಅವ್ಯವಸ್ಥೆ  ಜನರ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣುತ್ತಿರುವುದಕ್ಕೆ ನಮ್ಮದೇ ಸಹಕಾರ ಕಾರಣವೆನ್ನುವುದು ಸತ್ಯ.

ಯಾವಾಗ ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ಬೆಲೆಕೊಡುವುದಿಲ್ಲವೋ ಸತ್ಯವರಿತು ನಡೆಯುವುದಿಲ್ಲವೋ ಮೊದಲು  ಹಣ ಅಧಿಕಾರ ಸ್ಥಾನ  ಪಡೆದರೂ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಅದೇ ಸರಿಯಾದ ಜೀವನ ಪಾಠಕಲಿಸಿ ಹೋಗಿರುತ್ತದೆ.ಅದಕ್ಕೆ ಹೇಳಿರೋದು ಆಗೋದನ್ನುತಡೆಯಲಾಗದು ಆಗಿರೋದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ತಿಳಿದು ನಡೆಯಬಹುದು.  ಇಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಶಾಶ್ವತವಲ್ಲ ಯಾವುದೂ ಸ್ಥಿರವಲ್ಲ. ಸತ್ಯ ಮಾತ್ರ ಸ್ಥಿರ ಅದೇ ಪರಮಾತ್ಮನದ್ದಾಗಿದೆ.

ಮಾಡಿದ್ದುಣ್ಣೋ ಮಹಾರಾಯ ಎಂದಂತೆ  ಕಾಲ ಎಲ್ಲಾ ಸರಿಪಡಿಸುತ್ತದೆ.ಕಾಲವೇ ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಕಾರಣ.ಕಾಲು ಸರಿಯಿರಲು ತಲೆ ಸರಿಯಿರಬೇಕು.ತಲೆಗೆ ತುಂಬುವ ವಿಷಯವೇ ಕಾಲಿನ‌ನಡಿಗೆಗೆ ಕಾರಣವೆಂದರೆ ಸುಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದ ವಿಜ್ಞಾನದ ಶಿಕ್ಷಣವೇ ಎಲ್ಲದ್ದಕ್ಕೂ ಕಾರಣ.ಆಕಾಶದೆತ್ತರ ಹಾರುವ‌ಮಾನವನಿಗೆ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿನ ಸತ್ಯ ಸತ್ಬ ತತ್ವದರ್ಶನ ಆಗದಿದ್ದರೆ  ಜೀವನಕ್ಕೆ  ಅರ್ಥ ವಿಲ್ಲ. ಸಾಧನೆ  ಹೊರಮುಖವಾದರೆ ಹೊರಗಿನಿಂದ  ಕಾಣುತ್ತದೆ.ಒಳಮುಖವಾದರೆ  ಒಳಗಿನ ಸತ್ಯ ಅರ್ಥ ವಾಗುತ್ತದೆ.

ಇವೆರಡರ ನಡುವಿರುವ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜ್ಞಾನ ಮಾನವನಿಗೆ ಅಗತ್ಯವಿದೆ.

ತಿಳಿದವರಿಗೆ ಸತ್ಯ ತಿಳಿಸಲಾಗದು.ತಿಳಿಯದವರಿಗೆ  ಸತ್ಯ ಅರ್ಥ ಆಗದು. ಇವೆರಡರ ಮಧ್ಯೆ ನಿಂತವರಿಗೆ ಸತ್ಯ ರುಚಿಸದು. ವ್ಯವಹಾರಕ್ಕೆ ಇಳಿದಾಗ ಸತ್ಯ ದಿಂದ ಲಾಭ ಇರದು . ಹೀಗಾಗಿ ಸತ್ಯವೇ ದೇವರು ಎನ್ನುವವರೂ ಸತ್ಯನುಡಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ಆತ್ಮಸಾಕ್ಷಿಯಂತೆ ಸ್ವತಂತ್ರ ಜೀವನ ನಡೆಸಿದ ಎಷ್ಟೋ ಸಾಮಾನ್ಯರಿಗೂ ಸತ್ಯದ ಪರಿಚಯವಾಗಿದೆ.ಇದನ್ನು ಹಣದಿಂದ ಅಳೆಯಲಾಗದು.ಅಳೆದರೂ  ಅಗತ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಸತ್ಯ ಒಂದೇ ದೇವನೊಬ್ಬನೆ, ಭೂಮಿ ಒಂದೇ, ತಾಯಿ ಒಬ್ಬಳೇ ಎನ್ನುವ ಸತ್ಯವನ್ನು  ಅರಿತರೂ ಜನ್ಮ ಜನ್ಮದ ಅಂತರದಲ್ಲಿ  ನಡೆಯೋ  ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಬದಲಾವಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಅಸತ್ಯ ಅಧರ್ಮ ವೂ  ಇರುತ್ತದೆ. ವಾಸ್ತವ ದಲ್ಲಿ ಬದುಕೋದಕ್ಕೆ  ಸರಳವೆನಿಸಿದರೂ‌ ಹಿಂದಿನ ಮತ್ತು ಮುಂದಿನ  ಸತ್ಯ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣದೆ ಗೊಂದಲ ಸೃಷ್ಟಿ ಮಾಡುವ ಮಧ್ಯವರ್ತಿ  ಮಾನವನಿಗೆ ಸತ್ಯ ತಿಳಿಸೋದರಿಂದ ಬದಲಾಗಬಹುದೆ? ಬದಲಾವಣೆ ಒಳಗಿನಿಂದ ಆಗಲು ನಾವೇ ಬದಲಾಗಬೇಕು.ಯಾರನ್ನೋ ಬದಲಾಯಿಸಹೋಗಿ ನಮ್ಮಲ್ಲೇ  ದೋಷ ಹೆಚ್ಚಾದರೆ   ಇರುವ ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ಚ್ಯುತಿ ಬರಬಹುದೆನ್ನುವ ಕಾರಣದಿಂದ  ಎಷ್ಟೋ ಜನ ಸತ್ಯದೆಡೆಗೆ ನಡೆಯೋದಿಲ್ಲ.ಇದು ಸಂಸಾರಿಗಳ‌ಕಥೆ.ಸಂನ್ಯಾಸಿಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಸಂಸಾರಿಗಳ ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿರುವಾಗಲೂ ಸತ್ಯ‌ಹೊರಹಾಕೋದಿಲ್ಲ. ಇದು ಕಲಿಯುಗ.

ಎಲ್ಲವೆ 14 ಲೋಕಗಳು?

ನಮ್ಮ ಸನಾತನ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖವಾಗಿರುವ 14 ಲೋಕಗಳು ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿ ಇವೆಯೇ?

ಅಧ್ಯಾಯ 1: 

ಲಿಫ್ಟ್‌ನ ಏಳನೇ ಮಹಡಿ ಮತ್ತು ಮೈನಸ್ ಏಳನೇ ಮಹಡಿ:

ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿ, ನಿಮ್ಮ ಇಡೀ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಕೇವಲ ಶೂನ್ಯಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಿರಿ. ನಿಮ್ಮ ಸುತ್ತಲೂ ಮೌನ ಆವರಿಸಿದೆ. ಆದರೆ, ಈ ಮೌನದ ಹಿಂದೆ ಏನೋ ಒಂದು ನಿಗೂಢ ಶಕ್ತಿ ಅಡಗಿದೆ ಎನಿಸುತ್ತಿಲ್ಲವೇ? ನೀವು ಕುಳಿತಿರುವ ಈ ಜಾಗ, ನಿಮ್ಮ ಪಾದಗಳಿಗೆ ತಾಗುತ್ತಿರುವ ಈ ನೆಲ, ನಿಮ್ಮ ತಲೆಯ ಮೇಲಿರುವ ಆಕಾಶ—ಇಷ್ಟೇನಾ ಈ ಸೃಷ್ಟಿ? ವಿಜ್ಞಾನದ ಪ್ರಯೋಗಾಲಯಗಳ ದೂರದರ್ಶಕಗಳು ಮತ್ತು ಪುರಾಣಗಳ ತಾಳೆಗರಿಗಳು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಸೇರಿ ಒಂದು ರಹಸ್ಯ ಕೋಣೆಯ ಬಾಗಿಲನ್ನು ತಟ್ಟುತ್ತಿವೆ. ಆ ಬಾಗಿಲಿನ ಮೇಲೆ ಬರೆದಿದೆ: "ಚತುರ್ದಶ ಭುವನಗಳು" ಅಂದರೆ ಹದಿನಾಲ್ಕು ಲೋಕಗಳು.

ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ನಮಗೆ ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೂ ಒಂದು ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಬಿತ್ತಲಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಅದೇನೆಂದರೆ, ನಾವು ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದರೆ ಸತ್ತು ಭೂಮಿಯ ಕೆಳಗಿರುವ ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತೇವೆ, ಪುಣ್ಯ ಮಾಡಿದರೆ ಮೋಡಗಳ ಮೇಲಿರುವ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತೇವೆ ಎಂದು. ಈ ಕಲ್ಪನೆ ಎಷ್ಟು ಬಾಲಿಶವಾದುದು ಎನ್ನುವುದು ನಮಗೆ ಆಧುನಿಕ ಭೌತಶಾಸ್ತ್ರದ ಪುಟಗಳನ್ನು ತಿರುವಿದಾಗ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ. ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ ಎನ್ನುವುದು ನಾವಂದುಕೊಂಡಂತೆ ಕೇವಲ ಮೇಲಕ್ಕೊಂದು ಆಕಾಶ, ಕೆಳಗೊಂದು ಮಣ್ಣಿನ ಪದರ ಇರುವ ಸರಳ ರಚನೆಯಲ್ಲ. ಅದೊಂದು ಅತ್ಯಂತ ಸಂಕೀರ್ಣವಾದ, ಬುದ್ಧಿಭ್ರಮಣೆ ಉಂಟುಮಾಡುವ ಬಹು-ಆಯಾಮದ ವ್ಯವಸ್ಥೆ.

ಈ ಇಡೀ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ನಾವು ಒಂದು ಭಾರಿ ದೊಡ್ಡ ಬೃಹತ್ ಅಪಾರ್ಟ್‌ಮೆಂಟ್ ಅನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಈ ಅಪಾರ್ಟ್‌ಮೆಂಟ್‌ಗೆ ಯಾವುದೇ ಕೊನೆಯಿಲ್ಲ. ಇದರ ಮಧ್ಯದಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಅಂದರೆ ನೆಲ ಅಂತಸ್ತಿನಲ್ಲಿ ನಾವಿದ್ದೇವೆ. ಈ ನೆಲ ಅಂತಸ್ತಿನ ಹೆಸರೇ 'ಭೂಲೋಕ'. ನಾವು ಪ್ರತಿದಿನ ನೋಡುವ ಕಲ್ಲು, ಮಣ್ಣು, ನದಿ, ಸಮುದ್ರ, ಗಾಳಿ ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯರು—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಈ ನೆಲ ಅಂತಸ್ತಿನ ಮಿತಿಗೆ ಒಳಪಟ್ಟಿವೆ. ಆದರೆ, ಈ ಅಪಾರ್ಟ್‌ಮೆಂಟ್‌ನ ವಿಶೇಷತೆ ಇರುವುದು ಇಲ್ಲಿರುವ ಒಂದು ನಿಗೂಢವಾದ ಲಿಫ್ಟ್‌ನಲ್ಲಿ. ಈ ಲಿಫ್ಟ್ ನಾವಂದುಕೊಂಡಂತೆ ಕೇವಲ ಕೇಬಲ್ ಮತ್ತು ಕಬ್ಬಿಣದ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯಿಂದ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಲ್ಲ; ಇದು ಕೇವಲ ಪ್ರಜ್ಞೆಯ ತರಂಗಾಂತರದ ಮೇಲೆ ಚಲಿಸುವ ಒಂದು ಕಾಸ್ಮಿಕ್ ಲಿಫ್ಟ್.

ನೀವು ಈ ಲಿಫ್ಟ್ ಹತ್ತಿ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಚಲಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರೆ, ನಿಮಗೆ ಒಟ್ಟು ಏಳು ಮಹಡಿಗಳು ಸಿಗುತ್ತವೆ. ಇವುಗಳನ್ನೇ ಪುರಾಣಗಳು ಊರ್ದ್ವಲೋಕಗಳು ಎಂದು ಕರೆದವು. ಭೂಲೋಕದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವ ಈ ಪಯಣ ಮೊದಲು ತಲುಪುವುದು 'ಭುವರ್ಲೋಕ'ವನ್ನು. ಇದು ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯನ ನಡುವಿನ ಅಂತರಿಕ್ಷದ ಜಗತ್ತು ಎನ್ನಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹೋದರೆ ಸಿಗುವುದೇ 'ಸ್ವರ್ಲೋಕ' ಅಥವಾ ಇಂದ್ರಲೋಕ. ದೇವತೆಗಳ ರಾಜ ಇಂದ್ರ ಆಳುವ, ಸುಖ ಭೋಗಗಳಿಗೆ ಹೆಸರಾದ ಜಗತ್ತಿದು. ಆದರೆ ಕಥೆ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಮುಗಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಸ್ವರ್ಲೋಕಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹೋದಂತೆಲ್ಲ ಜಗತ್ತಿನ ಸ್ವರೂಪ ಭೌತಿಕತೆಯಿಂದ ಶಕ್ತಿಯ ರೂಪಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ನಾಲ್ಕನೇ ಮಹಡಿಯಾಗಿ 'ಮಹರ್ಲೋಕ' ಸಿಗುತ್ತದೆ, ಅಲ್ಲಿ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಮತ್ತು ತಪಸ್ವಿಗಳು ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ. ಐದನೇ ಮಹಡಿ 'ಜನಲೋಕ', ಆರನೇ ಮಹಡಿ 'ತಪೋಲೋಕ'—ಇಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಶಕ್ತಿಯುತವಾದ ಆತ್ಮಗಳು ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನಿಗಳು ಮಾತ್ರ ಇರಲು ಸಾಧ್ಯ. ಇನ್ನು ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲಿರುವ ಏಳನೇ ಮಹಡಿಯೇ 'ಸತ್ಯಲೋಕ' ಅಥವಾ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕ. ಇದು ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನ ನಿವಾಸ, ಶುದ್ಧ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಸತ್ಯದ ಪರಮಾವಧಿ.

ಈಗ ಲಿಫ್ಟ್‌ನ ದಿಕ್ಕನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸೋಣ. ನೆಲ ಅಂತಸ್ತಿನಿಂದ ಕೆಳಗೆ, ಅಂದರೆ ಭೂಮಿಯ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಏನಿದೆ? ನಮ್ಮ ಪುರಾಣಗಳು ಕೆಳಮುಖವಾಗಿ ಚಲಿಸುವ ಮತ್ತೊಂದು ಏಳು ಮಹಡಿಗಳ ಭೂಗತ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತವೆ. ಇವುಗಳನ್ನೇ ಅಧೋಲೋಕಗಳು ಎನ್ನಲಾಗುತ್ತದೆ. ಭೂಲೋಕದ ತಕ್ಷಣದ ಕೆಳಗಿನ ಮಹಡಿಯೇ 'ಅತಲ'. ಅದಕ್ಕಿಂತ ಕೆಳಗೆ 'ವಿತಲ', ನಂತರ ಕ್ರಮವಾಗಿ 'ಸುತಲ', 'ರಸಾತಲ', 'ತಲಾತಲ', 'ಮಹಾತಲ' ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿರುವ ಮೈನಸ್ ಏಳನೇ ಮಹಡಿಯೇ 'ಪಾತಳ ಲೋಕ'. ನಮಗೆ ಪಾತಳ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಕತ್ತಲೆ ಮತ್ತು ಹಾವುಗಳಿರುವ ಜಾಗ ಎಂಬ ಭಯಾನಕ ಚಿತ್ರಣವನ್ನು ನೀಡಲಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಪುರಾಣಗಳ ಆಳವಾದ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿದರೆ ತಿಳಿಯುವುದೇನೆಂದರೆ, ಈ ಕೆಳಗಿನ ಕೆಲವು ಲೋಕಗಳು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಐಷಾರಾಮಿ ಮತ್ತು ಭೋಗಗಳಿಂದ ಕೂಡಿವೆ! ಅದಕ್ಕೇ ಇವುಗಳನ್ನು ಬಿಲ-ಸ್ವರ್ಗ ಎಂದೂ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಇಲ್ಲಿಯೇ ಒಬ್ಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ಓದುಗನಿಗೆ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಗೊಂದಲ ಮತ್ತು ಕುತೂಹಲ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಲೋಕಗಳೆಲ್ಲ ಎಲ್ಲಿ ಇವೆ? ಇಂದಿನ ಆಧುನಿಕ ವಿಜ್ಞಾನ ಇಷ್ಟೊಂದು ಮುಂದುವರಿದಿದೆ, ಮಂಗಳ ಗ್ರಹಕ್ಕೆ ನೌಕೆ ಕಳುಹಿಸಿದ್ದೇವೆ, ಇಡೀ ಸೌರಮಂಡಲವನ್ನು ದಾಟಿ ನಮ್ಮ ನೌಕೆಗಳು ಮುನ್ನುಗ್ಗುತ್ತಿವೆ. ಆದರೂ ನಮಗೆ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೂ ಇಂದ್ರಲೋಕವಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕವಾಗಲಿ ಕಾಣಿಸಿಲ್ಲವೇಕೆ? ಇನ್ನು ಭೂಮಿಯ ಒಳಗಿನ ಪದರಗಳನ್ನು ಭೂವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಭೂಮಿಯ ಕೇಂದ್ರಭಾಗದಲ್ಲಿ ಕರಗಿದ ಲಾವಾರಸ ಮತ್ತು ಕಬ್ಬಿಣದ ಗಟ್ಟಿ ಕೋರ್ ಇದೆಯೇ ಹೊರತು ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೂ ಪಾತಳ ಲೋಕದ ನಾಗರಾಜನ ಅರಮನೆ ಪತ್ತೆಯಾಗಿಲ್ಲ! ಹಾಗಾದರೆ ಪುರಾಣಗಳು ಹೇಳುವುದೆಲ್ಲ ಬರಿ ಸುಳ್ಳೇ? ರೇಖಾಗಣಿತ ಮತ್ತು ಗಣಿತದ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರಗಳು ಇಲ್ಲಿ ತಲೆಕೆಳಗಾಗುತ್ತವೆಯೇ?

ಇಲ್ಲ, ಇಲ್ಲೇ ವಿಜ್ಞಾನದ ಅತ್ಯಂತ ರೋಚಕ ಟ್ವಿಸ್ಟ್ ಅಡಗಿದೆ. ವಿಜ್ಞಾನದ ಪ್ರಕಾರ, ನಾವು ಯಾವುದನ್ನು 'ಜಗತ್ತು' ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತೇವೋ, ಅದು ಕೇವಲ ನಾವು ನೋಡಬಲ್ಲ ಮೂರು ಆಯಾಮಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತವಾಗಿದೆ. ನಮಗೆ ಉದ್ದ, ಅಗಲ ಮತ್ತು ಎತ್ತರ ಮಾತ್ರ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಗಣಿತ ಮತ್ತು ಕ್ವಾಂಟಮ್ ಭೌತಶಾಸ್ತ್ರದ ಪ್ರಕಾರ, ಈ ವಿಶ್ವದಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟೇ ಆಯಾಮಗಳಿಲ್ಲ. ಈ 14 ಲೋಕಗಳು ಆಕಾಶದ ಮೇಲೋ ಅಥವಾ ಮಣ್ಣಿನ ಕೆಳಗೋ ಭೌತಿಕವಾಗಿ ಇಲ್ಲ; ಅವು ಇರುವುದು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಆಯಾಮಗಳ ಪದರಗಳಲ್ಲಿ!

ಇದನ್ನು ಒಂದು ಸರಳ ಉದಾಹರಣೆಯ ಮೂಲಕ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳೋಣ. ನಿಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ದೂರದರ್ಶನ ಪೆಟ್ಟಿಗೆ ಇದೆ ಎಂದು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ನೀವು ನಿಯಂತ್ರಕದ ಬಟನ್ ಒತ್ತಿ ವಾಹಿನಿ 1 ಹಾಕಿದಾಗ ಅದರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಿನಿಮಾ ಬರುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಅದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ವಾಹಿನಿ 2 ರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸುದ್ದಿ ಪ್ರಸಾರವಾಗುತ್ತಿರುತ್ತದೆ, ವಾಹಿನಿ 3 ರಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಪಂದ್ಯ ಬರುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಈಗ ಯೋಚಿಸಿ, ಸಿನಿಮಾ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವಾಗ ಸುದ್ದಿ ಮತ್ತು ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಪಂದ್ಯ ಎಲ್ಲಿ ಹೋಗಿರುತ್ತವೆ? ಅವುಗಳು ಅದೇ ಪರದೆಯ ಮೇಲಿವೆ, ಅದೇ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ತರಂಗಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಹರಿದಾಡುತ್ತಿವೆ. ಆದರೆ ನಿಮ್ಮ ರಿಸೀವರ್ ಯಾವ ತರಂಗಾಂತರಕ್ಕೆ ಟ್ಯೂನ್ ಆಗಿದೆಯೋ, ಅದು ಮಾತ್ರ ನಿಮಗೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ. ವಾಹಿನಿ 1 ರಲ್ಲಿರುವ ಪಾತ್ರಗಳಿಗೆ ವಾಹಿನಿ 2 ರಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಪಂದ್ಯ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ ಎನ್ನುವುದೇ ಗೊತ್ತಿರುವುದಿಲ್ಲ!

ನಮ್ಮ ಇಡೀ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಕಲ್ಪನೆಯೂ ಇದೇ ಆಗಿದೆ. ನಾವು ಬದುಕುತ್ತಿರುವ ಈ ಭೂಲೋಕ ಎನ್ನುವುದು ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ವಾಹಿನಿ ಇದ್ದಂತೆ. ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳು, ಕಿವಿಗಳು ಮತ್ತು ಮೆದುಳು ಕೇವಲ ಈ ವಾಹಿನಿಯ ತರಂಗಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಪುರಾಣಗಳು ಹೇಳುವ ಇಂದ್ರಲೋಕವೋ ಅಥವಾ ಪಾತಳ ಲೋಕವೋ ಬೇರೆ ಎಲ್ಲೋ ದೂರದ ನಕ್ಷತ್ರಪುಂಜದಲ್ಲಿಲ್ಲ. ನೀವು ಈಗ ಕುಳಿತಿರುವ ಜಾಗದಲ್ಲೇ, ಅದೇ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ, ಅದೇ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಸ್ವರ್ಲೋಕದ ಶಕ್ತಿಗಳೂ ಇವೆ, ಪಾತಳ ಲೋಕದ ತರಂಗಗಳೂ ಇವೆ. ಆದರೆ ಅವುಗಳ ಆಯಾಮ ಮತ್ತು ಕಂಪನಗಳ ವೇಗ ತೀರಾ ಭಿನ್ನವಾಗಿದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಅವು ನಮಗೆ ಗೋಚರಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ವಿಜ್ಞಾನದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ನಾವು ಸ್ಥಳ ಮತ್ತು ಕಾಲ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದ್ದೆವು. ಆದರೆ ಆಲ್ಬರ್ಟ್ ಐನ್‌ಸ್ಟೈನ್ ಬಂದ ಮೇಲೆ ಇವೆರಡನ್ನೂ ಸೇರಿಸಿ ಸ್ಥಳ-ಕಾಲದ ಚೌಕಟ್ಟು ಎಂಬ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ನೀಡಿದ. ಈ ಚೌಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗುವ ಸಣ್ಣ ಏರುಪೇರುಗಳೂ ಸಹ ಹೊಸ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಬಲ್ಲವು. ನಾವು ಲಿಫ್ಟ್‌ನ ಮೇಲಿನ ಮಹಡಿಗಳು ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿನ ಶಕ್ತಿಯ ಆಯಾಮಗಳು ಎಂದೂ, ಕೆಳಗಿನ ಮಹಡಿಗಳನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಶಕ್ತಿಯ ಅಥವಾ ಜಡತ್ವದ ಆಯಾಮಗಳು ಎಂದೂ ವಿಜ್ಞಾನದ ಭಾಷೆಗೆ ಭಾಷಾಂತರಿಸಬಹುದು.

ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಾತಿದೆ—ಕೆಲವು ದೈವಿಕ ಶಕ್ತಿಗಳು ಅಥವಾ ಯೋಗಿಗಳು ಭೂಲೋಕದಿಂದ ನೇರವಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಪ್ರಯಾಣ ಬೆಳೆಸಬಲ್ಲರು ಎಂದು. ಇದನ್ನು ವಿಜ್ಞಾನದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡಿದರೆ, ಅವರು ಯಾವುದೇ ರಾಕೆಟ್ ಬಳಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ಅವರು ತಮ್ಮ ಒಳಗಿನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು, ಅಂದರೆ ಪ್ರಜ್ಞೆಯನ್ನು ಕ್ರೋಢೀಕರಿಸಿ ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಕಂಪನಾ ವೇಗವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಯಾವಾಗ ಅವರ ದೇಹ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸಿನ ತರಂಗಾಂತರವು ಮೇಲಿನ ಲೋಕದ ತರಂಗಾಂತರಕ್ಕೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುತ್ತಿತ್ತೋ, ಆಗ ಅವರು ಈ ಭೂಲೋಕದ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಮಾಯವಾಗಿ ಆ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷರಾಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಇದು ವಿಜ್ಞಾನದ ಕ್ವಾಂಟಮ್ ಟೆಲಿಪೋರ್ಟೇಶನ್ ಕಲ್ಪನೆಗೆ ಎಷ್ಟು ಹತ್ತಿರವಾಗಿದೆ ನೋಡಿ!

ಹೀಗಾಗಿ, ಈ ಚತುರ್ದಶ ಭುವನಗಳ ಕಲ್ಪನೆ ಎನ್ನುವುದು ಕೇವಲ ಕಲ್ಪನಾ ಲಹರಿಯಲ್ಲ. ಅದು ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಬಹುಪದರಗಳ ಭೌತಿಕ ಮತ್ತು ಗಣಿತೀಯ ಸತ್ಯ. ನಾವು ಕೇವಲ ನಮ್ಮ ಐದು ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಮಿತಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಇಡೀ ವಿಶ್ವವನ್ನು ಅಳೆಯಲು ಹೊರಟರೆ, ಅದು ಕತ್ತಲೆಯ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಇಡೀ ಜಗತ್ತನ್ನು ಕೇವಲ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಬ್ಯಾಟರಿ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ನೋಡಿದಷ್ಟೇ ಮಿತಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಕೋಣೆಯ ಕೊನೆಯ ಗೋಡೆಯ ಆಚೆ ಇನ್ನೂ ಏನೇನಿದೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ನಾವು ಆಯಾಮಗಳ ಮತ್ತು ಕಾಲದ ಆಳವಾದ ರಹಸ್ಯಗಳನ್ನು ಭೇದಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

ಅಗೋಚರ ಶಕ್ತಿ ಯನ್ನು ಯೋಗದಿಂದ ಕಾಣಬಹುದು. ಭೂಮಿ ಭೋಗಕ್ಕೆ ಬಳಸಿದರೆ  ಕಾಣಲಾಗದು.

(ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತದೆ..)

✍️ ಎಂ. ಕೃಷ್ಣಪ್ರಸಾದ್ ಭಟ್ ಮದ್ದಡ್ಕ

@highlight 

@followera

ಪರಮಾತ್ಮನ ಕಾಣೋದು ಹೇಗೆ?

ಪರಮಾತ್ಮನಿರೋದೆಲ್ಲಿ?

ಪರಮಾತ್ಮ ಎಲ್ಲರಲ್ಲಿಯೂ ಇದ್ದು ಜಗತ್ತಿನ ಸೃಷ್ಟಿ ಸ್ಥಿತಿ ಲಯ ಕಾರ್ಯ‌ನಡೆಸುವನೆಂಬುದು ಅಧ್ವೈತ. ಪರಮಾತ್ಮನ‌ಜೊತೆಗೆ ಜೀವಾತ್ಮನು ಸೇರಿಕೊಂಡು  ಸೃಷ್ಟಿ ಸ್ಥಿತಿ ಲಯ ಕಾರ್ಯ ನಡೆಯುವುದೆನ್ನುವುದು ಧ್ವೈತ. 

ಈ  ನಾನು ನೀನು ಅವನು ಅವಳುಗಳ  ನಡುವಿರುವ ಮಾನವನ‌ ಮನಸ್ಸು  ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಡೆಸಿರೋದು ಸತ್ಯ. ಕಾರಣ ಮನಸ್ಸಿನಂತೆ‌ ಮಾನವನಿರುವನು.ಹಾಗೆಯೇ ಇನ್ನೂ ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಜೀವರಾಶಿಗಳೂ ಅವುಗಳ‌ ಮನಸ್ಸಿನಂತೆ ನಡೆಯುತ್ತವೆ.

ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿಷ್ಟೆ ಮಾನವನಿಗೆ‌ ಮನಸ್ಸನ್ನು ತನ್ನ ಹತೋಟಿಯಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವ ಆತ್ಮಜ್ಞಾನವಿದೆ.ಪ್ರಾಣಿ ಪಕ್ಷಿಗಳಿಗಿಲ್ಲ ಇವು ಪ್ರಕೃತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಬದಲಾಗುತ್ತವೆ. ಅಂದರೆ‌ಪ್ರಕೃತಿಯನರಿತು ನಡೆಯೋ ಶಕ್ತಿ ಮಾನವನಿಗಿದ್ದರೂ ಪ್ರಕೃತಿ ವಿರುದ್ದ‌ನಡೆದಾಗಲೇ ವಿಕೃತ ಬುದ್ದಿವಂತಿಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಮಹಾಶಕ್ತಿಯ ಮುಂದೆ ಮಾನವನ ಆಟ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ವಷ್ಟೆ.ಜಗನ್ಮಾತೆಯನರಿತು‌ನಡೆದರೆ ಜಗಧೀಶ್ವರನ ದರ್ಶನವೂ ಆಗಬಹುದು. ಇಲ್ಲಿ  ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ತನ್ನ ಅಧೀನದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಜಗತ್ತನ್ನು ಆಳುವುದರಲ್ಲಿ ಯೋಗವಿದ್ದರೆ  ಸರಿ.ಭೋಗವೇ ಪ್ರಧಾನವಾಗಿದ್ದರೆ ರೋಗದ ಅಂತ್ಯ. 

ಆರೋಗ್ಯ ಎಂದರೆ ಆರು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿರೋದು.

ಯಾವಾಗಿದು‌ಮತಗಳ ಅಂತರದಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಹಾಳಾಗುತ್ತಾ ಹೋಯಿತೋ ರೋಗದೆಡೆಗೆ ನಡೆಯಿತು. ಈಗ‌ ನಾವು ಸೇವಿಸುವ‌ಗಾಳಿ, ನೀರು, ಆಹಾರ ಶಿಕ್ಷಣವೇ ಕಲಬೆರಕೆ  ಆಗಿರುವಾಗ ಸ್ವಚ್ಚ  ಮನಸ್ಸು ಇರುವುದಾದರೂ ಎಲ್ಲಿ?

ಹೊರಗೆ ನಡೆದಷ್ಟೂ  ರಾಜಕೀಯ. ಒಳಗಿಳಿದರೆ ರಾಜಯೋಗ.

ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯವರ್ತಿ ‌ಮಾನವನಿಗೆ  ಈ ಕಡೆ ಸತ್ಯ ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ ಮಿಥ್ಯ ಬಿಟ್ಟು  ನಡೆಯಲಾಗದ  ಅತಂತ್ರ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಪರಮಾತ್ಮನ ಕಾಣಲು‌ಪರದೇಶದವರೆಗೂ‌ಹೋದರೂ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ

ಅವನಿರೋದು  ನಮ್ಮ ಅಂತರಾತ್ಮದಲ್ಲಿ ಎಂದಾಗ ಒಳಗೆ ಹುಡುಕಿಕೊಳ್ಳುವ ಯೋಗಶಿಕ್ಷಣ, ಯೋಗ್ಯ ಗುರು ಪಡೆಯಲೂ ಯೋಗ್ಯತೆ‌ಬೇಕಿದೆ. ಕಲಿಗಾಲದ ಕಲಿಕೆಯೇ ಹೊರಮುಖವಾದಾಗ

ಒಳಮುಖದ ಪರಿಚಯ ಮಾಡಿಸೋದು ಯಾರು?

ಧಾರ್ಮಿಕ ಕ್ಷೇತ್ರ ಶಿಕ್ಷಣದ ಮೂಲಕ ತಮ್ಮ ಜ್ಞಾನಿಗಳನ್ನು ಶಿಕ್ಷಕರನ್ನಾಗಿಸಿ  ಭಕ್ತರ ಹಣವನ್ನು ಸದ್ಬಳಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಅಧಿಕಾರವಿರಲಿಲ್ಲವೆ? ಅಥವಾ ರಾಜಕೀಯವೇ‌ಮುಖ್ಯವಾಯಿತೆ? 

ಆಗೋದನ್ನು ತಡೆಯಲಾಗಿಲ್ಲ ಆಗಿದ್ದೆಲ್ಲಾ ಒಳ್ಳೆಯದಕ್ಕೆ ಮುಂದೆ ಆಗೋದಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ಸಹಕಾರವೇ ಕಾರಣವಾಗಿರುತ್ತದೆ.ಅದು ಒಳ್ಳೆಯದೋ ಕೆಟ್ಟದ್ದೋ ಇದು ನಮ್ಮ ಜ್ಞಾನದ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿದೆ. ಶಿಕ್ಷಣವೇ ಇದರ‌ ಮೂಲಾಧಾರವಾಗಿರುತ್ತದೆ. 

ಭಾರತ ವಿಶ್ವಕ್ಕೆ ಗುರು.‌ವಿಶ್ವದ ಎಲ್ಲಾ ಗುರು ಒಂದೆ ಎನ್ನುವ ಹಂತಕ್ಕೆ ತಲುಪುವುದು ಕಷ್ಟ. ಕ್ಷೇತ್ರ

ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞ ಯೋಗದ ಪ್ರಕಾರ ಮನೆಯೊಳಗೆ ಮನೆಯೊಡೆಯ ಇದ್ದಾನೋ  ಇಲ್ಲವೋ ಎನ್ನುವ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಂತನೆ ನಡೆಸಿದರೆ ಎಲ್ಲರಲ್ಲಿಯೂ ಅವನಿದ್ದರೂ ಎಲ್ಲರೂ ಅವನೊಳಗಿಲ್ಲ.ಅಂದರೆ‌ಮನಸ್ಸು ಹೊರಗಿರುವಾಗ ಒಳಗಿರುವ ಅವನು ಬೇರೆಯಾಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಬೇರೆಯಾಗಿ ಕಂಡಾಗ  ಅಂತರ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ.ಅಂತರದಿಂದ ಅವಾಂತರದ ಸೃಷ್ಟಿ ಯಾಗುತ್ತದೆ.ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಸ್ಥಿತಿ‌ಮತ್ತು ಲಯವೂ ನಡೆಯುತ್ತದೆ.

ಸತ್ಯವೇ ದೇವರಾದರೆ ಸತ್ಯ ಎಲ್ಲಿದೆ?

ನನಗೆ ಸಣ್ಣ ವಯಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ ಸತ್ಯ ಯಾವುದು ಸತ್ಯವೇ ದೇವರೆಂದಾಗ ಸತ್ಯ ಯಾಕೆ ಹೇಳಬಾರದು. ಹೀಗೇ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳೇಳುತ್ತಿತ್ತು. ದೊಡ್ಡವರು ಸುಳ್ಳು‌ಹೇಳಬಹುದು ಸಣ್ಣವರು ಯಾಕೆ ಹೇಳಬಾರದು  ಎನ್ನುವ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಬಾರಿ ಪ್ರಶ್ನೆ ಮಾಡಿ ಬೈಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೆನಾದರೂ  ಎಲ್ಲೋ ಒಳಗೆ ಒಂದು ಕಡೆ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಬಾರದೆನ್ನುವ ಕೂಗಿಗೆ ಸ್ಪಂಧಿಸಿ ಮುಂದೆ ನಡೆದು ಸತ್ಯ ದ‌ ಹುಡುಕಾಟದಲ್ಲಿ  ವರ್ಷ ಕಳೆದೇ ಹೋಗಿತ್ತು. ಕೊನೆಗೂ ಸತ್ಯ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು ಒಳಗೆ ಹೊರತು ಹೊರಗಲ್ಲ. ಹೊರಗಿರೋದು ಸುಳ್ಳು

ಆದರೂ   ಮಾನವ ಜೀವನ ನಡೆಸೋದಕ್ಕೆ  ಧರ್ಮ ರಕ್ಷಣೆ ಮಾಡೋದಕ್ಕೆ ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ತೇಪೆ ಹಾಕುವ ಸುಳ್ಳು ಹೊರಬರುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಹಾಗಂತ ಜೀವ  ಸತ್ಯ ವನ್ನು ಗೆದ್ದು  ಹೋಗೋದಿಲ್ಲ.

ಶ್ರೀ ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು  ತಿಳಿಸಿರುವ‌ಬ್ರಹ್ಮನ್ ಸತ್ಯ ಜಗತ್‌ಮಿಥ್ಯ.

ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣದ ಬ್ರಹ್ಮ ಸತ್ಯವಾದರೂ ಕಾಣುವ‌ ಜಗತ್ ಮಿಥ್ಯ.

ಈ ಮಿಥ್ಯದಲ್ಲಿ ಸತ್ಯವನ್ನು ಅರಸಿದರೆ ಬದಲಾಗುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ.

ಇದು ಮನುಕುಲಕ್ಕೆ  ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಸಿದರೂ ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಬರಲು ಸತ್ಯದ ದಾರಿ ಹಿಡಿಯಲೇಬೇಕೆನ್ನುತ್ತದೆ ಆಧ್ಯಾತ್ಮ.

ಎಷ್ಟು ದೇವರನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿ ಮಾಡಿದರೂ ಒಬ್ಬನೇ ದೇವರು.ಎಷ್ಟು ಅಸತ್ಯ‌ ಹರಡಿದರೂ ಮೂಲ ಸತ್ಯ ಬದಲಾಗದು.ಭ್ರಮೆಯಲ್ಲಿ  ಮಾಯೆಯಲ್ಲಿ  ಜೀವವಿರುವಾಗ ಸತ್ಯದ ಅರಿವಾಗದು. ಅದರಿಂದ ಹೊರಬರೋದೇ ಸಂಸಾರದಿಂದ ಹೊರಬಂದಂತೆ.

ಸಂಸಾರ ತೊರೆದು ಕಾಡಿಗೆ ಹೋದವರಿಗೂ ಸತ್ಯ ಕಾಣದು.

ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿದ್ದು ಸತ್ಯವೇ ದೇವರು ಎಂದುಕೊಂಡವರಿಗೆ ದೇವರ ದರ್ಶನ ವಾಗಿದೆ. ಸತ್ಯಹರಿಶ್ಚಂದ್ರನಂತಿರಲಾಗದು. ಆದರೆ ಹರಿಯ ಸ್ಮರಣೆಯಲ್ಲಿರಬಹುದು.  

ಏನಾದರಾಗು ಮೊದಲು ಮಾನವನಾಗು. ಮಾನವನೊಳಗೇ ಅಡಗಿರುವ ಈ ಸತ್ಯ ಮಿಥ್ಯದ ವಿಜ್ಞಾನ  ಜೀವನಕ್ಕೆ ಆಧಾರ.

ಮೂಲಾಧಾರ‌  ಸತ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದರೆ  ಸಹಸ್ರಾರ ಚಕ್ರದವರೆಗೂ ಸತ್ಯ ಬೆಳೆಯಬಹುದು.ಮೂಲಾಧಾರವೇ ಮಿಥ್ಯದೊಳಗಿದ್ದರೆ  ಸಾವಿರ ವರ್ಷ ವಾದರೂ ಸತ್ಯ  ಅರ್ಥ ವಾಗದು. 

ಸ್ಪರ್ಧೆ ಯಾರೊಂದಿಗೆ ನಡೆಸಬೇಕಿತ್ತು? ಹೇಗೆ?

ಬದಲಾವಣೆ ಹೇಗಿರಬೇಕಿತ್ತು ?ಹೇಗಾಗುತ್ತಿದೆ?

ಸ್ಪರ್ಧೆ ನಡೆಸೋದಾದರೆ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕವಾಗಿ ನಡೆಸಿದರೆ ಮಹಾತ್ಮರನ್ನು ಅರಿಯಬಹುದು ದೈವತ್ವದಲ್ಲಿ ನಡೆಯಬಹುದು ಪರಮಾತ್ಮನಲ್ಲಿ ಸೇರಲೂಬಹುದು. ಈಗಿನ ಸ್ಪರ್ಧೆ  ಕೆಳಮಟ್ಟದೆಡೆಗೆ  ನಡೆದಿರೋದು ‌ದುರಂತವಷ್ಟೆ.

ಮಹಿಳೆ ಮಕ್ಕಳನ್ನು  ಹೊರಗೆ ದುಡಿಸಿಕೊಂಡು ಸಾಧಿಸುವುದೇನಿದೆ?

ನಿಮ್ಮ ನಿಮ್ಮ ಮನೆಯ ಮನದ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಕಾರಣವೇ ಅಜ್ಞಾನ. ಎಂದರೆ ಸತ್ಯದ ತಿಳುವಳಿಕೆಯಿಲ್ಲದ   ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಹೊರಜಗತ್ತಿನ ದಾಸರಾದಷ್ಟೂ ಸಮಸ್ಯೆ ಒಳಗೇ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ ನಮ್ಮತನ ನಮವರ ನಡುವೆ ಅಂತರ ಸೃಷ್ಟಿ ಯಾಗಿ ಅತಂತ್ರಸ್ಥಿತಿಗೆ ಜೀವನ ತಲುಪಿದಾಗ ಹಿಂದಿರುಗೋದು ಕಷ್ಟ ಮುಂದೆ ನಡೆದರೂ ನಷ್ಟ ತಪ್ಪೋದಿಲ್ಲ.

ಆತ್ಮಸಾಕ್ಷಿಗಿಂತ ದೊಡ್ಡ ಸತ್ಯವಿದೆಯೆ? ಪರಮಾತ್ಮನಿರೋದೆಲ್ಲಿ ಎಂದರೆ ಆತ್ಮಾವಲೋಕನ ದಲ್ಲಿ .ವಿಪರ್ಯಾಸವೆಂದರೆ ಆತ್ಮದ ಅರಿವೇ ಇಲ್ಲದವರಿಗೆ ದೇವರು ಕಾಣೋದಿಲ್ಲ. ದೆವ್ವಗಳ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ದಲ್ಲಿ ಅತೃಪ್ತಿ ಕಾಡುತ್ತದೆ. ಈಗಂತೂ  ಸಾವಿರದ ದೇವರ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ  ಸಾಯುವ  ಮಾನವರೆ ದೇವರಾಗಿರೋದು  ದೊಡ್ಡ ದುರಂತ. ಹಾಗಂತ ಮಾನವನ ದೈವಗುಣ ಬೆಳೆಸುವ ಶಿಕ್ಷಣ ಕೊಟ್ಟರೆ  ಪರಿಹಾರವಿದೆ ಆದರೆ ಅದರಲ್ಲಿ ರಾಜಕೀಯ ‌ಬೆರೆಸಿ ಆಳೋರೆ ಅಸುರರಾಗಿರುವಾಗ ಎಲ್ಲಿರುವುದು ಸತ್ಯ ಧರ್ಮ?

ಕಲಿಗಾಲ ಕಲಿಕೆಯ‌ಕಾಲ ಕಲಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಸತ್ವ  ಸತ್ಯ ತತ್ವ ಇರಬೇಕಷ್ಟೆ. ಬೇಲಿಯೇ ಎದ್ದು ಹೊಲ ಮೇಯುತ್ತಿರುವ ಕಾಲವಾಗುತ್ತಿದೆ  ಇದು ತಂತ್ರದ ಫಲ.ಕರ್ಮಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಫಲವಿದೆ.

ಬದಲಾವಣೆ ಜಗದ ನಿಯಮ. ಜಗತ್ತನ್ನು ಆಳಲು ಹೊರಟವರೂ ಆಳಾಗಿ ಜನ್ಮ ಪಡೆಯಲೇಬೇಕೆನ್ನುವ ಸತ್ಯದ ಅರಿವಿದ್ದರೆ  ಉತ್ತಮ ಜೀವನ ಇದ್ದಲ್ಲೇ‌ ನಡೆಸಬಹುದು. ಹೊರದೃಷ್ಟಿ ಒಳದೃಷ್ಟಿ ಯ ನಡುವೆ ಅಂತರ ಬೆಳೆದಾಗಲೇ ಸೃಷ್ಟಿ ಯ ನಿಗೂಡ ರಹಸ್ಯ ಅರಿಯದೆ ಜೀವ ಹೋಗುತ್ತದೆನ್ನುವುದು  ಸನಾತನಧರ್ಮ. ಆಳವಾಗಿರುವ ಸತ್ಯ‌ ಮೇಲ್ಮಟ್ಟದ  ಸತ್ಯದ ನಡುವಿನ ಅರ್ಧಸತ್ಯದ ವ್ಯವಹಾರದಲ್ಲಿ ಹಣದ‌ಲಾಭವಾಗುತ್ತಾ ಜ್ಞಾನದ‌ ನಷ್ಟ ಅನುಭವಿಸೋನೇ ಮಾನವ.  ಭಗವದ್ಗೀತೆ  ಪ್ರಸಾರ ಮಾಡೋದು ಸುಲಭವಾದರೂ ಅದರಲ್ಲಿನ ಯೋಗವನರಿತು‌  ನಡೆಯೋದು‌ ಕಷ್ಟ. ಅದಕ್ಕೆ ಶಿಕ್ಷಣದಿಂದ ತೆಗೆದು ಹಾಕುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಆಗಿ ಮಕ್ಕಳ ಜ್ಞಾನ ಕುಸಿದರೂ ಸರಿ ನಾವು ಆಳಬೇಕೆನ್ನುವ ರಾಜಕೀಯ ಮುಗಿಲುಮುಟ್ಟಿರೋದು. ಏನೇ ಆದರೂ ಮಾನವನ‌ ಬುದ್ದಿವಂತಿಕೆ ಬೆಳೆದರೂ‌ ಸತ್ಯಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದ‌ಮಿಥ್ಯಜ್ಞಾನದಿಂದ ಭೂಮಿಯ ಋಣ ತೀರಿಸಲಾಗದೆನ್ನುವುದು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ವಿಜ್ಞಾನ. ಭೌತವಿಜ್ಞಾನ ‌ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ವಿಜ್ಞಾನ ಅನುಭವಿಸಿಯೇ‌ ಕಾಣಬೇಕು. 

ಬದಲಾವಣೆ ಅಂತರಂಗದ ಶುದ್ದಿಯ‌ಕಡೆಗಿರಬೇಕಿತ್ತು.

ದೇವರನ್ನು ಹೊರಗಿಟ್ಟು ಒಳಗೆ ಅಸುರರಿಗೆ ಸ್ಥಾನಮಾನ ಸನ್ಮಾನ ನಡೆದರೆ  ಬೆಳೆಯೋದು ಯಾರು?

ನಮ್ಮೊಳಗೇ ಅಡಗಿರುವ ಈ ಅಹಂ ಕಾರ ಸ್ವಾರ್ಥ ಪೂರ್ಣ ರಾಜಕೀಯತೆಗೆ ನಾವೇ ಬಲಿಯಾದರೆ ಕಾರಣರು ಯಾರು?

ಹೊರಗಿನಿಂದ  ಪಡೆದಷ್ಟೂ ಸಾಲ.

ಒಳಗಿರೋದನ್ನು  ಕೊಟ್ಟಷ್ಟೂ  ಸಾಲಮನ್ನಾ ಆದರೆ  ಇದು ಸತ್ವ ಸತ್ಯ ತತ್ವದಲ್ಲಿದ್ದರಷ್ಟೆ  ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ತೃಪ್ತಿ ಮುಕ್ತಿ ಎನ್ನುವುದು ಆಧ್ಯಾತ್ಮ. ವಿರುದ್ದವಿದ್ದರೆ ಭೌತಿಕ ಪ್ರಗತಿಯಾದರೂ‌  ಮಾನವನ ದುರ್ಗತಿ  ಮನುಷ್ಯತ್ವದ ಅವನತಿ ಅಸುರರ‌ ಪ್ರಗತಿಯಾಗಿ ಅಧೋಗತಿ.ಇಷ್ಟೇ‌ಜೀವನ

ಯಾವ‌ಪಕ್ಷ ಬಂದರೇನು‌ ಜನರ ಅಜ್ಞಾನ  ಹೋಗುವುದೆ? ಅಜ್ಞಾನಿಗಳನ್ನು ಆಳೋದು ಪ್ರಗತಿಯೆ? ಇರುವ‌ಒಂದು ಭೂಮಿ ದೇಶವನ್ನು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಸೋತರೆ  ಮತ್ತದೇ‌ ಸರಪಳಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಜನ್ಮವಾಗುತ್ತದೆ. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಜೀವನದ ಗುರಿ ಆತ್ಮಸಂಶೋಧನೆಯಿಂದ ಆತ್ಮಜ್ಞಾನದಿಂದ  ಜೀವನ್ಮುಕ್ತಿ ಪಡೆಯೋದೆಂದರೆ  ಇಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೆ‌ಮುಕ್ತಿ ಸಿಗುತ್ತಿದೆ  ದೇವರು ಇರೋದೆಲ್ಲಿ? ಪರಮಾತ್ಮನ ಸೇವೆ ಆಗುತ್ತಿದೆಯೆ?   ಜನ ಯಾರ ದಾಸರಾಗಿದ್ದಾರೆ? ಶರಣಾಗೋದೆಂದರೆ ಏನು?

ಸತ್ಯವಿಲ್ಲದ ಧರ್ಮ ಕುಂಟುತ್ತಿದೆ ಧರ್ಮ ವಿಲ್ಲದ ಸತ್ಯ ಕುರುಡು ಜಗತ್ತನ್ನು ಆಳುತ್ತಲೇ ಇದೆ.‌ಕಲಿಯುಗದ ಪ್ರಭಾವೋ ಕಲಿಕೆಯ ದುರಂತವೋ  ಇದರ‌ಬಗ್ಗೆ ಚರ್ಚೆ ಮಾಡದ ಮಧ್ಯವರ್ತಿಗಳು ‌ಮನರಂಜನೆಯೊಳಗೇ ಆತ್ಮವಂಚಕರಾಗಿ  ಮರೆದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ  ಫಲ ಜನರ ಕಣ್ಣಿಗೆ ‌ಕಾಣುತ್ತಿದೆ  ಇದಕ್ಕೆ ಸರ್ಕಾರ ಕಾರಣವೆಂದರೆ ತಪ್ಪು ನಮ್ಮದೇ .ಕಾರಣ ನಮ್ಮದೇ ಸ ಹಕಾರ ಇಷ್ಟು ‌ಬೆಳೆಯಲು ಕಾರಣ. ಇದರ ಫಲ ಸರ್ಕಾರ ಅನುಭವಿಸೋದಿಲ್ಲ. ಅದು ಬದಲಾಗುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಸಾಲದ ಹೊರೆ ಹೋಗೋದಷ್ಟೆ  ಜನರ ಜೀವನವಾಗಿದೆ. ಮಕ್ಕಳು ‌ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗುವಷ್ಟು ಆಸ್ತಿ‌ಮಾಡಿದರೆ ತೃಪ್ತಿ ಸಿಗೋದಿಲ್ಲ. ಎಂದರೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಅತೃಪ್ತ ಆತ್ಮ ಆಳುತ್ತಿದೆ ಎಂದರ್ಥ. ಇದನ್ನು ದೆವ್ವ ಭೂತ‌ ಪಿಶಾಚಿ ಎಂದು‌ಹೆಸರಿಟ್ಟು ಕರೆದಿರುವರಷ್ಟೆ.ಯಾವ ಜನ್ಮದ‌ ಆಸೆಯೋ ಈ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ  ಸೇರಿಕೊಂಡು ಕುಣಿಸುತ್ತಿದೆ. ಕುಣಿದಷ್ಟೂ ನೋಡೋರಿಗೆ ‌ಮನರಂಜನೆಯಷ್ಟೆ ಆದರೆ ದೇಹಕ್ಕೆ ಸುಸ್ತು ಆರೋಗ್ಯ ಹಾಳು ನೆಮ್ಮದಿಯಿಲ್ಲದ ಬದುಕು ಹೀಗೇ ಎಷ್ಟೋ  ಜೀವಾತ್ಮನಿಗೆ  ಪರಮಾತ್ಮನ ಸತ್ಯದ ಪರಿಚಯ ಮಾಡಿಸದ ಶಿಕ್ಷಣ  ಶಿಕ್ಷೆಯಾಗಿ ಕಾಡುತ್ತಿದೆ. ಅದನ್ನು ಪ್ರಗತಿ ಎನ್ನುವ ಅಜ್ಞಾನಿಗಳಿಗೆ ಇದು ಒಂದು ವ್ಯವಹಾರವಾಗಿ  ಭ್ರಷ್ಟ ದುಷ್ಟರನ್ನು ಬೆಳೆಸೋದೆ ಕಾಯಕ.

ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಣ ಕ್ಷೇತ್ರ,ಧಾರ್ಮಿಕ/ಕ್ಷೇತ್ರ, ಸಾಹಿತ್ಯ ಕ್ಷೇತ್ರ ಯಾವಾಗ ರಾಜಕೀಯದೆಡೆಗೆ  ನಡೆದವೋ ಆಗಲೇ ಆರ್ಥಿಕತೆಯು ಬೆಳೆದು  ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ  ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಬೆಳೆದರೂ ಸುಜ್ಞಾನ ಸತ್ಯಜ್ಞಾನ ಹಿಂದುಳಿಯುತ್ತಾ‌ ಹಿಂದುಳಿದವರ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ  ತಮ್ಮ ಸ್ವಾರ್ಥ ಬೇಳೆ ಬೇಯಿಸಿಕೊಂಡು ತಿನ್ನುವವರು  ಜನರನ್ನು ದುರ್ಭಳಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡರೂ ಕೇಳುವ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿರೋದು ಭಾರತದಂತಹ  ದೇಶಕ್ಕೆ ಆಗಿರುವ‌ ಮಹಾನಷ್ಟ.

ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಪ್ರಕಾರ ಪ್ರಜೆಗಳಿಗೆ ದೇಶೀಯ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀಡುವುದು ಧರ್ಮ. ಈಗ ವಿದೇಶಿ ಶಿಕ್ಷಣವೇ ತಮ್ಮ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಲು  ವಿದೇಶಿಗರಿಗೆ  ರಾಜಕಾರಣಿಗಳೇ ಸ್ವಾಗತಿಸಿರೋದು ಯಾವ ಪ್ರಗತಿ?

ಮೂಲ ಸರಿಪಡಿಸದೆ ರೆಂಬೆಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸಿದರೆ  ಬದಲಾವಣೆ ಸಾಧ್ಯವೆ?

ತತ್ವವಿಲ್ಲದ ತಂತ್ರ ಯಂತ್ರಮಾನವರನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿ ಮಾಡುವ ಸ್ವತಂತ್ರ ಪಡೆದಾಗ ಜೀವವಿರುವ ಮಾನವನ‌ಗತಿ ಅಧೋಗತಿ. ಇವೆಲ್ಲವೂ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜ್ಞಾನದ  ಕೆಳಮಟ್ಟದ ವಿಷಯವೆಂದು  ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ಮಾಡಿದಷ್ಟೂ  ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿನ ಸಾಲ ತೀರದು. ಸಾಲ ತೀರದಿದ್ದರೆ‌ಮತ್ತದೇ ಜನನ‌ಮರಣದ ನಡುವೆ ಬರಲೇಬೇಕು.ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಸಾಲ ತೀರಿಸುವ ಪರಮಾತ್ಮನ ಸೇವೆ ಮಾಡಲೇಬೇಕು. ಇದು ಯೋಗ‌ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಡೆಯಲು ಯೋಗಶಿಕ್ಷಣ ಯೋಗ್ಯ ಶಿಕ್ಷಣ ಬೇಕು.

ಈ ವಿಚಾರದ ಬಗ್ಗೆ ಎಷ್ಟೋ ಗುರುಹಿರಿಯರಿಗೆ  ಸಂಘ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಗೆ, ಶಾಲಾ ಕಾಲೇಜುಗಳಿಗೆ  ಹಾಗು‌ಮಠ ಮಾನ್ಯರಿಗೆ  ಅರಿವಿದ್ದರೂ  ಅದರಲ್ಲಿ ರಾಜಕೀಯ ತೂರಿಸಿಕೊಂಡು ವ್ಯವಹಾರವೇ ಮುಖ್ಯ ಎಂದಿರುವಾಗ ಬದಲಾವಣೆ ಕಷ್ಟವಿದೆ.

ದೇಶದ ತುಂಬಾ ದೇವಸ್ಥಾನ ವಿದ್ದರೂ ಜನರಲ್ಲಿ ದೈವತ್ವದ ಗುಣಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಮಕ್ಕಳು ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಹೊರಗೆಳೆದು ಆಳುವರಷ್ಟೆ. ಇಡೀ ವಿಶ್ವ ಆಳುವ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರನ ಜೊತೆಗೆ  ಈಶ್ವರಿಯೂ   ಇರಬಹುದು. ಈಶ್ವರನ ಧ್ಯಾನ ದಿಂದ ‌ಜ್ಞಾನದೇವತೆ ಒಲಿಯಬಹುದು. ಮನುಷ್ಯನ ಅಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಮಹಿಳೆ ಒಲಿದರೆ  ಹಣ ಮಾತ್ರ ಸಿಗಬಹುದಷ್ಟೆ. ಹಣದಿಂದ ಹೆಣವನ್ನು  ಮಾರುವಷ್ಟು  ವ್ಯವಹಾರಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ  ದೇವರು ಕಾಣೋದಿಲ್ಲ.‌ಇದು ಅಸುರಿತನ.

ಜೀವ ಶಾಶ್ವತವಿರದು ಆತ್ಮ ಶಾಶ್ವತವೆನ್ನುವುದೇ ಸತ್ಯಜ್ಞಾನ.

ಬದಲಾವಣೆ ಮನೆಯೊಳಗೆ ಮನಸ್ಸಿನೊಳಗೇ  ಆಗಲು ಯೋಗ ಮಾರ್ಗ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಯೋಗಿಗಳ ದೇಶವನ್ನು ಭೋಗಕ್ಕೆ  ಬಳಸಿದರೆ ರೋಗದ ಗೂಡಾಗುವುದು ಸಹಜ.

ಇದಕ್ಕೆ ಸರ್ಕಾರ ಹೈಟೆಕ್ ಆಸ್ಪತ್ರೆ ಗಳನ್ನು  ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರೆ ಅದರೊಳಗೆ ಹೈಟೆಕ್  ವೈಧ್ಯರು  ದುಡಿಯಬಹುದು. ಆದರೆ ಸಾವನ್ನು ತಡೆಯಲಾಗದು. ಇದಕ್ಕೆ  ಮಾನವನಿಗೆ ಉತ್ತಮ ಸಂಸ್ಕಾರದ ಶಿಕ್ಷಣ ಮೊದಲೇ ನೀಡಿ ಆತ್ಮರಕ್ಷಣೆಯತ್ತ‌ನಡೆಸಿದ್ದರೆ ಎಲ್ಲರಲ್ಲಿಯೂ ಅಡಗಿರುವ ಒಬ್ಬನೇ ಪರಮಾತ್ಮನ ಅರಿತು ಹೊಂದಿ ಬಾಳುವ  ಮನುಷ್ಯರಾಗಬಹುದಲ್ಲವೆ? 

ಎಷ್ಟು ಇದ್ದರೂ ಸಾಲದು ಎಂದರೆ ಸಾಲವೇ ಅದು.ಅದು ಆತ್ಮತೃಪ್ತಿ ಕೊಡದು ಎನ್ನುವುದೆ ಆಧ್ಯಾತ್ಮ ಸತ್ಯ.

ನಾವಿರೋದೆಲ್ಲಿ? ಭೂಮಿ ಮೇಲೋ ಆಕಾಶದಲ್ಲೋ? ಮಾನವನಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜ್ಞಾನ ಅಗತ್ಯವಿದೆ..

ಅಲ್ಲಿರುವುದು ನಮ್ಮನೆ ಇಲ್ಲಿ ‌ಬಂದೆ ಸುಮ್ಮನೆ. ಸುಮ್ಮನಿರಲಾಗದೆ ಮನೆ ಕಟ್ಟುವುದೆ‌  ಸಾಧನೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ..ಮನೆ ಇರಲಿ ಅದು ದೇಗುಲವಾಗಿರಲಿ. ದೆವ್ವಗಳ ತಾಣವಾಗದಿರಲಿ.