ಯಾರು ಶ್ರೇಷ್ಠ ರು? ಕನಿಷ್ಠ ಯಾವುದು?

ಅದ್ವೈತ ದವರು ಶಿವನೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವೆಂದರೆ ದ್ವೈತ ದವರು ವಿಷ್ಣು ವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಎನ್ನುವರು. ಇವರಿಬ್ಬರನ್ನೂ  ಅನುಸರಿಸಿದವರು ಮಾನವರು. ಮಧ್ಯವರ್ತಿಗಳು ನಾವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವೆನ್ನುವರು. ಹಾಗಾದರೆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರು ಯಾರು ಕನಿಷ್ಟರು ಯಾರು?

ಬ್ರಹ್ಮನ ಸೃಷ್ಟಿ ಯಿಲ್ಲದೆ ಮನುಕುಲವೂ ಇಲ್ಲ, ಮನುಕುಲಕ್ಕೆ ಭೂಮಿಯಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ  ಜೀವನವೇ ಇಲ್ಲ. ಭೂಮಿಯ ಋಣ ತೀರಿಸಲು ಬಂದಿರುವ ಮಾನವರಿಗೆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕನಿಷ್ಟದ  ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಯುವುದರಲ್ಲಿಯೇ ಜೀವನ‌ಮುಗಿದರೆ ಮುಕ್ತಿ ಯೇ ಇಲ್ಲ. ಸೃಷ್ಟಿ ಕಾರ್ಯ ನಿರಂತರವಾಗಿ ನಡೆದಿದೆ ಮಹಾವಿಷ್ಣುವೂ ತನ್ನ ಸ್ಥಿತಿಯ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ  ಮಗ್ನನಾಗಿದ್ದು ನಂತರದ ಲಯವನ್ನು ಶಿವ ನಡೆಸುತ್ತಿರುವಾಗ ಮಧ್ಯವರ್ತಿಗಳು ಅರ್ಧ ಸತ್ಯದ ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಮೇಲೂ ಹೋಗದೆ ಕೆಳಗೂ ನೋಡದೆ ಸತ್ಯವನ್ನು ತಿರುಚಿಕೊಂಡರೆ ಮಾಡಿದ್ದುಣ್ಣೋ ಮಹಾರಾಯ ಎನ್ನುವುದಷ್ಟೆ ಸತ್ಯ. ಇಲ್ಲಿ ಪರಮಾತ್ಮನಿ

ಗೇನೂ   ಸಮಸ್ಯೆಯಿಲ್ಲ.ಸಮಸ್ಯೆ  ಹೆಚ್ಚಾಗಿರೋದೆ ಮನುಕುಲಕ್ಕೆ. ದೇವಾಸುರರ ನಡುವಿನ‌ ಮಾನವನಿಗೆ  ತನ್ನ ಜೀವನದ ಸತ್ಯ ತಿಳಿಯದೆ  ಹೊರಗೆ ಎಷ್ಟೇ ರಾಜಕೀಯ ಹೋರಾಟ,ಹಾರಾಟ ಮಾರಾಟ ನಡೆಸಿದರೂ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ತೃಪ್ತಿ, ಶಾಂತಿ ಸಿಗೋದಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಹಿಂದೆ  ರಾಜಕೀಯ ಬಿಟ್ಟು ರಾಜಯೋಗದೆಡೆಗೆ ಯೋಗಿಗಳು ನಡೆದರು. ಸಂನ್ಯಾಸಿಗಿಂತ ಯೋಗಿಯೇ ದೊಡ್ಡವರು. ಯೋಗವೆಂದರೆ ಸೇರುವುದು.

ಪರಮಸತ್ಯದೆಡೆಗೆ ಮನಸ್ಸು ಸೇರುವುದು ಯೋಗ.

ಪರಮಾತ್ಮನೆಡೆಗೆ ಜೀವಾತ್ಮ‌ಸೇರುವುದು ಯೋಗ.

ಜೀವ ಇರೋದು ಒಳಗೆ ಅಂದರೆ ಒಳಗಿನ ಸತ್ಯದೆಡೆಗೆ ಮನಸ್ಸು ಸೇರಿದಾಗಲೇ ಪರಮಸತ್ಯ ಪರಮಾತ್ಮನ ಸತ್ಯದ ಅರಿವಾಗೋದಲ್ಲವೆ? 

ರಾಜಕೀಯ ಹೊರಗಿದೆ. ಹೊರಗಿನ ಸತ್ಯ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ವಾಗಿದೆ.

ಅಧ್ಯಾತ್ಮ ಚಿಂತಕರೆ ರಾಜಕೀಯದೆಡೆಗೆ ನಡೆದರೆ ಸಾಮಾನ್ಯರ ಗತಿ ಅಧೋಗತಿ. ಭಾರತವನ್ನು ಆತ್ಮನಿರ್ಭರ ಮಾಡೋದಕ್ಕೆ  ಸರ್ಕಾರಗಳ ರಾಜಕೀಯದ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ. ತಮ್ಮ ಪಕ್ಷವನ್ನು ಬಲಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಉಚಿತ ಯೋಜನೆ,ಯೋಚನೆಗಳನ್ನು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರಿಗೆ ಹರಡುತ್ತಾ ಸಾಮಾನ್ಯಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದೆ  ಸಾಲದ ಹೊರೆ ಏರಿಸುತ್ತಾ ಕೊನೆಗೊಮ್ಮೆ ಮರೆಯಾಗುವ ಜೀವಕ್ಕಾಗಿ ಆತ್ಮವಂಚನೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡರೆ ನಷ್ಟ ಯಾರಿಗೆ? ರಾಜಕೀಯದಿಂದ ಆತ್ಮದುರ್ಭಲ ಭಾರತವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಪರಿಹಾರವಾಗಿ  ರಾಜಯೋಗದ ಶಿಕ್ಷಣದ ಅಗತ್ಯವಿತ್ತು. ರಾಜಯೋಗದ ವಿಚಾರ ಪ್ರಚಾರ ಮಾಡುತ್ತಾ ಮಾಧ್ಯಮಗಳಿಗೆ ಬರುವವರು ಒಮ್ಮೆ ದೇಶದ ಚಿಂತನೆ ಮಾಡಿದರೆ ಉತ್ತಮ. ಪ್ರಚಾರಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡುವ ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಆತ್ಮಾವಲೋಕನ ಮಾಡಿಕೊಂಡರೆ ಸಾಕು.

ನಡೆ ನುಡಿಯ  ಅಂತರದಲ್ಲಿ  ಯಾರಿದ್ದಾರೆ? ಏನಿದೆ? ಇದರ

ಪರಿಣಾಮ  ಯಾರ ಮೇಲಾಗುತ್ತಿದೆ?  ನಾವಿರೋದು ಎಲ್ಲಿ?

ನಾವೆಷ್ಟು ಪರಿಶುದ್ದರು? ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ದೈವತ್ವವಿದೆಯೆ?

ರಾಜಯೋಗವೆಂದರೆ ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವು ಆಳಿಕೊಳ್ಳುವ ಯೋಗ. ರಾಜಕೀಯ ನಾವು ಬೇರೆಯವರನ್ನು ಆಳುವ ಭೋಗ. ಭೋಗದಿಂದ ರೋಗ ಬೆಳೆದರೆ  ಪ್ರಗತಿಯೆ?

ಯೋಗಿಗಳ ದೇಶವನ್ನು ಯಾವ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಡೆಸಿರೋದು?

ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ನಮ್ಮದೇ ಅಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ನಮ್ಮದೇ ಸಹಕಾರದಲ್ಲಿ

ನಮ್ಮನ್ನು ಆಳುವವರಿಗೆ ನಾವೇ ಸಹಕರಿಸುತ್ತಾ ನಮ್ಮ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ನಾವೇ ದ್ರೋಹವೆಸಗಿದರೆ ದೇವರು ಏನೂ ಮಾಡಲಾಗದು.

ದೈವತ್ವ ಒಳಗಿತ್ತು. ಹೊರಗೆ ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಮನಸ್ಸು ಹೊರ ಬಂದಿದೆ.ಮನಸ್ಸನ್ನು ಒಳಗೆಳೆದುಕೊಳ್ಳಲು ರಾಜಕೀಯ ಬಿಡುತ್ತಿಲ್ಲವೆಂದರೆ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಕಾರಣ.

ಮನಸ್ಸಿನ ನಿಗ್ರಹಕ್ಕೆ ವಿಗ್ರಹದ ಆರಾಧನೆ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಿತ್ತು.

ಈಗ ವಿಗ್ರಹದ ಮೇಲೂ ಮನಸ್ಸು ನಿಲ್ಲುತ್ತಿಲ್ಲವೆಂದರೆ  ಆಗ್ರಹ

ಮಾಡೋರೆ ಹೆಚ್ಚು. ಆ ಗ್ರಹದ ಮೇಲೇ ಲಗ್ಗೆ ಹಾಕುವ ಮಾನವನಿಗೆ ಭೂ ಗ್ರಹವನ್ನು ಹೇಗೆ ಬಳಸಬೇಕೆಂಬುದಕ್ಕೆ ಮನಸ್ಸಿನ ನಿಗ್ರಹವೇ ಮುಖ್ಯ.ಅದೇ ಯೋಗ. ವಿಷ್ಣುವಿಲ್ಲದೆ ಶಿವನಿಲ್ಲ.ಶಿವನಿಲ್ಲದೆ ವಿಷ್ಣುವಿಲ್ಲ.ಬ್ರಹ್ಮನಿಲ್ಲದೆ ಸೃಷ್ಟಿ ಯೇ ಇಲ್ಲ. ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗದೆ ಮನುಕುಲವೇ ಇಲ್ಲ.ಅಂದರೆ ಸೃಷ್ಟಿ ಕರ್ತ ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನವೇ  ಮುಖ್ಯ. ಭೂಮಿಗೆ ಬಂದ ಮೇಲೆ ಜ್ಞಾನಸಂಪಾದನೆ ಮಾಡದಿದ್ದರೆ ಜೀವನದ ಗುರಿ ಹೇಗೆ ತಿಳಿಯೋದು.ಉತ್ತಮ ಗುರುವಿಲ್ಲದೆ  ಹೇಗೆ ನಡೆಯೋದು?

 ತನ್ನ ತಾನರಿಯೋದೆ  ಜೀವನದ ಗುರಿ.'ಅಹಂ ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ಮಿ' ಇದರಲ್ಲಿ ಅಹಂಕಾರ ವಿದ್ದರೆ  ಅಜ್ಞಾನ. ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ವಿದ್ದರೆ  ಆತ್ಮಜ್ಞಾನ. ಅಹಂಕಾರ ರಾಜಕೀಯದಿಂದ ಬೆಳೆದರೆ ಆತ್ಮಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ರಾಜಯೋಗ ಬೇಕು. ಆಂತರಿಕ ಶುದ್ದಿಯಿಂದ ಭೌತಿಕದೆಡೆಗೆ ಮನಸ್ಸು ಸಾಗಿ ಸತ್ಯ ತಿಳಿಯುವುದು  ರಾಜಯೋಗದ ಗುರಿ. ಶಿಕ್ಷಣವೇ  ಶುದ್ದವಾಗದೆ  ಇದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಧಾರ್ಮಿಕ ಕ್ಷೇತ್ರ, ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಕ್ಷೇತ್ರವೇ ರಾಜಕೀಯ ವ್ಯವಹಾರಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾದಷ್ಟೂ ಅಧರ್ಮ ವೇ ಬೆಳೆಯೋದು. ಕೆಲವೆಡೆ ಬದಲಾವಣೆ ಆದರೂ

ಜನಸಾಮಾನ್ಯರಿಗೆ  ಗೊಂದಲ ಸೃಷ್ಟಿಸುವ‌ಮಧ್ಯವರ್ತಿಗಳು ಬದಲಾಗದಿದ್ದರೆ  ವ್ಯರ್ಥ. 

ಮಧ್ಯವರ್ತಿಗಳು, ಮಾಧ್ಯಮಗಳು, ಮಾನವರು,

ಮಹಿಳೆ,ಮಕ್ಕಳವರೆಗೂ ಹರಡುತ್ತಿರುವ  ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು  ತಡೆಯಲು  ರಾಜಯೋಗದ  ಅರ್ಥ ತಿಳಿಸುವ  ಗುರು ಬೇಕಾಗಿದೆ. ಅಂದರೆ  ನಾನ್ಯಾರು ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರ ಒಳಗಿನ ಸತ್ಯದಿಂದ ತಿಳಿಯಬೇಕಿದೆ. ಮಂತ್ರ,ತಂತ್ರ,ಯಂತ್ರವು ಮಾಧ್ಯಮವಷ್ಟೆ .ಇದನ್ನು ಕುತಂತ್ರದಿಂದ ಬಳಸಿದರೆ ಅಜ್ಞಾನ. ಸ್ವತಂತ್ರ ವಾಗಿ ತಿಳಿದರೆ ಆತ್ಮಜ್ಞಾನವಾಗುತ್ತದೆ. ಯಾರಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದೆ ಸ್ವತಂತ್ರ?

ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀತಿ ಎಲ್ಲಿದೆ?

ಭಾರತೀಯರ ಈ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿರುವ ಶಿಕ್ಷಣ ಪದ್ದತಿಯನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸುವ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ  ಸಾಕಷ್ಟು  ಪ್ರಯತ್ನಗಳಾಗುತ್ತಿದೆ. NEP ಪ್ರಕಾರ  ಕೆಲವು ಶಾಲಾ ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿ  ಪಠ್ಯಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿ ಪ್ರಾರಂಭವೂ ಆಗಿದೆ. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಶಿಕ್ಷಣ ಪದ್ದತಿಯು ಮನೆಯೊಳಗಿನ ಮೊದಲ ಗುರುವಿನಿಂದ  ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ ನಂತರವೇ ಹೊರಗಿನ‌ ಗುರುವಿನ ಕಡೆಗೆ  ನಡೆಸಿರೋದನ್ನು ಹಿಂದೂಗಳಾದವರು  ಗಮನಿಸಿದರೆ   ಹೊರಗಿನ ಕೆಲವು ಶಾಲೆ ಬಿಟ್ಟರೆ ಉಳಿದೆಲ್ಲಾ ಹಿಂದಿನ ಪಠ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿಯೇ

ತರಗತಿಗಳು ನಡೆದಿದ್ದು ಮಕ್ಕಳ ಬೆನ್ನಿಗೆ ಹೊರೆ ತಲೆಗೆ  ಭಾರವನ್ನು ಇಳಿಸಿಲ್ಲ. ಅದೇ ಶಿಕ್ಷೆ ಅದೇ ರಾಜಕೀಯ, ಅದೇ

ಸುಲಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಪೋಷಕರಿಗೂ ದಾರಿ ತಪ್ಪಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ನಡೆದಿದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಪರಿಹಾರವೇನು? 

ಪರಿಹಾರ ಒಳಗಿದೆ ಮನೆಯೊಳಗಿನಿಂದಲೇ ನಮ್ಮ ಧರ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿ, ಭಾಷೆಯ‌ಕಡೆಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಒತ್ತುಕೊಟ್ಟು ಮಕ್ಕಳನ್ನು

ಸಂಸ್ಕಾರದೆಡೆಗೆ ನಡೆಸಲು ಮಹಿಳೆಯರು ತಯಾರಾದರೆ ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ  ಹೊರಗೂ ಬದಲಾವಣೆ ಸಾಧ್ಯ.

ಮೊದಲು ಪೋಷಕರಾದವರು ಒಗ್ಗಟ್ಟಿನಿಂದ ಸತ್ಯದೆಡೆಗೆ ನಡೆದರೆ ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ಉತ್ತಮ ದಾರಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಹಾಗಾದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಸತ್ಯ ಇಲ್ಲವೆ? ಧರ್ಮ ಯಾವುದು? ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರ ನಮ್ಮ ದೇಶ,ರಾಜ್ಯದ ನೆಲ ಜಲವನ್ನು ಬಳಸುವಾಗ ಅಲ್ಲಿ ನಾವಿರೋದು ಸತ್ಯ. ಇನ್ನು ಅದರ ಋಣ ತೀರಿಸಲು  ಅಲ್ಲಿಯ ಭಾಷೆ,ಸಂಸ್ಕೃತಿ, ಧರ್ಮವನ್ನು ಉಳಿಸುವ ಬೆಳೆಸುವ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀಡುವುದು ಧರ್ಮ ವಾಗುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಹಿಂದೂಗಳೂ ಅಲ್ಲ,ಮುಸ್ಲಿಂ ಅಲ್ಲ, ಕ್ರೈಸ್ತ ರೂ ಅಲ್ಲ ಎಲ್ಲಾ ಒಂದೇ ದೇಶದ ರಾಜ್ಯದ ಪ್ರಜೆಗಳಷ್ಟೆ. ಮೊದಲು

ನಿಂತ ನೆಲವನ್ನು ಗಟ್ಟಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡರೆ ಜಲವೂ ಶುದ್ದ .ಇದಕ್ಕೆ ರಾಜಕೀಯ ಬೇಕೆ?

ಮೊದಲು ಮಾನವರಾಗಿ ಎಂದ ಮಹಾತ್ಮರ ದೇಶವನ್ನು ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ ಕಡೆಗೆ ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಹೋರಾಟ ನಡೆಸಿದರೆ

ಆ ಹೋರಾಟದ ಫಲವನ್ನು ಮಕ್ಕಳು ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳೇ ಅನುಭವಿಸುವುದು. ನಮ್ಮ ಸಾಮಾನ್ಯಜ್ಞಾನ ಬಿಟ್ಟು ವಿಶೇಷ ಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ  ಹೊರಗೆ ನಡೆದರೆ ಅಧರ್ಮ. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು

ಕೇವಲ ದು:ಖ.

ಶೋಷಣೆ ವಿಚಾರದಲ್ಲೂ ರಾಜಕೀಯ ಬೆಳೆದಿದೆ. ಹಾಗಾದರೆ ಈಗ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಲ್ಲಿ ಶೋಷಣೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುವವರು ಯಾರು? ನಮ್ಮದಲ್ಲದ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿರುವವರು ಯಾರು?  ಇದಕ್ಕಾಗಿ  ಸಾಲ ಮಾಡಿ ಮಕ್ಕಳ ತಲೆಮೇಲೆ ಹೋರಿಸಿ ಸರಿಯಾದ ಕೆಲಸವಿಲ್ಲದೆ  ಅಡ್ಡದಾರಿ ಹಿಡಿದರೆ ತಪ್ಪು ಯಾರದ್ದು?

ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀತಿಯೇನೋ ಹೊಸದಲ್ಲ.ಇದು ಹಳೇ

ಕಾಲದ್ದು.ಆದರೂ ಇಂದಿನ ಶಿಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ  ಹೊಸದಾದ ತಂತ್ರ ಸೇರಿಸಿ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀಡುವುದಕ್ಕೆ ಸಾಕಷ್ಟು ರಾಜಕೀಯ

ನಡೆಸಿದ್ದಾರೆನ್ನಬಹುದು. ಮೊದಲು ಆಳುವವರಿಗೆ ಸರಿಯಾದ ಶಿಕ್ಷಣವಿರಬೇಕಿದೆ. 

ನಮ್ಮ ಭಾರತೀಯ  ಶಿಕ್ಷಣವು ತತ್ವಜ್ಞಾನದಿಂದ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಕಡೆಗೆ ನಡೆದಿತ್ತು. ಈಗಿನ ಶಿಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಮೊದಲೇ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ

ದಾಸರಾಗಿಸಿಕೊಂಡು ತತ್ವದ ಭೋದನೆ ಮಾಡಿದರೆ ತಿರುಗಿ

ಬರೋದು ಕಷ್ಟ. ಬದಲಾವಣೆಯು ಸಾತ್ವಿಕವಾಗಿರಬೇಕಿದೆ.ರಾಜಕೀಯವಾದರೆ ಶಿಕ್ಷಕರಿಂದ ಹಿಡಿದು  ಇಡೀ ಕ್ಷೇತ್ರವೇ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ತಂತ್ರದಿಂದ ಆಳಬಹುದು.ಉತ್ತಮ ವಿಚಾರವನ್ನು ಪಠ್ಯಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸುವಾಗ ವಾಸ್ತವ ಸತ್ಯವನ್ನು ಗಮನದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು

ಮುಂದೆ ಹೋಗಬೇಕಿದೆ.ಪೋಷಕರ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಕಾರಣವನ್ನು

ಹೊರಗಿನ ಶಿಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ತಿಳಿಸಲಾಗದು. ಹೊರಗಿನ ಶಿಕ್ಷಣದ ಸಮಸ್ಯೆಯು ಪೋಷಕರಿಗೆ ತಿಳಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ.ಹೀಗಿರುವಾಗ

ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳ ಗತಿ ಏನಾಗಬಹುದು?

ಇಲ್ಲಿ  ಕೆಲವು ಸೂಕ್ಷ್ಮ ವಿಚಾರಗಳಿವೆ.ಇದನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಜೆಗಳು

ತಮ್ಮಲ್ಲಿ  ತಿಳಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ ನಮಗೆ ನಾವೇ ಗುರು ಆಗಬಹುದು.

ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ದೇಶದೊಳಗಿರುವ ಸಾಮಾನ್ಯ ಪ್ರಜೆಗಳಷ್ಟೆ.ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯಜ್ಞಾನವಿದೆ. ಇದು

ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿಯೂ ಇರುತ್ತದೆ. ನಾವೆಷ್ಟು ಇದನ್ನು ಸದ್ಬಳಕೆ

ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಆಂತರಿಕ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿದೆ? ದೇಶಭಕ್ತಿಯಾಗಲಿ,ಭಾಷಾಪ್ರೇಮವಾಗಲಿ

ಹೊರಗಿನಿಂದ ಬೆಳೆಸುವ ಶಿಕ್ಷಣವಾಗದು.ಇದು ಜನ್ಮದಿಂದ

ಒಳಗಿರುವ ಶಕ್ತಿ. ಇದಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾದ ಸದ್ವಿಚಾರ,ಆಚಾರ, ಸಂಸ್ಕಾರವನ್ನು ನಾವು ಪಡೆದಿದ್ದರೆ ಅದೂ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿರುತ್ತದೆ

ನಾವು  ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಇನ್ನಷ್ಟು  ಸಹಕರಿಸಿ ಬೆಳೆಸಬೇಕು.

ಇಂದಿನ ಶಿಕ್ಷಣ ಪದ್ದತಿ ಸರಿಯಿಲ್ಲದೆ ದೇಶ ಹಾಳಾಗುತ್ತಿದೆ ಎನ್ನುವ  ವಿಚಾರದ ಬಗ್ಗೆ ಬಹಳಷ್ಟು ಚರ್ಚೆ ಯಾಗುತ್ತದೆ. ವಾದ ವಿವಾದವಾಗುತ್ತದೆ.ಆದರೆ ಇದು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಪೂರ್ವದ

ಕಾಲದಿಂದ  ಕೆಲವು ರಾಜಕೀಯ ಶಕ್ತಿಗಳು ಭಾರತದಲ್ಲಿದ್ದೇ

ಇದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ದದ ಶಿಕ್ಷಣ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿರೋದು ಸತ್ಯ. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಬಂದ ನಂತರ ಭಾರತೀಯರೆ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು  ಬೆಳೆಸಿರುವಾಗ ನಾವದನ್ನು ನಮ್ಮ ತಪ್ಪಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದರಲ್ಲಿ ಅರ್ಥ ವಿಲ್ಲ. ಈಗಂತೂ ಇದೇ ಪೋಷಕರಿಗೆ

ಗೌರವ ನೀಡುವ ಮಟ್ಟಿಗೆ  ಬೆಳೆಸಿ ವಿದೇಶವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದ

ಹಿಂದಿನ ಮಹಾತ್ಮರನ್ನೇ ತಿರಸ್ಕಾರದಿಂದ ನೋಡುವ‌ಯುವಕ

ಯುವತಿಯರನ್ನು ಪೋಷಕರೆ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ಮಾಡುತ್ತಾರೆಂದರೆ  ಶಿಕ್ಷಣ ಸರಿಯಿಲ್ಲವೆಂದಲ್ಲ.ಅದರಲ್ಲಿ ತುಂಬಿದ  ವಿಷಯವೇ ಸರಿಯಿರಲಿಲ್ಲ.

ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಭೌತಿಕಾಸಕ್ತಿ ಬೆಳೆಸೋ ಭೌತ ವಿಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದೆ

ನಮ್ಮ ಜೀವನ ನಡೆದಿಲ್ಲ.ಆದರೆ ಅಧ್ಯಾತ್ಮ ವಿಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದ ಜೀವನ ಜೀವನವೇ ಅಲ್ಲವೆನ್ನಬಹುದಷ್ಟೆ.

ಹಾಗಾದರೆ ನಮ್ಮ ಜೀವನ ವ್ಯರ್ಥ ವೆ? ಮಕ್ಕಳು ಕಲಿತ ಶಿಕ್ಷಣ

ವ್ಯರ್ಥ ವೆ?  ಹಾಗೆಂದರೆ ಯಾರಾದರೂ  ಒಪ್ಪುವರೆ? ಇಲ್ಲಿ ತಪ್ಪು ಒಪ್ಪುಗಳ ವಿಚಾರದಲ್ಲೂ  ಜ್ಞಾನ ವಿಜ್ಞಾನದ ಅಂತರ ಬೆಳೆದುನಿಂತು ಅಂತರವನ್ನು ಅಜ್ಞಾನದ ರಾಜಕೀಯ  ತುಂಬಿದೆ. ರಾಜಕೀಯದಿಂದ  ಯಾರಾದರೂ ಮುಕ್ತಿ  ಪಡೆದರೆ? 

ಹಿಂದಿನ ರಾಜಾಧಿರಾಜರ ಕೊನೆಗಾಲವನ್ನು ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ

ಓದಿ ತಿಳಿದರೂ ಯಾರೂ ಅವರ ಅನುಭವವನ್ನು ತಿಳಿಯಲಾಗದು.ಹಾಗೆಯೇ ಎಷ್ಟೋ ಮಹಾತ್ಮರುಗಳು ನಮ್ಮ ಭಾರತವನ್ನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಇದನ್ನು ಕನಿಷ್ಠ ಮಾಡುವತ್ತ  ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು  ಎಳೆದಾಡಿಕೊಂಡು ಮುಂದೆ ನಡೆದವರೂ ಈಗಿಲ್ಲದಿರಬಹುದು.ಆದರೆ ವಾಸ್ತವ ಸತ್ಯವು

ನಮ್ಮ‌ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ ನಿಂತಿದೆ. ಈಗಲೂ ಅದೇ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು

ತಲೆಗೆ ತುಂಬಿ ಮಕ್ಕಳೇ ಮುಂದಿನ  ಪ್ರಜೆಗಳಾಗಿರುವಾಗ ಅವರಿಂದ  ದೇಶಕ್ಕೇನು ಲಾಭ? ವಿದೇಶದೆಡೆಗೆ ನಡೆಸೋ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದಿಂದ ತತ್ವಜ್ಞಾನ ಬೆಳೆಸಬಹುದೆ?

ತತ್ವ ಒಳಗಿನ‌ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿರುತ್ತದೆ.ತಂತ್ರ ಹೊರಗಿನಿಂದ ಸೇರುತ್ತದೆ. ಇವೆರಡರ  ಸಮ್ಮಿಲನವೇ ವಿಜ್ಞಾನ.ವಿಶೇಷ ಜ್ಞಾನ.

ಮಕ್ಕಳ ವಿಶೇಷ ಆಸಕ್ತಿ,ಪ್ರತಿಭೆ ಗುರುತಿಸೋದು ಶಿಕ್ಷಕರ ಕರ್ತವ್ಯ. ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಸಂಸ್ಕಾರ ನೀಡಿ  ಶುದ್ದಗೊಳಿಸುವುದು ಪೋಷಕರ ಧರ್ಮ. ಇವುಗಳನ್ನು ತಿಳಿಯದೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸರ್ಕಾರವೇ ಮಾಡಲಿ ಎನ್ನುವವರಿಂದ ಯಾವ ಮಕ್ಕಳ ಭವಿಷ್ಯ ಉಜ್ವಲವಾಗದು. 

ಇದನ್ನು ಪ್ರಜೆಗಳೇ  ಆತ್ಮಾವಲೋಕನ ದಿಂದರಿತು ತಮ್ಮಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆಯಾದರೆ ದೇಶದ ಶಿಕ್ಷಣವೂ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ.

ನಿರಂತರ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಮಹಿಳೆಯರ ಮೇಲಿನ ಶೋಷಣೆಗೆ ಕಾರಣವೇ ಅಜ್ಞಾನದ ಶಿಕ್ಷಣವಾಗಿದೆ.

ಇದು ವಿದೇಶದಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೂ ಅಲ್ಲಿಯ ಕಾನೂನಿಗೆ ಭಯ

ಪಡುವ  ಜನರಿದ್ದಾರೆ. ಶಿಕ್ಷೆಯೂ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ.ಹೀಗಾಗಿ ಅಲ್ಲಿನ

ಕೆಟ್ಟ ಬುದ್ದಿಯವರು ತಮ್ಮ ಹಣಬಲದಿಂದ ಶಿಕ್ಷಣ ಕೇಂದ್ರ ತೆರೆದು ಇಲ್ಲಿಯ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಆಳಲು ಇಲ್ಲಿಯ ಸರ್ಕಾರಗಳು

ಒಪ್ಪಿದರೆ ಇದಕ್ಕೆ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ಕೊಡುವ‌ ಹಣವಂತರಿಗೇನೂ

ಕಡಿಮೆಯಿಲ್ಲ. ಇದರ ಪರಿಣಾಮವೇ ದೇಶದ ಮೂಲ ಶಕ್ತಿ

ಹಿಂದುಳಿಯೋದು. ಪ್ರಜಾಶಕ್ತಿಯಾಗಿರುವ ಆತ್ಮಜ್ಞಾನದ ಕೊರತೆಯೇ  ಎಲ್ಲಾ  ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ ಮೂಲ. 

NEP  ಬಂದ ಮೇಲೆ ಎಲ್ಲಾ ಬದಲಾಗುವುದೆನ್ನುವ ಕನಸು ಬಿಟ್ಟು ಈಗಲೇ ನಮ್ಮಲ್ಲಿರುವ ಸ್ವಂತ ಬುದ್ದಿ,ಜ್ಞಾನವನ್ನು ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮನೆಯೊಳಗೆ ಹೊರಗೆ ನೀಡಿದರೆ ಸಾಕು.

ಇಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ರಾಜಕೀಯದ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ.ರಾಜಯೋಗದ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಅವರನ್ನು ಅವರು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಯೋಗದ ಕಡೆಗೆ ಪೋಷಕರು ನಡೆಸುವುದರಿಂದ ಮುಂದೆ  ಆತ್ಮನಿರ್ಭರ ಭಾರತ ಸಾಧ್ಯವಿದೆ.ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸಿ

ಎಷ್ಟೋ ವರ್ಷ ವಾದರೂ ಈಗಲೂ ಅದರ ವಿರುದ್ದ ನಿಂತವರಿಗೆ  ನಮಗೆ ನಾವೇ ಮೋಸಹೋಗಿರುವ ಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲ. ಇದನ್ನು  ಶಿಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಜಾರಿಗೊಳಿಸುವುದಿರಲಿ ಶಿಕ್ಷಕರಾದವರಿಗೆ ಇದರ ಬಗ್ಗೆ  ಜ್ಞಾನವಿದೆಯೆ ಇದು ತಿಳಿದರೆ

ಶಿಕ್ಷಕರನ್ನು ತಯಾರಿಸುವ ಕೆಲಸ ಮಾಡೋರು ಯಾರು?

ಸಾಕಷ್ಟು ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರವಿಲ್ಲ.ಹೀಗಾಗಿ ಪೋಷಕರೇ ಎಚ್ಚರವಾಗಿದ್ದರೆ ಮಕ್ಕಳ ಭವಿಷ್ಯ  ಪೋಷಕರ ಕೈಯಲ್ಲಿರಬಹುದು. ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಯಾರದ್ದೋ ಕೈ ಕೆಳಗೆ ಮಕ್ಕಳು ಸಿಲುಕಿ ದೂರವಾಗುತ್ತಾರೆ.ಈಗಾಗಲೇ ಎಷ್ಟೋ ವಿದೇಶಿ ಕಂಪನಿಗಳು ತಮ್ಮ ಲ್ಲಿ ಕೆಲಸಮಾಡುವ ವಿದ್ಯಾವಂತ

ಭಾರತೀಯ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು  ಅವರವರ ದೇಶದ ಸಂಪತ್ತು ಮಾಡಿಕೊಂಡು  ದೇಶವನ್ನು ವಿದೇಶ ಮಾಡೋದರಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ.

ಇನ್ನೂ ಮುಂದೆ ಹೋದರೆ ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳೇ  ನಮಗೆ ವಿರುದ್ದ ನಿಂತು ಆಳೋದರಲ್ಲಿ ಆಶ್ಚರ್ಯ ವಿಲ್ಲ.ಈಗಾಗಲೇ ಎಷ್ಟೋ ಸಂಸಾರಗಳು ಹೀಗೇ ಆಗಿದೆ.ಕೆಲವರಿಗೆ ಇದೊಂದು ಪ್ರಗತಿ ಪ್ರತಿಷ್ಡೆಯಾದರೆ ಹಲವರಿಗೆ ರೋಧನೆಯಾಗಿದೆ.ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೆ ನಮ್ಮ ಸಹಕಾರವೆಂದರೆ ಪ್ರತಿಫಲ ಮಕ್ಕಳ. ಅಸಹಕಾರ. ಜ್ಞಾನದ ದೇಶವನ್ನು ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಆಳಿದರೆ ಜ್ಞಾನ ಬರುವುದೆ?  ಜ್ಞಾನ ಬಂದವರು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಜ್ಞಾನದ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀಡುವುದೇ ಇದಕ್ಕಿರುವ ಪರಿಹಾರ. 

ಸಾಮಾನ್ಯರ ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ಬೆಲೆಕೊಡದೆ ದೇಶವನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡಿ

ಜ್ಞಾನ ಕುಸಿದಿದೆ. ಜ್ಞಾನಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದ ಭಾರತದಲ್ಲಿರುವ ರಾಜಕೀಯಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೇ ಅಜ್ಞಾನದ ಶಿಕ್ಷಣ ಪಡೆದ ಪ್ರಜೆಗಳ

ಸಹಕಾರ. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಯಾರಿಗೆ ಲಾಭ ಯಾರಿಗೆ ನಷ್ಟ ಆಗಿದೆ ಎನ್ನುವ ಸತ್ಯವನ್ನು  ಎರಡು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅಳೆದರೆ

ನಿಜವಾದ  ಬಡತನವನ್ನು ಹಣದಿಂದ ಅಳೆದವರಿಗೆ ಕಷ್ಟ ನಷ್ಟ

ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಅಳೆದವರಿಗೆ ಲಾಭವಾಗಿದೆ. 

ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿಯೂ ಎರಡು ರೀತಿಯಿದೆ ಒಂದು ಅಧ್ಯಾತ್ಮ ಇನ್ನೊಂದು ಭೌತಿಕ. 

ಅಧ್ಯಾತ್ಮ ಜ್ಞಾನಿಗಳಿಂದ ಶಾಂತಿ ನೆಲೆಸಬೇಕಿತ್ತು.ನೆಲೆಸಿದೆಯೆ?

ಇಲ್ಲವೆಂದರೆ  ಅಲ್ಲಿಯೂ ರಾಜಕೀಯವಿದೆ ಎಂದರ್ಥ. ಎಲ್ಲಿ ರಾಜಕೀಯವಿರುವುದೋ ಅಲ್ಲಿ ಕ್ರಾಂತಿಯೇ ಹೆಚ್ಚು.

ಹಾಗೆಯೇ ಎಲ್ಲಿ ರಾಜಯೋಗವಿದೆಯೋ ಅಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿ ಸತ್ಯ

ಧರ್ಮ ಇರುತ್ತದೆ. ರಾಜಯೋಗವನ್ನು ರಾಜಕೀಯವೆಂದು ತಿಳಿಯುವುದೇ ಅಜ್ಞಾನ.

ಸ್ವಾಮಿ ವಿವೇಕಾನಂದರು ಭಾರತವನ್ನು ಸದೃಢವಾಗಿ ಕಟ್ಟಲು

ಯುವಶಕ್ತಿಗೆ ರಾಜಯೋಗದ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀಡುವ ಸಂದೇಶವನ್ನು

ಎಷ್ಟು ಮಂದಿ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಂಡರೋ ದೇವರಿಗಷ್ಟೆ ಗೊತ್ತು. ಯುವಜನತೆಯನ್ನು ರಾಜಕೀಯದ ದಾಳ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಆಟವಾಡಿದವರು ದೇಶವನ್ನು ಸಾಲದೆಡೆಗೆ ಎಳೆದು ಯುವಶಕ್ತಿ ದುರ್ಭಳಕೆ  ಆಗಿದೆ.ಕಾರಣ ಶಿಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯತೆ ಮಾಯವಾಗಿ ವಿದೇಶಿಯತೆ ಬೆಳೆಸಿದ್ದಾರೆ.

ಇದರಲ್ಲಿನ  ಒಂದೊಂದು ವಿಚಾರವೂ ಭಾರತದ ಪ್ರಜೆಗಳಿಗೆ

ಇಂದು ಅರ್ಥ ವಾಗಬಹುದು. ಸತ್ಯವನ್ನು ಎಷ್ಟೇ ತಿರುಚಿದರು

ಬದಲಾಗದು.ಕಾರಣ ಒಂದೇ ಸತ್ಯ ಇರೋದು. ಒಂದೇ ದೇಶ, ಒಂದೇ ರಾಜ್ಯ, ಆದರೆ ಎಲ್ಲಾ ಒಂದಾಗೋದೆ ಕಷ್ಟದ ಕೆಲಸ.

ಕಟ್ಟುವುದು ಕಷ್ಟ ಮೆಟ್ಟುವುದು ಸುಲಭ.ಸುಲಭವ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲರ ಸಹಕಾರ.ಕಷ್ಟದ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲರ ವಿರೋಧವಿದ್ದರೆ ಬದಲಾವಣೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ನಿಧಾನವಾದರೂ ಸರಿ ನಮ್ಮ ದಾನ ಧರ್ಮ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ತತ್ವವಿರಲಿ.ತಂತ್ರದ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಸತ್ಯವಿರಲಿ ಅಸತ್ಯದ ರಾಜಕೀಯ ಬೇಡ. ನ್ಯಾಯವಿರಲಿ 

ನ್ಯಾಯ ದೇವತೆಯ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಟ್ಟೆ ಕಟ್ಟುವ ಅಜ್ಞಾನದ ಅನ್ಯಾಯ ಬೇಡ. ಹೀಗೇ  ನಮ್ಮ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ನಾವೇ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಂಡರೆ ಅದರೊಳಗಿರುವ ರಾಜಕೀಯತೆ ತೊಲಗಿಸಿ

ರಾಜಯೋಗದೆಡೆಗೆ ಮಕ್ಕಳನ್ನು  ಬೆಳೆಸಬಹುದಲ್ಲವೆ?

ಪರರೆಲ್ಲಾ ನಮ್ಮವರೆ ಆದರೆ ಅವರಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಜ್ಞಾನವಿದ್ದರೆ ಮಾತ್ರ.ನಮ್ಮವರಲ್ಲಿಯೂ ಇರುವ ಪರರ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಅವರು ನಮ್ಮವರಾಗೋದಿಲ್ಲವೆ? ಜ್ಞಾನವಿಜ್ಞಾನದ ಮಧ್ಯೆ

ಸಾಮಾನ್ಯ ಜ್ಞಾನವಿದ್ದರೆ  ಉತ್ತಮ ಸಮಾಜ ನಿರ್ಮಾಣ.

ಎಲ್ಲವನ್ನೂಒಂದುವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಲಿ,ಶಕ್ತಿಯಾಗಲಿ,ಸರ್ಕಾರವಾಗಲಿ ಸಂಘ,ಸಂಸ್ಥೆ, ಮಠ,ಮಂದಿರವಾಗಲಿ ಮಾಡಲಾಗದು. ಅವರವರ ಮನೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಅವರವರೆ ಒಗ್ಗಟ್ಟಿನಿಂದ ಉತ್ತಮ ಕಾರ್ಯ ನಡೆಸಿದರೆ ಎಲ್ಲಾ ಬದಲಾವಣೆ ಆಗಬಹುದು. ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರಕ್ಕೆ ರಾಜಕೀಯಕ್ಕೆ ಕೊಡುವ ಸಹಕಾರಕ್ಕೆ  ಬದಲಾಗಿ ಶಿಷ್ಟಾಚಾರದ ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕೆ, 

ರಾಜಯೋಗದ ವಿಷಯಗಳಿಗೆ ಸಹಕರಿಸಲೂ ನಮಗೆ ಆತ್ಮಜ್ಞಾನವಿರಬೇಕು.ಭೌತಿಕದ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಜೊತೆಗೆ ಧಾರ್ಮಿಕದ ತಂತ್ರವೂ  ತತ್ವವನ್ನು ಹಿಂದುಳಿಸಿ ಮಾನವನಲ್ಲಿ ಅಜ್ಞಾನ ಹೆಚ್ಚಿಸಿದೆ  ಎಂದರೆ ತಪ್ಪಿಲ್ಲ.ಇದು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣದ ಸತ್ಯವಾದ್ದರಿಂದ ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಬರದೆ ಅರ್ಥ ಆಗೋದಿಲ್ಲ. 

ಜೀವನವೂ ಶಾಶ್ವತವಲ್ಲ ಜೀವವೂ ಶಾಶ್ವತವಲ್ಲ.ಆತ್ಮ ಅಮರವೆಂದರಿತು ನಡೆದಿರೋದು ನಮ್ಮ ಸೈನಿಕರಷ್ಟೆ. ಇವರು ದೇಶ ಕಾಯೋದಕ್ಕೆ  ಜೀವನ ನಡೆಸಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ದೇಶದೊಳಗಿರುವವರಲ್ಲಿಯೇ  ಅಡಗಿರುವ ದ್ವೇಷದ ರಾಜಕೀಯಕ್ಕೆ  ಶಿಕ್ಷಣವೇ ಕಾರಣವಾಗಿರೋದು ದೊಡ್ಡ ದುರಂತ. . 

 ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ವಿದೇಶದೊಳಗೆ ದೇಶವಿದೆ. ಅದ್ವೈತ ದೊಳಗೇ ದ್ವೈತವಿದೆ. ಹಾಗಾದರೆ ಅಧರ್ಮ ಅಸತ್ಯದೊಳಗೆ ಸತ್ಯ ಧರ್ಮ ಎಲ್ಲಿದೆ ?ಹೇಗಿದೆ? 

ಇವುಗಳಿಗೆಲ್ಲ ಕಾರಣವೇ ಮಿಶ್ರವರ್ಣ, ಮಿಶ್ರಜಾತಿ,ಮಿಶ್ರ ದೇಶ, ಸಮ್ಮಿಶ್ರ ಸರ್ಕಾರ. ಮಿಶ್ರಣವನ್ನು  ಸ್ವಚ್ಚಗೊಳಿಸುವ ಶಿಕ್ಷಣ ಬೇಕಿದೆ. ಅರ್ಧ ಸತ್ಯದ  ಪ್ರಚಾರಕರಾಗಿ ಮಧ್ಯವರ್ತಿಗಳು  ಬೆಳೆದರೂ  ಅವರ ಜೀವನವೂ ಅತಂತ್ರವೆ

ಸ್ವತಂತ್ರ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಯಾರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ?

ಪರಮಾತ್ಮನ ಇಚ್ಚೆಯಿಲ್ಲದೆ ಏನೂ ನಡೆಯದು ಎನ್ನುವರು.ಇಲ್ಲಿ ಪರಮಾತ್ಮನಿರೋದು ಎಲ್ಲಾ ಚರಾಚರದಲ್ಲಿ ಹಾಗೆ ಮಾನವ ಮಾತ್ರ

  ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ದ ನಡೆಯುತ್ತಾ ಎಲ್ಲಾ ಪರಮಾತ್ಮನ ಇಚ್ಚೆ ಎಂದರೆ ಧರ್ಮ ವೆ?

ಯುವಕರಿಗೆ ವಿವೇಕಾನಂದರ ಸಂದೇಶವೇನಿತ್ತು?

ಯುವಶಕ್ತಿಗೆ  ವಿವೇಕಾನಂದರ ಸಂದೇಶಗಳು
ವಿವೇಕಾನಂದ ಎನ್ನುವ  ಹೆಸರಲ್ಲಿರುವ ವಿವೇಕದ ಆನಂದವನ್ನು ಯುವಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಣುವುದೇ ಸ್ವಾಮೀಜಿಯ
ಮುಖ್ಯಗುರಿಯಾಗಿತ್ತು. ಅವರು ನೀಡಿದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಂದೇಶದಲ್ಲಿಯೂ ರಾಜಯೋಗವನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು.
ಯುವಕರು ಸ್ವಯಂ ಶಕ್ತಿಯಾಗಲು ಯೋಗದಿಂದ ಸಾಧ್ಯ ಎನ್ನುವ  ಯೋಗಿಗಳಾಗಿದ್ದ ವಿವೇಕಾನಂದರು ಅಂತಹ ಯೋಗ್ಯ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಭಾರತದಲ್ಲಿ  ಜಾರಿಗೆ ತರುವ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ
ಬದಲಾವಣೆಗೆ  ಸ್ವಾಮಿ ವಿವೇಕಾನಂದರ ಕೆಲವು ಮುಖ್ಯವಾದ ಸಂದೇಶಗಳನ್ನು ಯುವಕರ ಮುಂದಿಡುವ  ಮೂಲಕ  ಭಾರತದ ಯುವಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಸುವ ಕೆಲಸ ಇಂದಿಗೆ ಅಗತ್ಯವಾಗಿದೆ.
ವಿವೇಕಾನಂದರ  ಪ್ರಕಾರ ಶಿಕ್ಷಣವೆಂದರೆ
ನಮ್ಮ ಮೆದುಳಿನಲ್ಲಿ ತುಂಬಿರುವ‌ ಮಾಹಿತಿಗಳ ಮೊತ್ತವಲ್ಲ, ನಮ್ಮ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ್ದು ಜೀವನ - ನಿರ್ಮಾಣ, ಮನುಷ್ಯ- ನಿರ್ಮಾಣ, ಚಾರಿತ್ರ್ಯ ನಿರ್ಮಾಣ ಇವುಗಳ ಮೂಲಕ ಉದಾತ್ತ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಕರಗತ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಐದೇ ಐದು ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಅರಗಿಸಿಕೊಂಡು,ಅದನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಬದುಕನ್ನಾಗಿ ಮತ್ತು ಚಾರಿತ್ರ್ಯ ವನ್ನಾಗಿಸಿಕೊಂಡರೆ ಇಡೀ ಗ್ರಂಥಾಲಯವೇ ಬಾಯಿಪಾಠ ಮಾಡಿದ ಯಾವುದೇ ವ್ಯಕ್ತಿಗಿಂತ ಎಷ್ಟೋ ಹೆಚ್ಚು ಶಿಕ್ಷಣ ಪಡೆದಂತೆ ಎಂದಿದ್ದರು.
ವಾಸ್ತವದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ  ಯುವಕರ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಮನಸ್ಥಿತಿಯು
ಶಿಕ್ಷಣದಲ್ಲಿಯೇ ಹದಗೆಡುತ್ತಿದೆ ಎಂದಾಗ  ವಿವೇಕಯುಕ್ತ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಪಠ್ಯ ಪುಸ್ತಕವಾಗಲಿ, ಪೋಷಕರಾಗಲಿ, ಶಿಕ್ಷಣವಾಗಲಿ ಕೊಡಲು ಸೋತಿರುವುದಾಗಿದೆ. ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಸಾಕಷ್ಟು  ತಯಾರಿಯೂ ಇಂದು ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಯುವ ಪೀಳಿಗೆಯು ಆದರ್ಶ ವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕಿದೆ.

ವಿವೇಕಾನಂದರು ರಾಜಕೀಯ ನಡೆಸಿರಲಿಲ್ಲ ರಾಜಯೋಗಿಗಳಾಗಿ  ಸ್ವತಂತ್ರ ಜ್ಞಾನಿಗಳಾಗಿ ಸಂನ್ಯಾಸಿಗಳಾಗಿದ್ದವರಲ್ಲಿದ್ದ ಅಧ್ಯಾತ್ಮ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು  ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು  ಯೋಗದಿಂದ ಸಾಧ್ಯ. ಯೋಗವೆಂದರೆ
ಸೇರುವುದು ಕೂಡುವುದಾಗುತ್ತದೆ. ಪರಮಾತ್ಮನ ಜೀವಾತ್ಮ ಸೇರೋದು, ದೇಶದೊಳಗಿರುವ  ಪ್ರಜೆಗಳು ದೇಶಭಕ್ತಿಯಿಂದ ದೇಶವನ್ನರಿಯೋದಕ್ಕೆ ಯೋಗಬೇಕು.
ದುರ್ಭಲತೆಗೆ ಕಾರಣವೇ ಅಜ್ಞಾನ. ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾ ಕೂರದೆ‌ ಜ್ಞಾನಶಕ್ತಿಯೆಡೆಗೆ ಯುವಕರು ಒಗ್ಗಟ್ಟಿನಿಂದ ನಡೆದು
ಜನರನ್ನು  ಒಂದುಗೂಡಿಸಬೇಕು. 
ರಾಜಕೀಯಕ್ಕೆ ಇಳಿದಾಗ ನನ್ನ ಅಧಿಕಾರ ಸ್ವಾರ್ಥ ವೇ ಮುಖ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗಿ ನನ್ನ ಆತ್ಮರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ
ಸ್ವಾವಲಂಬನೆ, ಸರಳ‌ಜೀವನ,ಸ್ವಾಭಿಮಾನದ ಜೀವನ ನಡೆಸುವ‌ ಬಗ್ಗೆ ಯುವಕರು ಸ್ವತಂತ್ರ ಚಿಂತನೆ ನಡೆಸಿದರಾದರೆ ಇದು ಸಾಧ್ಯ. 
ದುರ್ಭಲ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಯೋಗಸಾಧನೆಯಿಂದ ಸಬಲವಾಗಿಸಿಕೊಂಡರೆ ಮಾನವ ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ತನ್ನ ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬಹುದೆನ್ನುವ ಸತ್ಯ ವಿವೇಕಾನಂದರು ತಿಳಿಸುವುದರ ಮೂಲಕ  ಯುವಕರನ್ನು  ಬಡಿದೆಬ್ಬಿಸುವ ಕೆಲಸ ಅಂದೇ ಮಾಡಿದ್ದರು. 'ಅಮೃತ ರ     ನಮ್ಮೊಳಗೇ ಅಡಗಿರುವ  ಯಾವತ್ತೂ ಸಾಯದ ಆತ್ಮಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದ ಮೇಲೆ  ಅಮೃತ ಕುಡಿದವರು ದೇವತೆಗಳು ,ದೇವರಪುತ್ರರು ದೈವತ್ವ ಪಡೆದವರಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಸಾಧ್ಯವಿದೆ ಎನ್ನಬಹುದು.
ಬಾಹ್ಯ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಕಲಿಯುವ ಬದಲಾಗಿ ಆಂತರಿಕ ವಿಜ್ಞಾನವನ್ನು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು  ಯುವಕರಿಗೆ ಅಧ್ಯಾತ್ಮ ವಿದ್ಯೆ ಎಂದರೆ ತನ್ನ ತಾನಾಳಿಕೊಳ್ಳುವ ರಾಜಯೋಗವನ್ನು  ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಇದು ಯಾವುದೇ ಅಗ್ನಿಪರ್ವತದ ಸ್ಪೋಟಕ್ಕಿಂತಲೂ,ಪ್ರಕೃತಿಯ ಯಾವುದೇ ‌ನಿಯಮಕ್ಕಿಂತಲೂ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಪಟ್ಟು ಬಲಶಾಲಿಯಾಗಿರುವುದೆಂದು,ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ತಾನು ಯಾರೆಂದು ಭೋದಿಸುವುದೆಂದು ತಿಳಿಸಿದ್ದರು.
ಭೌತಿಕ ವಿಜ್ಞಾನಕ್ಕಿಂತಲೂ ಅಧ್ಯಾತ್ಮ ವಿಜ್ಞಾನ ಲಕ್ಷಾಂತರ ವರ್ಷಗಳ ಪುರಾಣವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಒಂದು ಸೂಕ್ಮಾತಿಸೂಕ್ಮ ಭಾಗವೂ ಇನ್ನೂ ಪ್ರಕಟವಾಗಿಲ್ಲದಿರುವುದಕ್ಕೆ ದುರ್ಭಲ ಮನಸ್ಸೇ ಕಾರಣ ಆ ಮನಸ್ಸೆಂಬ ಮರ್ಕಟನನ್ನು ಕಟ್ಟಿಹಾಕಲು ಯೋಗ ಮಾರ್ಗ ಒಂದೇ ದಾರಿ ಎನ್ನುವ ಸಂದೇಶವು ಇಂದಿಗೂ  ಯುವಜನತೆಗೆ  ತಿಳಿಸಿಹೇಳುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಭಾರತಕ್ಕಿದೆ. ಕಾರಣ ಶಿಕ್ಷಣ ಪದ್ದತಿಯು ತನ್ನ ಮೂಲ ಸತ್ಯ,ಸತ್ವವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ರ ಅನುಕರಣೆಯ ವಶವಾಗಿರೋದಾಗಿದೆ. 
ಯುವಕರಿಗೆ ಎಲ್ಲಾ ತಿಳಿದರೂ ದಾರಿದೀಪವಾಗಿ  ನಿಲ್ಲುವ
ಪೋಷಕರು ಶಿಕ್ಷಕರು ಒಂದಾದರೆ ವಿವೇಕಾನಂದರ ಈ ಸಂದೇಶಗಳನ್ನು  ಯುವಪೀಳಿಗೆಗೆ ತಲುಪಿಸಿ ರಾಜಕೀಯಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗಿ ರಾಜಯೋಗದ ಮೂಲಕ ದೇಶರಕ್ಷಣೆ ಮಾಡಲು
ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ ಆತ್ಮನಿರ್ಭರ ಭಾರತ ಸಾಧ್ಯವೆನ್ನಬಹುದು.
ಸಾಕಷ್ಟು ಯುವ ದೇಶಭಕ್ತರು ರಾಜಕೀಯಕ್ಕೆ ದುಮುಕಿ ದೇಶದ ಪರ ನಿಂತ ಹಾಗೆ ಅಧ್ಯಾತ್ಮ ದೆಡೆಗೆ  ನಡೆಯುವುದು
ಅಗತ್ಯವಿದೆ.
ಧಾರ್ಮಿಕವಾಗಿ  ದೇಶವನ್ನು ನಡೆಸಲು ಯೋಗಿಯಾಗಬೇಕು
ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲಿ ಭೋಗವಿದ್ದರೆ  ರೋಗವೇ ಹೆಚ್ಚುವುದು.
ಹಣದಿಂದ ದೇಶದ ಸಾಲ ತೀರಿಸುವ ಮೊದಲು ಹಣವನ್ನು
ಸುಜ್ಞಾನದಿಂದ ಸಂಪಾದಿಸುವ  ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕರು ,ಗುರು ಹಿರಿಯರು,ಶಿಕ್ಷಕರು,ಪೋಷಕರು ಯುವಕರಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದರೆ
ದೇಶದ ಸರ್ವತೋಮುಖ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಯುವಕರಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಿದೆಯಲ್ಲವೆ? 
ಅಧ್ಯಾತ್ಮದ  ಪ್ರಕಾರ ನಡೆದರೆ ರಾಜಯೋಗದ ಜೀವನ.
ವಿವೇಕಾನಂದರ ತತ್ವಜ್ಞಾನವನ್ನು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದಿಂದ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು   ಸಾಧ್ಯವೆನ್ನುವರು ಯೋಗಿಗಳು.
ಧರ್ಮದ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ  ಅವರು " ಧರ್ಮವು ಹೊಸದೇನನ್ನನ್ನೂ ನೀಡೋದಿಲ್ಲ ಅದು ನಿನ್ನ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿನ ಅಡೆತಡೆಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸಿ ನಿನ್ನ ಆತ್ಮವನ್ನು ದರ್ಶಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ " ಎಂದಿದ್ದಾರೆ.
ವಾಸ್ತವದ ಸತ್ಯದಲ್ಲಿ  ದೇಶವೇ ಧರ್ಮದ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಒಡೆದಿದೆ
ಎಂದರೆ  ಯುವಕರಲ್ಲಿದ್ದ  ಆತ್ಮಬಲ ಕುಸಿದಿದೆ. ತಪ್ಪು ಗ್ರಹಿಕೆ, ತಪ್ಪು ದಾರಿಯ ನಡೆ ನುಡಿಯು  ದೇಶದ ಯುವಕರನ್ನು ವಿದೇಶದೆಡೆಗೆ  ನಡೆಸಿ ಸ್ವದೇಶ ಕಟ್ಟುವಲ್ಲಿ ಎಡವಿರೋದಕ್ಕೆ
ತತ್ವವರಿಯದ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು  ದುರ್ಭಳಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡ
ಸಮಾಜ ನಿರ್ಮಾಣದ  ರಾಜಕೀಯತೆ,ಎಂದರೆ ತಪ್ಪಾಗಲಾರದು. ಸಾಧ್ಯವಾದವರು ಎಚ್ಚೆತ್ತುಕೊಂಡು ಇಂದಿನ‌ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ  ಸಾತ್ವಿಕ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀಡುವುದರ ಮೂಲಕ
ಮುಂದಿನ ಯುವಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಟ್ಟಬೇಕಿದೆ.
ಇಂದಿನ‌ ಮಕ್ಕಳೇ ಮುಂದಿನ ದೇಶದ ಪ್ರಜೆಗಳು. ಇದರಲ್ಲಿ ಮುಂದಿನ ದೇಶವೆಂದರೆ ವಿದೇಶವಾಗಬಾರದಲ್ಲವೆ?
ಯುವಕರು ಎಲ್ಲೇ ಇರಲಿ ಚಾರಿತ್ರ್ಯ ವಿರಲಿ. ಚಾರಿತ್ರ್ಯ ಹೀನರಿಂದ ಧರ್ಮ ರಕ್ಷಣೆ ಅಸಾಧ್ಯ.ದೇಶರಕ್ಷಣೆಯೂ ಕಷ್ಟ.
ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ  ಚರಿತ್ರೆಯಿಂದ ಚಾರಿತ್ರ್ಯ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಿದ್ದರೆ ಅದು ವಿವೇಕದಿಂದ ಮಾತ್ರ ಸಾಧ್ಯ.ವಿವೇಕವಿದ್ದರೆ ಆನಂದ.
ವಿಚಾರವನ್ನು ವೇದ ಶಾಸ್ತ್ರ ಪುರಾಣದಿಂದ ಕಂಡು ಹಿಡಿದು ಆತ್ಮಾನಂದ ಪಡೆಯುವುದೇ ವಿವೇಕಾನಂದ.
ವಿಚಾರವನ್ನು ವೇದನೆಯಿಲ್ಲದೆ  ಕಾಣುವ ಆನಂದವೇ ವಿವೇಕಾನಂದ. 
ವಿವೇಕಾನಂದ ವ್ಯಕ್ತಿಯಲ್ಲ ಆಂತರಿಕ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿದೆ ಎನ್ನಬಹುದು. ಅವರನ್ನುಪೂರ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು

ಯುವಕರು ಪುಣ್ಯಮಾಡಿರಬೇಕು.ಪುಣ್ಯ ಕಾರ್ಯ ರಾಜಯೋಗಿಗಳುಮಾ ಡುತ್ತಾರೆ . ಸ್ವಾಮೀಜಿಯವರು ರಾಜಯೋಗಿಗಳಾಗಿದ್ದುರಾಜಕೀಯಕ್ಕೆ ಇಳಿಯದೆ ದೇಶಭಕ್ತರಾಗಿದ್ದರು.

ಅದ್ವೈತದೊಳಗಿನ ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ಧ್ವೈತಾದ್ವೈತ

ಇತ್ತೀಚಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ತತ್ವವನ್ನು ವಾದದಿಂದ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೋಗಿ ದ್ವೇಷ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ. ವಾಸ್ತವ ಸತ್ಯವೇ ಬೇರೆ ಪುರಾಣದ ತತ್ವವೇ ಬೇರೆ ಎನ್ನುವಂತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ
ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ನಾನ್ಯಾರು ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರ ಹೊರಗೆ ಹುಡುಕಿ ನಾವ್ಯಾರು ಎನ್ನುವ ಸತ್ಯವನ್ನು ಹಿಂದೆ ಬಿಟ್ಟು  ನಾನೇ ಸರಿ ಎನ್ನುವ ಅಹಂಕಾರ ಬೆಳೆದರೆ ಅದ್ವೈತ ದಲ್ಲಿ ದ್ದ ನಾನೆಂಬುದಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದು ಅರ್ಥ ವಾಗದು. ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೇ ಭೌತಿಕಾಸಕ್ತಿ. ಭೌತಿಕದಲ್ಲಿದ್ದು ಅಧ್ಯಾತ್ಮ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುವಾಗ  ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ನಿರಹಂಕಾರವಿದ್ದು ಪ್ರತಿಫಲಾಪೇಕ್ಷೆ ಯಿಲ್ಲದ  ವ್ಯವಹಾರಿಕವಲ್ಲದ ತತ್ವವನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡರೆ ಉತ್ತಮ ಸ್ಥಿತಿ. ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಪ್ರಜೆಗಳಿಗೇ ಅಧ್ಯಾತ್ಮ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀಡದೆ ವ್ಯವಹಾರಕ್ಕೆ ಬಳಸಿದರೆ ತತ್ವವಲ್ಲ ತಂತ್ರವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ತತ್ವಜ್ಞಾನ ಅಧ್ಯಾತ್ಮ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಭೌತಿಕಸತ್ಯ. ಎಲ್ಲಾ ತತ್ವಜ್ಞಾನಿಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತಪ್ರಜ್ಞತೆ ಇತ್ತು. ಆ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ತತ್ವ ವನ್ನು ತಿಳಿದು ನಡೆದರು.ಈಗ ಎಲ್ಲಾ ಓದಲು ಇದೆ ನಡೆಯಲಾಗದ ಪ್ರಚಾರವಷ್ಟೆ.ಅಹಂ ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ಮಿ .ನಾನೇ  ಬ್ರಹ್ಮ ನಾನೇ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಸೃಷ್ಟಿ ಯು ಸತ್ಯವಿಲ್ಲದೆ ಧರ್ಮ ವಾಗದೆ ಇರೋವಾಗ ಸ್ಥಿತಿಗೂ ನಾನೇ ಕಾರಣ,ಲಯವೂ ನನ್ನಿಂದಲೇ ಆಗಬೇಕಿದೆ ಅಲ್ಲವೆ?  ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಪಾತ್ರಧಾರಿ ಆಗಬಹುದು ಸೂತ್ರಧಾರನ‌ ಮರೆಯಬಾರದಿತ್ತು. ಇದೇ ಭಾರತೀಯರ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಕಾರಣವೆಂದರೆ ಯಾರೂ ಒಪ್ಪೋದಿಲ್ಲ.ಕಾರಣವಿಷ್ಟೆ ಸತ್ಯ ಕಠೋರವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಸತ್ಯ ಹಿಂದುಳಿದಂತೆಲ್ಲಾ ಕಠೋರತೆ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಸತ್ಯದ ಜೊತೆಗೆ ಧರ್ಮ ವಿದ್ರೆ ಸಮಾನತೆ,ಶಾಂತಿ,ತೃಪ್ತಿ, ಮುಕ್ತಿ ಎಂದರು. ಅದ್ವೈತ  ಒಂದೇ ಎನ್ನುವ ಸಮಾನವೆನ್ನುವ,

ಏಕತೆ,ಐಕ್ಯ್ಯತೆ ಎನ್ನುವತ್ತ ನಡೆದರೆ ಅದರೊಳಗಿನ ದ್ವೈತವೂ ಜೊತೆಗಿರಬಹುದು. ನಾನೇ ಸರಿ ಎಂದರೆ ಬೇರೆ ಬೇರೆಯಂತೆ.ಸಾಮಾನ್ಯಜ್ಞಾನದ ಕೊರತೆಯಿದೆ.
ಇದೊಂದು ಸಾಮಾನ್ಯಜ್ಞಾನವುಳ್ಳ ಸಾಮಾನ್ಯ ಪ್ರಜೆಯ ಅನುಭವದ ಸತ್ಯ. ಇಲ್ಲಿ ತತ್ವದ ಬದಲು ತಂತ್ರವೇ ತನ್ನ ಸ್ಥಾನಮಾನಕ್ಕಾಗಿ ಹೋರಾಟ ನಡೆಸಿದೆ.ಇದಕ್ಕೆ ಸಾಮಾನ್ಯಜ್ಞಾನ ಬಿಟ್ಟ ಜನರ ಸಹಕಾರವೇ ಕಾರಣವಾಗಿ ತಿರುಗಿ ಪ್ರಜೆಗಳಿಗೇ ಸರಿಯಾದ ಪಾಠ ಕಲಿಸುತ್ತಿದೆ. ಪಾಠ ಕಲಿಯದವರು ತಿರುಗಿ ತಿರುಗಿ ತಂತ್ರವನ್ನೇ ಬಳಸುತ್ತಾ ತನ್ನ ಜೊತೆಗೆ ಮಕ್ಕಳು ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳ ದಾರಿತಪ್ಪಿಸಿದರೆ ಕಷ್ಟ ನಷ್ಟ ಯಾರಿಗೆ?
ರಾಜಪ್ರಭುತ್ವದ  ಧಾರ್ಮಿಕ ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲಿ ಸ್ವಯಂ ಗುರುವೇ  ದೇವರಾಗಿದ್ದರು. ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಈ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಗುರುವಿಲ್ಲದವರ ಗುರಿಯಿಲ್ಲದವರ ರಾಜಕೀಯವೇ ಪ್ರಜೆಗಳಿಗೆ  ದಾರಿತಪ್ಪಿಸಿದೆ. ಯಾವಾಗ ಸತ್ಯ ತಿಳಿಯುವುದೋ ಆಗ ಧರ್ಮ ರಕ್ಷಣೆಆಗುವುದು.ಆದರೆ ಸತ್ಯ ತಿಳಿಯುವುದಕ್ಕೇ  ತಯಾರಿಲ್ಲದ ಮಧ್ಯವರ್ತಿಗಳು ಸಾಕಷ್ಟು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಾಟಕವಾಡುತ್ತಾ ತಮ್ಮ ವ್ಯವಹಾರಕ್ಕೆ ಜೋತು ಬಿದ್ದರೆ ಸತ್ಯವಿಲ್ಲದೆ ದೇವರನ್ನು ಕಾಣಬಹುದೆ? ಸತ್ಯವೇ ದೇವರು ಎನ್ನುವುದೇ ಸುಳ್ಳಾಯಿತಲ್ಲವೆ?
ಬ್ರಹ್ಮ ಸತ್ಯವಾದರೆ ಕಂಡವರೆಲ್ಲಿ? ಕಂಡವರ ತತ್ವ ಬಿಟ್ಟತಂತ್ರ ಬೆಳೆಯಿತು. ತಂತ್ರವಿದ್ದರೂ ಕುತಂತ್ರವಿರಬಾರದು. ನಮ್ಮ ಜೀವನವೇ ಅತಂತ್ರಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಲುಪಿಸುತ್ತದೆ. ಇದೇ ಸ್ವತಂತ್ರ ವಾಗಿರುವ  ವಾಸ್ತವ ಸತ್ಯ. ಹಾಗಾದರೆ ನಾನ್ಯಾರು?
ನಾವ್ಯಾರು? ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರ ಹೊರಗೆ ನಾವು ಭಾರತೀಯರು.
ಒಳಗಿರುವ  ವಿಷಯಜ್ಞಾನದ ಮೇಲೇ ನಾನಿರೋದು. ಎಲ್ಲಾ ಬ್ರಹ್ಮನಾದರೆ  ಸೃಷ್ಟಿ ಮಾಡುವ ಯೋಗ ನಮಗಿದೆಯೆ? ಸೃಷ್ಟಿ ಯ ಸಣ್ಣ ಕಣವಾಗಿರುವ ನಾನೇ ಇಷ್ಟು ಸೃಷ್ಟಿ ಮಾಡಿದರೆ  ಉಳಿದ ಕಣಗಳ  ಗತಿಯೇನು? ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಭಗವದ್ಗೀತೆಯನ್ನು ಪಠಣ,ಶ್ರವಣ,ಮನನ ಮಾಡಿಕೊಂಡರೆ  ಅಂದಿನ ರಾಜಕೀಯದ ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಧರ್ಮ, ಇಂದಿನ ರಾಜಕೀಯದ ಪ್ರಜಾಧರ್ಮ ವು  ನಮ್ಮದೇ ಸಾಮಾನ್ಯಜ್ಞಾನದಿಂದ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು  ಸಾಮಾನ್ಯಜ್ಞಾನದ ಸಾಮಾನ್ಯಪ್ರಜೆಗೂ ಸಾಧ್ಯವಿತ್ತು.

ವಿಶೇಷಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹೊರಗಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಪರಿಣಾಮ  ಇಂದಿಗೂ ಮಾನವ ಮಾನವನಾಗಿರಲು ಕಷ್ಟ ಪಡುವಂತಾಗಿದೆ.ಮೊದಲು ಮಾನವನಾದರೆ ನಂತರವೇ ಮಹಾತ್ಮನಾಗಲು ಸಾಧ್ಯ. ಆತ್ಮಾನುಸಾರ ನಡೆಯೋದರಲ್ಲಿ ರಾಜಕೀಯವಿದೆಯೆ? ರಾಜಯೋಗದ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸವಿದೆಯೆ? ಕೆಲವರಲ್ಲಿದೆ ಹಲವರಲ್ಲಿ ಅಹಂಕಾರ ಇದೆ.ಸ್ವಾರ್ಥ ಅಹಂಕಾರವೇ ಮಾನವನ ಹಿತ ಶತ್ರುವೆನ್ನುವರು. ಇದು ನಮ್ಮೊಳಗೇ ಇರೋವಾಗ ಹೊರಗಿನ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಓಡಿಸಲಾಗದು. ಅವರೂ ನಮ್ಮ ಹಾಗೆ ಅಲ್ಲವೆ? ಆಂತರಿಕ ಶುದ್ದಿಯಿಂದ ಆತ್ಮಜ್ಞಾನವೆಂದರೆ ಸ್ವಚ್ಚಭಾರತಕ್ಕೆ ಅಧ್ಯಾತ್ಮದ ತತ್ವ ಮುಖ್ಯ. ಭೌತಿಕದ ತಂತ್ರವನ್ನು ಸದ್ಬಳಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಆತ್ಮಜ್ಞಾನದಿಂದ ಸಾಧ್ಯವೆಂದರು ಯೋಗಿಗಳು. ಯೋಗಿಗಳ ದೇಶವನ್ನು ದ್ವೇಷದ ರಾಜಕೀಯಕ್ಕೆ ಬಳಸುತ್ತಾ ರೋಗಿಗಳ ದೇಶ ಮಾಡಿರೋದು ಯಾರು?

ಸತ್ಯ ಸತ್ಯವೇ ಅದು ಬದಲಾಗದು.ಮಿಥ್ಯ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ. ಬದಲಾವಣೆ ಜಗದ ನಿಯಮ.ಕಾಲಚಕ್ರ ತಿರುಗುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಮಾನವರು ಕಾರಣಮಾತ್ರರಷ್ಟೆ ಅಂದರೆ ಆಟಕ್ಕೆ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಗೊಂಬೆಗಳು. ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ಪಾತ್ರವಿದ್ದರೆ ಪುಣ್ಯ, ಕೆಟ್ಟದ್ದಿದ್ದರೆ ಪಾಪದ ಫಲ ಜೀವ ಅನುಭವಿಸುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮದೇನಿಲ್ಲ ಎಲ್ಲಾ ಭಗವಂತನದ್ದೆ ಆದರೂ ನಾನೇಕೆ ಹೋರಾಟ ನಡೆಸಬೇಕು? ನಾನೆಂಬ ಭಾವನೆಯೇ ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ. ನಾನು ಹೋದರೆ ಹೋರಾಟವಿಲ್ಲ ಮುಕ್ತಿ ಎಂದರು. ಹಾಗಂತ ಯಾರಾದರೂ ಸುಮ್ಮನಿರುವರೆ? ಮನಸ್ಸನ್ನು  ಯೋಗದತ್ತ ಸೆಳೆಯಲೂ ನನಗೆ ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲವೆಂದರೆ  ಪರಮಾತ್ಮನಾದರೂ ಏನೂ ಮಾಡಲಾಗದು. ಇದೇ ಜಡಶಕ್ತಿ.ಭೂಮಿಯ ಋಣ ತೀರಿಸಲು ಸೇವೆ ಮಾಡಬೇಕು. ದೇಶಸೇವೆ ಈಶಸೇವೆ,ಪಿ ತೃಸೇವೆ,ಜನಸೇವೆ ಹೀಗೇ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ನಿರಹಂಕಾರದಿಂದ  ಸೇವೆ ಮಾಡಿದವರ ಋಣ ಕಳೆದು ಮುಕ್ತಿ ಪಡೆದಿದ್ದಾರೆನ್ನಬಹುದು. ಇಂದಿನಸೇವೆಯ ಹಣ,ಜನರ ಜ್ಞಾನತ ತ್ವದೊಳಗಿದ್ದರೆ ಅದೇ ನಿಜವಾದ ಸೇವೆ.ಒಂದೇ ಭೂಮಿ,ಒಂದೇ ದೇಶ,ಒಂದೇ ಧರ್ಮ, ಒಂದೇ ಶಿಕ್ಷಣ,ಒಂದೇ ದೇವರು ,ಒಂದೆ  ಜಾತಿ  ಎನ್ನುವ ತತ್ವವು ಅಸಂಖ್ಯಾತ ತಂತ್ರಗಳಿಂದ ಹರಡಿದ್ದರೂ ಮಾನವರು  ಒಂದಾಗೋದು ಕಷ್ಟ .ಹಾಗಾಗಿ ಎಲ್ಲಾ  ಮಹಾತ್ಮರುಗಳು  ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಒಂದಾಗಿಸುವುದು ಸುಲಭವಲ್ಲ.ಎಲ್ಲರ ಜೊತೆಗೆಬಾಳಬಹುದಷ್ಟೆ.

ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲಿ ಗೆದ್ದವರು ಯಾರು? ಸೋತವರು ಯಾರು?

ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲಿ ಗೆದ್ದವರು ಯಾರು ಸೋತವರು ಯಾರು?

ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲಿ ಆಳುವವರನ್ನು ಗೆದ್ದವರೆಂದರೆ  ಆಳಿಸಿಕೊಂಡವರನ್ನು ಸೋತವರೆನ್ನಬಹುದಷ್ಟೆ. ಕಾರಣ ಇಲ್ಲಿ ದೇಶ ಸ್ವತಂತ್ರ ಪಡೆದರೂ ಪ್ರಜೆಗಳು ಸ್ವತಂತ್ರ ಚಿಂತನೆ ಮಾಡುವಲ್ಲಿ ಸೋತು

ಹಿಂದುಳಿದಿರೋದು ಸತ್ಯ. ಪಕ್ಷಪಕ್ಷಗಳ ನಡುವಿನ‌ ವೈರತ್ವವು

ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಜೀವನವನ್ನು  ಹಾಳು ಮಾಡುತ್ತಾ ದೇಶವೆ ವಿದೇಶವಾದರೂ ಪ್ರಗತಿ ಎನ್ನುವ ಅಜ್ಞಾನ ಆವರಿಸಿದೆ. ಈ ಅಜ್ಞಾನವೇ ಮಾನವನಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಶಾಪವಾಗಿದೆ. ಇದನ್ನು ಆಳುವವರು ಸರಿಪಡಿಸಿದರೆ ಅವರ ಅಧಿಕಾರವೇ ಕಳೆದು ಕೊಳ್ಳಬಹುದೆನ್ನುವ ಸತ್ಯ ಇಂದಿಗೂ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರಿಗೆ ಅರ್ಥ ವಾಗದ ಕಾರಣವೇ ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ಬಂಡವಾಳ ಮಾಡಿಕೊಂಡು  ದೇವರು,ಧರ್ಮ, ಜಾತಿ, ಪಕ್ಷ,ಪಂಗಡದ ಹೆಸರಲ್ಲಿ  ರಾಜಕೀಯತೆ ಬೆಳೆಸುತ್ತಾ ಜನರನ್ನು ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಗೆಳೆದು ಆಳುತ್ತಾ ಈಗ ಮನೆಯೊಳಗೆ ಕ್ಷೇಮವಾಗಿರಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಮಹಿಳೆ,ಮಕ್ಕಳನ್ನೂ ಹೊರಗೆಳೆದರೆ

ಒಳಗಿರುವ‌ ಮನಸ್ಸು ಎಚ್ಚರವಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವೆ?

ಇಂತಹ ಅಧ್ಯಾತ್ಮ ಸತ್ಯವನ್ನು ಎಷ್ಟು ಅಸಡ್ಡೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡರೂ ಅಷ್ಟೇ  ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಮಾನವ ಮುಂದೆ

ಎದುರಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಮನುಕುಲವನ್ನು ಅಜ್ಞಾನದ  ರಾಜಕೀಯ  ದಾರಿತಪ್ಪಿಸಿ ಆಳುತ್ತಿದೆ.ಇದು ಭಾರತದಂತಹ ಪವಿತ್ರವಾದ ದೇಶವನ್ನು ಹಿಂದುಳಿಸಿರೋದು

ವಿಪರ್ಯಾಸವೆಂದರೆ ತಪ್ಪಿಲ್ಲ.

ಇಲ್ಲಿ ಹಣ,ಅಧಿಕಾರ,ಸ್ಥಾನಮಾನಕ್ಕೆ ಬೆಲೆಕೊಡುತ್ತಾ ತಮ್ಮ ಜ್ಞಾನವನ್ನು  ಕಡೆಗಣಿಸಿಕೊಂಡವರೆ ಸಾಮಾನ್ಯರು.‌

ಸಾಮಾನ್ಯರ ಸಹಕಾರವೇ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರಕ್ಕೆ ಕಾರಣ. ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ ಅರ್ಥ ತಿಳಿಯದವರಿಂದ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ನಿರ್ಮೂಲನೆ ಗಾಗಿ ಹೋರಾಟ ನಡೆಸುವುದು ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರಿಗಳೇ ಎನ್ನುವ ಸತ್ಯದರ್ಶನ ಇನ್ನೂ ಭಾರತೀಯರಿಗೆ ಆಗದಿರೋದೆ ದೊಡ್ಡ ದುರಂತ. ಇದಕ್ಕೆ ಪರಿಹಾರ  ಒಳಗಿತ್ತು. ಪರಿಹಾರ ಧನ ಹೊರಗಿನಿಂದ ಪಡೆದು ಇನ್ನಷ್ಟು ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಸಾಲವನ್ನು ಹೊತ್ತು ಜೀವ ಹೋಗುತ್ತಿದೆ. ಈಗಲಾದರೂ ಎಚ್ಚರವಾದರೆ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗಬಹುದು.

ಇಂದು ವಿಶ್ವ  ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ನಿರ್ಮೂಲನೆ ದಿನವಂತೆ.ಇದಕ್ಕೆ ಒಂದು ದಿನ ಸಾಕೆ? ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಬೇಕೆ? ಪ್ರತಿಕ್ಷಣವೂ ಆತ್ಮಾವಲೋಕನ  ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು  ಯೋಗಿಗಳಿಗಷ್ಟೆ ಸಾಧ್ಯ.

ಯೋಗಿಗಳ ದೇಶವನ್ನು  ರಾಜಕೀಯವು ಭೋಗದ ಕಡೆಗೆ ನಡೆಸುತ್ತಾ ಭೌತಿಕದಲ್ಲಿ ಸತ್ಯವನ್ನು ಹುಡುಕುವ ಅಜ್ಞಾನವು ಭ್ರಷ್ಟರಿಗೆ  ಉತ್ತಮ ದಾರಿಮಾಡಿಕೊಟ್ಟು ದೇಶವನ್ನಾಳುತ್ತಿದೆ.

ಯೋಗಿಗಳೆಂದರೆ ಯಾರು? ಪರಮಾತ್ಮನೊಡನೆ ಜೀವಾತ್ಮ ಸೇರಿದರೆ ಯೋಗವೆಂದರೆ ಇಂದಿನ‌ನಮ್ಮ‌ಜೀವ ಯಾರೊಡನೆ ಸೇರುತ್ತಿದೆ? 

ರಾಜಯೋಗವೆಂದರೆ ನಮ್ಮ ನಾವು ಆಳಿಕೊಳ್ಳುವುದಾಗಿತ್ತು.

ಅದೂ ಅಧ್ಯಾತ್ಮ ಸತ್ಯದಿಂದ ಜೀವನ ನಡೆಸುವುದಾಗಿತ್ತು.

ಈಗ ನಡೆದಿದೆಯೆ? ಧಾರ್ಮಿಕ ಕ್ಷೇತ್ರವೇ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ ಸುಳಿಯಲ್ಲಿದೆ ಎಂದರೆ ಕಾಯೋರು ಯಾರು?

ಎಲ್ಲಿರುವರು ಮಹಾತ್ಮರುಗಳು? 

ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ಧರ್ಮದ ಪ್ರಕಾರ ಪ್ರಜೆಗಳಿಗೆ ಜ್ಞಾನದ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀಡಿ ಸ್ವತಂತ್ರ ಜೀವನ ನಡೆಸಲು ಸಹಕರಿಸಬೇಕಾದ ಗುರು ಹಿರಿಯರು  ರಾಜಕೀಯದ ಹಿಂದೆ ನಿಂತರೆ  ಧರ್ಮ ಉಳಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವೆ? 

ಆಚಾರ,ವಿಚಾರ,ಪ್ರಚಾರದಿಂದ ಧರ್ಮ ರಕ್ಷಣೆ ಆಗಿದೆಯೆ?

ದೇಶದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಇರೋದೆ ಶಿಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ. ದೇಶೀಯ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀಡದೆ ಆಳುತ್ತಿರುವವರು  ಯಾರು? ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಇಲ್ಲಿ ಸ್ವತಂತ್ರ ಪ್ರಜೆಗಳಾಗಿದ್ದರೂ ಸತ್ಯ ತಿಳಿಸಲಾಗಲಿ,

ಕೇಳುವುದಕ್ಕಾಗಲಿ ಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದೆ ಹಿಂದುಳಿದವರಾಗಿದ್ದರೆ ಬೇಡೋದು ಸರ್ಕಾರ ನಡೆಸೋರನ್ನು.ಪರಮಾತ್ಮ

ನಿರೋದೆಲ್ಲಿ? 

ಪರಮಪವಿತ್ರ ಆತ್ಮ ಎಲ್ಲರೊಳಗೂ ಇದೆ.ಇದನ್ನರಿಯದೆ ಹೊರಗೆ ಹುಡುಕಿದರೆ ಸಿಗುವುದೆ? ದೈವತ್ವಕ್ಕೆ ತತ್ವಜ್ಞಾನದ ಅಗತ್ಯವಿತ್ತು.ತಂತ್ರದಿಂದ ತತ್ವವನ್ನು ಪ್ರಚಾರ ಮಾಡುತ್ತಾ ಆಳುವುದೇ ರಾಜಕೀಯ. ಸ್ವತಂತ್ರ ವಾಗಿದ್ದ ತತ್ವವನ್ನು ಅತಂತ್ರಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಲುಪಿಸುವ ರಾಜಕೀಯದಿಂದ ಧರ್ಮ ರಕ್ಷಣೆ ಸಾಧ್ಯವೆ?

ರಾಜಪ್ರಭುತ್ವದಿಂದ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವಕ್ಕೆ ಬಂದ ದೇಶವನ್ನು ತಂತ್ರವೇ ಆಳುತ್ತಾ ತತ್ವದರ್ಶನವಾಗದೆ  ಪ್ರಜೆಗಳ ಜೀವನ ಅತಂತ್ರಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಲುಪಿದರೆ ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೇನು?

ಅಜ್ಞಾನವೇ ಕಾರಣ. ಅದನ್ನು ಬೆಳೆಸಿದ ರಾಜಕೀಯ ಶಿಕ್ಷಣವೇ ಕಾರಣ. ಇಲ್ಲಿ ಧಾರ್ಮಿಕ ಕ್ಷೇತ್ರ ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ ಶಿಕ್ಷಣವೂ ಒಂದು ಚೌಕಟ್ಟಿನ  ರಾಜಕೀಯತೆ ಬೆಳೆಸಿದೆ. ತತ್ವದ ಪ್ರಕಾರ ದೇಶ ಒಂದೇ  ಅದರೊಳಗಿನ  ಧರ್ಮ, ಜಾತಿ, ಪಕ್ಷವು  ಜನರನ್ನು ಆಳಲು ಹೊರಟು ತಾವೇ ಆಳಾಗಿ ಹೋದರೆ  ಹಾಳಾಗೋದು ದೇಶವಲ್ಲವೆ? 

ದೇಹದೊಳಗಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ಅಂಗಾಂಗಗಳಿಗೂ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಕಾರ್ಯ ಕ್ರಮವಿದೆ.ಇದು ಕ್ರಮಬದ್ದವಾಗಿ ನಡೆಯಲು ಯೋಗ ಶಕ್ತಿಯ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಭೋಗಕ್ಕೆ ಬಳಸಿದರೆ ರೋಗವೇ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ದೇಹವೇ ಅಥವಾ ದೇಹಧಾರಿಯಾದ ಆತ್ಮನೇ ಅಥವಾ ಮನಸ್ಸೆ? 

ಮನಸ್ಸನ್ನು ನಿಗ್ರಹಿಸುವ ಯೋಗಿಗಳ ದೇಶವನ್ನು ಸ್ಮಾಟ್೯ ಮಾಡಲು  ಹೊರಗಿನ ದೇಶದ ಸಾಲ,ಬಂಡವಾಳ, ವಿಜ್ಞಾನವನ್ನು  ತಂದು ತುಂಬಿ  ಆತ್ಮನಿರ್ಭರ ಭಾರತವೆಂದರೆ

ಅಧ್ಯಾತ್ಮದ ಪ್ರಕಾರ ಅಸತ್ಯ. ಭೌತಿಕದ ವಿಜ್ಞಾನಕ್ಕೂ ಅಧ್ಯಾತ್ಮ ಜ್ಞಾನಕ್ಕೂ ಅಂತರ ಬೆಳೆಸಿದರೆ  ಅಂತರದಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯವರ್ತಿಗಳು ತಮ್ಮ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಆಳುವುದು ಸಹಜ.  

ಮಾನವ ತನಗೆ ತಾನೇ ‌ಮೋಸ ಹೋಗುವುದರಲ್ಲಿ ನಿಸ್ಸೀಮ

ಎಂದಿರೋದು ಇದಕ್ಕೆ ಇರಬೇಕು. ಯಾರಿಗೆ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲದ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ  ನಾನೇ ಅಧಿಕಾರಿ,ರಾಜನೆಂದರೆ ಅಜ್ಞಾನವಷ್ಟೆ. ಇವರ ಹಿಂದೆ ನಡೆಯೋದು ಅಜ್ಞಾನಿಗಳೇ ಹೊರತು ಜ್ಞಾನಿಗಳಲ್ಲ. ಇದು ಪುರಾಣ ಕಾಲದಿಂದಲೂ ನಡೆದಿರಬಹುದು.ಆದರೆ ಅಂದಿನ ಶಿಕ್ಷಣವು ಜ್ಞಾನದ ಪರವಿತ್ತು.ಈಗ ಅಜ್ಞಾನದ ಪರವಿದೆ ಇದೇ ಸತ್ಯಯುಗಕ್ಕೂ ಮಿಥ್ಯಯುಗಕ್ಕಿರುವ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ವೆನ್ನಬಹುದು. 

ಯಾರದ್ದೋ ಕಥೆಯನ್ನು ನನ್ನ ಕಥೆ ಎಂದರೆ ಸತ್ಯವೆ? ಯಾರದ್ದೋ ಜೀವನ ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು ನಮ್ಮದು ಎಂದರೆ ಸರಿಯೆ? ಯಾರದ್ದೋ ದೇಶದ ಒಳಗಿದ್ದು ನಮ್ಮ ದೇಶ ಎಂದರೆ ಸರಿಯೆ? ಯಾರದ್ದೋ  ದೇಶವನ್ನು ನಾವಾಳೋದು ಧರ್ಮ ವೆ?  ಯಾರನ್ನೂ ನಂಬಿ ನಮ್ಮವರನ್ನು ದ್ವೇಷ ಮಾಡಿದರೆ  ನಷ್ಟ ಯಾರಿಗೆ?

ಒಳಗಿದ್ದ ಸತ್ಯ ಧರ್ಮ ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಗಿನಿಂದ  ಒಳಗೆಳೆದುಕೊಂಡರೆ  ಒಳಗಿನ ಶಕ್ತಿ ಬಿಡುವುದೆ?  ಹೀಗೇ ಸಾಮಾನ್ಯಜ್ಞಾನದಿಂದಲೇ ನಮ್ಮ ತಪ್ಪನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯಜ್ಞಾನ ಇರಬೇಕಷ್ಟೆ.

ಅದೇ ಮುಂದೆ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಒಳಗೆ ಬೆಳೆದಾಗಲೇ ವಿಜ್ಞಾನ ಆಗುತ್ತದೆ. ನೇರವಾಗಿ ವಿಜ್ಞಾನಿ ಆಗೋದು ಓದಿ ತಿಳಿದವರಷ್ಟೆ

ಅನುಭವಿಸದೆ ಸತ್ಯ ತಿಳಿಯಲಾಗದ ಮೇಲೆ  ಅದರೊಳಗಿನ

ರಾಜಕೀಯ  ನಮ್ಮನ್ನು ಆಳುತ್ತದೆನ್ನಬಹುದು. 

ವಿದ್ಯಾವಂತರೆಲ್ಲರೂ ಜ್ಞಾನಿಗಳಲ್ಲ.ಜ್ಞಾನಿಗಳಾದವರು ವಿದ್ಯಾವಂತರಾಗಬೇಕೆಂದಿಲ್ಲ. ವಿದ್ಯೆಗಿಂತ ಜ್ಞಾನವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ.

ನಮ್ಮ ಸಹಕಾರ ಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಇದ್ದರೆ  ಆತ್ಮನಿರ್ಭರ ಭಾರತ.

ಭೌತಿಕ ವಿಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾದರೆ ಆತ್ಮದುರ್ಭಲ ಭಾರತ.

ತಾವೇ ಆಪರೇಶನ್ ಮೂಲಕ ಆರೋಗ್ಯ ಸುಧಾರಸಿಕೊಂಡಿರುವಾಗ ಜನರ ಆರೋಗ್ಯರಕ್ಷಣೆ ಸಾಧ್ಯವೆ?ಆಪರೇಷನ್  ಆಂತರಿಕ ಅರಿವಿನಿಂದ  ಹೆಚ್ಚಾಗಬೇಕಿದೆ.

ಹೊರಗಿನ ರಾಜಕೀಯದಿಂದಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಪರಿಪೂರ್ಣ ರಿಲ್ಲ,ಸರ್ವಜ್ಞ ರಲ್ಲ. ಸ್ವತಂತ್ರ ರಾಗಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲರ ಸಹಕಾರದಿಂದ ಬೆಳೆದ ಅಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಮುಕ್ತಿ ಮೋಕ್ಷ ಸಿಗೋದಿಲ್ಲ. 

ಅವರವರ ಹಿಂದಿನ ಮಹಾತ್ಮರು ತಿಳಿದು ತಿಳಿಸಿ ನಡೆದ ಧರ್ಮ ಕರ್ಮ ವನ್ನರಿಯುವುದೇ ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮ ವಾಗುತ್ತದೆ. ಕೋಟಿ ವಿದ್ಯೆಗಿಂತ ಮೇಟಿ ವಿದ್ಯೆಯೇ ಮೇಲು.

ಕೋಟಿ  ದೇವರಿದ್ದರೂ ಒಂದು ದೇವರನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಸೋತರೆ  ವ್ಯರ್ಥ.ಹೀಗೇ ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಅಶಾಂತಿಗೆ  ನಮ್ಮ ಅಜ್ಞಾನದ ಸ್ವಾರ್ಥ ಅಹಂಕಾರ ದ ರಾಜಕೀಯವೇ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಎಲ್ಲಿಗೆ ತಲುಪಿದೆ ಮನುಕುಲ? ನಿಜವಾದ ಭಾರತೀಯರು ಯಾರು?

ಮಂತ್ರ,ತಂತ್ರ,ಯಂತ್ರಗಳು ಸ್ವತಂತ್ರ ಜ್ಞಾನದೆಡೆಗೆ ನಡೆಸಿದೆಯೆ?ಆತ್ಮಾವಲೋಕನ ಅಗತ್ಯವಿದೆ.ಅದೂ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಮಾತ್ರ ಸಾಧ್ಯವಿದೆ.

ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಾನುಮಾನಾಗಮಾ: ಪ್ರಮಾಣಾನಿ

ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಾನುಮಾನಾಗಮಾ: ಪ್ರಮಾಣಾನಿ 

ಪಾತಂಜಲ ಯೋಗಸೂತ್ರ-೭

ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ,ಅನುಮಾನ,ಆಪ್ತವಾಕ್ಯಗಳೇ ಪ್ರಮಾಣ.

ನಾನು ಯಾವುದನ್ನು ಕೇಳುತ್ತೇನೆ,ಹೇಳುತ್ತೇನೆ,ಮಾಡುತ್ತೇನೆ ಅದು ನನ್ನ ಆತ್ಮಸಾಕ್ಷಿಗೆ  ಸರಿಯಿದ್ದರೆ,ನಮ್ಮ ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಯಾವುದೂ ಮೋಹಗೊಳಿಸದೆ ಇದ್ದರೆ ನಾವು ಏನೇನನ್ನು ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಮೂಲಕ ಅನುಭವಿಸುತ್ತೇವೆಯೋ ಅದು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ಪ್ರಮಾಣ.

ಅನುಮಾನದಲ್ಲಿ ದ್ವಂದ್ವವಿರುತ್ತದೆ ಬೇರೆಯವರಿಂದ ತಿಳಿದು ತಿಳಿಸುವುದು ,ಮೂರನೆಯವರಿಗೆ ದ್ವಂದ್ವವಾಗಿ ಅನುಮಾನ ಆಗಬಹುದು. 

ನಿರ್ಲಿಪ್ತಚಿತ್ತರಾದ ಯೋಗಿಗಳು ಎಲ್ಲಾ ದ್ವಂದ್ವ ಮೀರಿ ಸತ್ಯ ತಿಳಿದವರಾದ ಕಾರಣ  ಅವರೆದುರು ಭೂತ,ವರ್ತ ಮಾನ ಭವಿಷ್ಯವೆಲ್ಲವೂ ಓದುವ‌ ಪುಸ್ತಕದಂತಿರುತ್ತದೆ.ಯೋಗಿ ಎಂದರೆ ಪರಮಾತ್ಮನೊಳಗೇ ಸೇರಿರುವ ಜೀವಾತ್ಮರು. ನಾವು ಜ್ಞಾನಾರ್ಜನೆಗೆ ಪಡುವ ಕಷ್ಟವನ್ನು ಅವರು ಪಡುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ ಅವರ ಮಾತೇ ಪ್ರಮಾಣ.ಸತ್ಯ ತಮ್ಮಲ್ಲಿಯೇ ಅವರು ಕಾಣುವರು. ಹಿಂದಿನ ಯೋಗಿಗಳ  ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ವಿರೋಧಿಸದಿರೋದಿರೋದೆ ಮಹಾಪ್ರಮಾಣವೆನ್ನುವುದು ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮ. 

ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ಕಂಡರೂ ಪ್ರಮಾಣಿಸಿ ನೋಡು ಎನ್ನುವರು.

ಯಾವುದೇ ವಿಚಾರವಾದರೂ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಂಡರೂಅದರೊಳಗೆ ಹೊಕ್ಕಿ ಅನುಭವಿಸಿದ ನಂತರವೇ ಇದನ್ನು ಸತ್ಯವೆನ್ನಲು ಸಾಧ್ಯ.ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಅದೊಂದು ಅನುಮಾನವಾಗಿರುತ್ತದೆ.ಅನುಮಾನಂ ಪೆದ್ದರೋಗಂ ಎಂದಂತೆ ಅನುಮಾನವನ್ನು ಪರಿಹರಿಸಿಕೊಳ್ಳದೆ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡರೆ ಕೊನೆಗೆ ಪೆದ್ದರಂತೆ ವರ್ತಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

ಖಗೋಳಶಾಸ್ತ್ರ ದಲ್ಲಿ ಏನಾದರೂ ಹೊಸದನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿದು ತೋರಿಸಿದಂತೆ  ಅಶುದ್ದರಾದ ಯಾರೂ ಅಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ರಾಜಕೀಯದಿಂದ ಅಧ್ಯಾತ್ಮ ದ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಾಗದು.

ರಾಜಯೋಗದಿಂದ ಮಾತ್ರ ಇದು ಸಾಧ್ಯವೆನ್ನುವರು ಮಹಾತ್ಮರುಗಳು.ಇಲ್ಲಿ ಮಹಾತ್ಮರೆಂದರೆಆತ್ಮಾನುಸಾರ ಸತ್ಯ,ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ನಡೆದವರಾಗಿರುವ ಯೋಗಿಗಳಾಗುತ್ತಾರೆ. ಅಧ್ಯಾತ್ಮ ಸತ್ಯವು ಹಿಂದಿನ ಯೋಗಿಗಳ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ವಿರೋದಿಸದೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಆತ್ಮಜ್ಞಾನ ವಿಜ್ಞಾನದ ಅಂತರ ಬೆಳೆದಾಗಲೇ ಮಾನವನಲ್ಲಿ ಅನುಮಾನ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಾ ಅಜ್ಞಾನ  ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಧರ್ಮ ರಕ್ಷಣೆ ಕಷ್ಟ.

ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ದೇವರ ಪುತ್ರರು ಎನ್ನಬಹುದಷ್ಟೆ. ದೇವರಾಗಲಾರರು,ದೇವರನ್ನು ನೋಡಲಾಗದು.

ದೈವತ್ವವನ್ನು ಹೊಂದಿದವರಷ್ಟೆ  ದೇವೀ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಧರ್ಮ ರಕ್ಷಣೆ  ಮಾಡಬಹುದು. ಲೋಕಕಲ್ಯಾಣಾರ್ಥ ವಾಗಿ  ತತ್ವ ಬಿಡದೆ  ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಾತ್ಮರಿಗೂ ಒಳ್ಳೆಯ ದಾರಿದೀಪವಾಗಿ

ತಾನೂ ನಡೆದು ಇತರರನ್ನು ನಡೆಸುವವರೆ ನಿಜವಾದ ಯೋಗಿ.ಇದರಲ್ಲಿ  ಇದು ನನಗೆ ಮಾತ್ರ ಸಾಧ್ಯ ಎನ್ನುವ ಅಹಂಕಾರ ವಿಲ್ಲದೆ  ನನ್ನಂತೆ ಪರರು ಎನ್ನುವ ಭಾವನೆ

ಇರುತ್ತದೆ. ಒಂದೇ ದೇವರು,ಒಂದೇ ಸತ್ಯ,ಒಂದೇ ಜಗತ್ತು ಒಂದೇ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಬೆಳೆದಿರುವುದು  ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ  ಯಾರಿಗೆ ಯಾವ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗ  ಆತ್ಮಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರ ವಾಗುವುದೋ ಅದೆಲ್ಲವೂ ಯೋಗವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಪರಮಾತ್ಮನ ಇಚ್ಚೆಯಿಲ್ಲದೆ ಏನೂ ನಡೆಯದು ಎನ್ನುವವರು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಲ್ಲಿಯೂ ಅಡಗಿರುವ ಆ ಪರಮಾತ್ಮನ ಕಾಣೋದು ಕಷ್ಟ.ನಾನೇ ಬೇರೆ ನೀನೇ ಬೇರೆ ಎನ್ನುವುದು ದ್ವಂದ್ವವಾದರೂ ಭೂಮಿಯ ಮಾಯಾಶಕ್ತಿಯ ಮುಂದೆ  ಯಾವ ಆಟವೂ,ನಾಟಕವೂ ನಡೆಯದು. ಪ್ರಯತ್ನಪಟ್ಟರೆ ಫಲವಿದೆ. ಇದು ಅಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಆದರೆ ಯೋಗ. ಭೌತಿಕವಾದರೆ ಭೋಗವಾಗಿರುತ್ತದೆ.ಭೋಗ ಹೆಚ್ಚಾದರೆ ರೋಗ. ರೋಗದಲ್ಲಿ ಅಧ್ಯಾತ್ಮ ಸಾಧನೆ ಕುಂಟುತ್ತದೆ. ಎನ್ನುವರು ಪಾತಂಜಲಿ ಮಹರ್ಷಿಗಳು.

ಭೌತಿದೆಡೆಗೆ ನಡೆದ ಇಂದಿನ‌ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ  ಭೋಗವೇ ಹೆಚ್ಚು

ಇದರಿಂದಾಗಿ ಅಧ್ಯಾತ್ಮ ಸಾಧನೆ ಕುಂಟಿತವಾಗಿ ಭೌತಿಕದ ಅಸುರಿತನ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಸಹಕರಿಸಿದಷ್ಟೂ ಅಜ್ಞಾನ ಬೆಳೆದು  ಜ್ಞಾನ ಕುಸಿಯುತ್ತದೆ. ಒಳಗಿನ ಕಣ್ಣು ಹೊರಗಿನ‌ಕಣ್ಣು  ಒಂದೇ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡುವುದೇ ಮಹಾಯೋಗಿಗಳ ಲಕ್ಷಣ. ತನ್ನ ತಪ್ಪು ಅರ್ಥ ವಾಗದೆ ಪರರ ತಪ್ಪು  ಅರ್ಥ ವಾಗದು. ತನ್ನ ತಾನರಿಯದೆ ಪರರನ್ನು ಆಳೋದರಿಂದ ಧರ್ಮ ರಕ್ಷಣೆ ಆಗದು. ಹಣದಿಂದ ಸತ್ಯ ತಿಳಿಯಲಾಗದು. ಹೀಗೇ ಜ್ಞಾನ ವಿಜ್ಞಾನವೆಲ್ಲವೂ ಅಣು ಪರಮಾಣುಗಳ ಸಹಕಾರವಿಲ್ಲದೆ ಬೆಳೆದಿಲ್ಲ.ಅವುಗಳ ಸದ್ಬಳಕೆ ಮಾನವ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಸೋತಿದ್ದಾನಷ್ಟೆ.

ಗುರುಗಳನ್ನು ದೇವರಿಗಿಂತ ದೊಡ್ಡವರೆನ್ನಲು ಕಾರಣವಿಷ್ಟೆ.

ಗುರುವಿನಲ್ಲಿ  ಯಾವುದೇ ರಾಜಕೀಯವಿರದೆ  ಜ್ಞಾನವನ್ನು

ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಮಾನವಾಗಿ ಹಂಚುವ ಶಕ್ತಿಯಿರುತ್ತದೆ.ಸ್ವಾರ್ಥ ಅಹಂಕಾರ ರಹಿತವಾಗಿರುವ‌ ಮಹಾತ್ಮರು,ಯೋಗಿಗಳಾಗಿ

ಗುರುವಾಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಅನುಭವ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು

ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು  ಅವರಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾದಂತೆ ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಕಷ್ಟ. ಇಲ್ಲಿ ಭೂಮಿ ಮೇಲಿರುವ ದೇವರು ಮಾನವರು ಅಸುರರ ಗುಣವನ್ನು  ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು

ಯೋಗಿಗಳಿಗಷ್ಟೆ ಸಾಧ್ಯ. ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣ ಪರಮಾತ್ಮ ಯೋಗಿಯಾಗಿದ್ದು ಭೋಗ ಜೀವನದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಸ್ಥಿತಪ್ರಜ್ಞ

ನಾಗಿದ್ದು ಅಂದಿನ  ಧರ್ಮರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ  ಸಾಮಾನ್ಯರಂತೆ

ಜೀವನ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದ ಹಾಗೆ ಶ್ರೀ ರಾಮಚಂದ್ರನ ಅವತಾರ

ಅಂದಿನ ಮಹಾಯೋಗಿಗಳ ಆಶೀರ್ವಾದ ಉಪದೇಶವು

ಕ್ಷತ್ರಿಯರಿಗೆ  ಗುರಿಯೆಡೆಗೆ ನಡೆಸಿತ್ತು ಎಂದರೆ ಗುರುವೇ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣುವ ದೇವರಾಗಿದ್ದರು.ಅಂದಿನ ಶಿಕ್ಷಣವೇ ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ. ಗುರುಗಳ ಸ್ವತಂತ್ರ ಜೀವನವೇ ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣ. ಅನುಭವದಿಂದ ಸತ್ಯದರ್ಶನ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಕಾಲಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಧರ್ಮ ಸೂಕ್ಮವನ್ನರಿತು ಧರ್ಮೋಪದೇಶ ಮಾಡಿದ

ನಮ್ಮ ಹಿಂದಿನ ಮಹಾಗುರುಗಳನ್ನು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು

ಅಧ್ಯಾತ್ಮದ ಒಳಗಿದ್ದವರಿಗಷ್ಡೆ ಸಾಧ್ಯ.ಹೊರಬಂದು ವ್ಯವಹಾರಕ್ಕೆ  ಇಳಿದವರಿಗೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಅನುಮಾನಗಳಿವೆ.

ಹೀಗಾಗಿ ಅಧರ್ಮದ ರಾಜಕೀಯ ಬೆಳೆದಿದೆ ರಾಜಯೋಗ ಹಿಂದುಳಿಯುತ್ತಿದೆ. 

ಯೋಗಿಗಳ ಲಕ್ಷಣ

ಚಾರಿತ್ರ್ಯ ಶುದ್ದಿ, ಸತ್ಯಪ್ರಿಯ,ಧರ್ಮದ ನಡತೆ,ಸ್ವತಂತ್ರ ಜ್ಞಾನ, ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ನಿರಹಂಕಾರದ ಆಚಾರ,ವಿಚಾರ,ಪ್ರಚಾರ. ಸ್ಥಿತಪ್ರಜ್ಞನಾಗಿರೋದು. ರಾಜಕೀಯ ರಹಿತ ಜೀವನ.

ಇಲ್ಲಿ ರಾಜಕೀಯ ವೆಂದರೆ ಪರರನ್ನು ಆಳೋದಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ಇದು ಧರ್ಮ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿರುವಾಗ ಶಾಂತಿ  ಅಧರ್ಮ ದಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಕ್ರಾಂತಿ.

ನಿಜವಾದ ಗುರುಗಳ‌ ಲಕ್ಷಣ

ನಿಜವಾದ ಗುರುಗಳು ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ  ಭೌತಿಕದಲ್ಲಿ ಸಹಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಶಿಷ್ಯ ಸತ್ಯವನ್ನರಿಯಲು  ಪ್ರಚೋಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ಶಿಷ್ಯ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ನಡೆಯಲು ಸಹಕರಿಸುವುದೇ ಗುರುವಿನ‌ ಉದ್ದೇಶವಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ಗುರುವೇ ಭೌತಿಕದಲ್ಲಿ ಪರಾವಲಂಬನೆಯಲ್ಲಿರುವಾಗ ಶಿಷ್ಯನಿಗೆ ಸ್ವಾವಲಂಬನೆ ಪಾಠ ಕಲಿಸಲಾಗದು. ಭಾರತೀಯ ಧರ್ಮ, ಸಂಸ್ಕೃತಿ,ಶಿಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಸ್ವಾವಲಂಬನೆ, ಸತ್ಯ,ಧರ್ಮ, ನ್ಯಾಯ,ನೀತಿ ಮಾನವನೊಳಗೆ ಹುಟ್ಟು ಹಾಕಿ ,ಒಳಗಿನ ಕೆಟ್ಟ ದುಷ್ಟತೆಯನ್ನು  ಹೊರಹಾಕಿ ಶಿಕ್ಷೆ ನೀಡಿ ಕಲಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಲ ಹೋಗಿ ಇಂದು ಶಿಷ್ಯನ ಹಣಕ್ಕೆ,ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬೆಲೆಕೊಟ್ಟು ಸತ್ಯ ಬಿಟ್ಟು ಬದುಕು ಎನ್ನುವ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಬಂದಿರೋದರ ಹಿಂದೆ ನಮ್ಮ ಸಹಕಾರವಿದೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮನೆ ಮನೆಯೂ ಗುರುಕುಲದಂತಿದ್ದ ಭಾರತ ಇಂದು ಮನೆಯೊಳಗಿನ ಜ್ಞಾನಿಗೆ ತಾಯಿಗೆ ಬೆಲೆಕೊಡದೆ ಹೊರಗೆ ಹೋಗುವಷ್ಟು ಬೆಳೆದಿದೆ. ಹಾಗಾದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಮೂಲದಲ್ಲಿರುವ  ಮೊದಲ ಗುರುವಿನ ತಪ್ಪೆ 

ಆನಂತರ ಬಂದು ಸೇರಿದ  ಅಪ್ಪ ಮಕ್ಕಳ ತಪ್ಪೆ? ಒಂದು ಮನೆಯ  ಶಾಂತಿ  ಕಾಪಾಡುವ ಜ್ಞಾನ ದೊಡ್ಡದೆ? ಅಥವಾ ಶಾಂತಿ ಕೆಡಿಸಿ ಆಳುವ‌ ಅಜ್ಞಾನವೆ?  ಜ್ಞಾನವಿಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿಯೇ

ದೊಡ್ಡ ಅಂತರ ಬೆಳೆಸಿರುವ ಭೌತಿಕ ಹಾಗು ಧಾರ್ಮಿಕ ಗುರುಗಳ ವಿಷಯಗಳೇ ಅಂತರಕ್ಕೆ ಕಾರಣ. ಶಿಕ್ಷಣದಲ್ಲಿಯೇ

ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಹಂತದಲ್ಲಿ  ಗುರುವಾದವರು ಶಿಷ್ಯರ ಆಂತರಿಕ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಸೂಕ್ತ ವಿದ್ಯೆ ನೀಡಿ ತಿದ್ದಿ ತೀಡಿದವರು ನಿಜವಾದ ಗುರುವಾಗುತ್ತಾರೆ. 

ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಹೋರಾಟಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವೇ ಅಜ್ಞಾನ.

ಹಣಕ್ಕಾಗಿ  ಹೋರಾಟ,ಮಾರಾಟ,ಕಾದಾಟದಲ್ಲಿಯೇ ಜೀವನ  ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ ಎಂದರೆ ಒಳಗಿರುವಬೆಲೆಕಟ್ಟಲಾಗದ 

ಜ್ಞಾನವನ್ನು  ಗುರುವಾದವರೆ ಗುರುತಿಸದಿದ್ದರೆ ಶಿಷ್ಯ ಗುರಿ ತಲುಪಲಾಗದು.

ಅಧ್ಯಾತ್ಮ ಸಾಧನೆ ಭೌತಿಕ ಸಾಧನೆ ಎನ್ನುವ ಎರಡೂ ಸಾಧನೆ

ಓದಿ ತಿಳಿದು ತಿಳಿಸಿದರೆ ಅರ್ಧ ಸತ್ಯವಾಗಿ ಮಧ್ಯವರ್ತಿಗಳು ಬೆಳೆಯಬಹುದು. ನಿಜವಾದ ಮೂಲದ ಸತ್ಯವನ್ನು ಆಳವಾಗಿ

ತಿಳಿಯುವುದಕ್ಕೆ ಮಧ್ಯವರ್ತಿಗಳು  ಅಡ್ಡಿ ಮಾಡಿದರೆ  ನಷ್ಟ ಯಾರಿಗೆ? ಇದು ಎಲ್ಲಾ ಮಹಾತ್ಮರ ಜೀವನದಲ್ಲಿಯೂ ನಾವುತಿಳಿದ ಸತ್ಯ.

ಅಂದಿನ ಶರಣರು,ದಾಸರು,ಸಂತರು,ದೇಶಭಕ್ತರು 

ದೇವರ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಅಡ್ಡಿಪಡಿಸಿದವರು  ಈ ಅರ್ಧ ಸತ್ಯದ  ಬುದ್ದಿವಂತರು. ತನ್ನ ಬುದ್ದಿ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಸತ್ಯವನ್ನು ತಿರುಚಿ ಆಳುವುದರಿಂದ  ಸತ್ಯ ಬೆಳೆಯೋದಿಲ್ಲ ಧರ್ಮ ರಕ್ಷಣೆ

 ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.ಹಿಂದಿನ ಧರ್ಮ ವೆ ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮ ವೆನ್ನುವ ಸಾಮಾನ್ಯಜ್ಞಾನವಿದ್ದರೆ ನಮ್ಮ ಇಂದಿನ ಧರ್ಮ ಕ್ಕೆ  

ಅಡ್ಡಿಯಾಗಿರುವ‌ ಮಧ್ಯವರ್ತಿಗಳ ರಾಜಕೀಯದ ಅಗತ್ಯವಿರದು. ರಾಜಕೀಯದಿಂದಧರ್ಮಬೆಳೆಯುವುದಾದರೆ

 ರಾಜಕಾರಣಿಗಳಲ್ಲಿ ಧಾರ್ಮಿಕ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಅಗತ್ಯವಿತ್ತು.

ಯೋಗಿಗಳಾದವರೆ ಅಯೋಗ್ಯರನ್ನು ಮೇಲೆತ್ತಿ ಅಧಿಕಾರ ಕೊಟ್ಟು ದೇಶ ಆಳಲು ಬಿಟ್ಟರೆ  ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಗತಿ ಅಧೋಗತಿ. ಇದನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುವ ಅಧಿಕಾರವನ್ನೂ ಪ್ರಜೆಗಳೇ ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಸಹಕರಿಸಿದರೆ ನಮ್ಮ ಅಲ್ಪ ಸ್ವಲ್ಪ ಜ್ಞಾನವೂ ಹಿಂದುಳಿಯುತ್ತದೆ. 

ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ನಿಜವಾದ ಗುರುವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಿಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಾಣದೆ ಅವರಲ್ಲಿರುವ ಸಾತ್ವಿಕ ಶಕ್ತಿಯ ಮೂಲಕ ಕಂಡು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಆ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡರೆ  ಶಿಷ್ಯನ ಜೀವನ ಸಾರ್ಥಕ. ಕಲಿಯುಗ ಮಹಿಮೆ ಕೃಷ್ಣಂ ವಂದೆ ಜಗದ್ಗುರುಂ

ಎನ್ನುವ‌ ನಮಗೆ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣನ ಯೋಗದ ಪರಿಚಯವಿಲ್ಲ ಭೋಗದ ಪರಿಚಯವಾಗಿ  ಭೌತಿಕದಲ್ಲಿ ರಾಜಕೀಯ ಬೆಳೆಸಿ

ಒಳಗಿನ ರಾಜಯೋಗವನ್ನು ತಿರಸ್ಕಾರದಿಂದ ನೋಡುವವರ ಮಧ್ಯೆ ಜೀವನ ನಡೆದಿದೆ. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಇಡೀ ಭಾರತವೇ  ವಿಶ್ವ ಗುರುವಾದರೆ ಭಾರತ ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ  ಶಿಷ್ಯರನ್ನು ಪ್ರಚೋಧಿಸುತ್ತಿದೆ? ಭೌತಿಕದಹೋರಾಟ,ಹಾರಾಟ,ಮಾರಾಟ

ದಿಂದ  ಏನಾದರೂ ಅಧ್ಯಾತ್ಮ ಸಾಧನೆಯಾಗುವುದೆ? ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರ ಯಾರು ಬೇಕಾದರೂ ನೀಡಬಹುದು.ಕಾರಣ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯರಿಗಿರುವ ಜ್ಞಾನ ಅಸಮಾನ್ಯರಿಗಿಲ್ಲ

ವಾಗುತ್ತಿದೆ.

ಸಾಮಾನ್ಯಜ್ಞಾನದಿಂದಲೇ  ವಿಜ್ಞಾನ ವಿಶೇಷಜ್ಞಾನ ಬೆಳೆದರೆ ಉತ್ತಮ. ನೇರವಾಗಿ ಭೌತಿಕದ ವಿಜ್ಞಾನವಾಗಲಿ, ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಜ್ಞಾನವಾಗಲಿ ಓದಿ ತಲೆಗೆ ತುಂಬಿದರೆ ಮಾನವನಾಗಿರೋದು ಕಷ್ಟ. ಮೊದಲು ಮಾನವನಾದರೆ ನಂತರ ಮಹಾತ್ಮನಾಗ

ಬಹುದು ಅಥವಾ ಮಹಾಪ್ರಜೆಯಾಗಬಹುದು. ತಪ್ಪನ್ನು  ತಿಳಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನವಾದರೆ  ತಿದ್ದಿ ನಡೆಯಬಹುದು. ಶಿಷ್ಯನ ತಪ್ಪು ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟರೆ ಅದೇ ದೊಡ್ಡ ತಪ್ಪಾಗಬಹುದು. ಇದು ಮನೆಯ ಮೊದಲ ಗುರು ಎರಡನೆ ಗುರುವಿನಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಿ ಹೊರಗಿನ ಗುರುವಿನವರೆಗೂ‌  ಹೋದರೆ ಶಿಷ್ಯ ಶುದ್ದವಾಗಲು ಕಷ್ಟ ಕಷ್ಟ. ಏನೇ ಇರಲಿ ಕಾಲ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕಲಿಸುತ್ತದೆ. ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ. ತಿದ್ದುತ್ತದೆ ಆದರೆ ನಾವು ತಿದ್ದಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನ ಪಡೋದಿಲ್ಲವಾದರೆ ಕಾಲವಾದ ಮೇಲೆ ಅನುಭವಿಸುವವರು ಯಾರು? ಜೀವ ಶಾಶ್ವತವಲ್ಲ ಆತ್ಮ ಶಾಶ್ವತ. ಯಾರ ದೇಹದೊಳಗೆ ಯಾವ ಮಹಾತ್ಮರಿರುವರೋ ಗುರುತಿಸುವ ಗುರುಗಳು ಇರಬೇಕಷ್ಟೆ.ಗುರುವೇ ದೇವರು.ಇದರಲ್ಲಿ ತಾಯಿಯೇ ಮೊದಲ ಗುರು.ಅವಳಿಗೇ ಅಧ್ಯಾತ್ಮ ಸತ್ಯ ತಿಳಿಸದೆ ಆಳಿದರೆ ಸಂಸಾರವು ಧರ್ಮದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯಬಹುದೆ? ಭೂಮಿಯ ಋಣ ತೀರಿಸಲು ಸತ್ಕರ್ಮ ಸ್ವಧರ್ಮ ಸುಜ್ಞಾನ, ಸಚ್ಚಾರಿತ್ರದ ಶಿಕ್ಷಣ,ಶಿಕ್ಷಕರಿದ್ದರೆ ಮುಕ್ತಿ ಮೋಕ್ಷಕ್ಕೆ ದಾರಿ. ಇದರಿಂದ ದೂರವಿದ್ದು ಆಳುವವರೆ ಗುರುವಾದರೆ ಅಸುರರ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ. .ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಅಸುರ ಶಕ್ತಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವುದಷ್ಟೆ  ಸತ್ಯ. ಆತ್ಮಜ್ಞಾನದಿಂದ ಯೋಗಿಗಳಿಂದ ವಿಶ್ವಗುರು ಆತ್ಮನಿರ್ಭರ ಭಾರತವಾಗಲು ಈಗೇನು ಮಾಡಬೇಕಿದೆ? ದೇಶದ ಶಿಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ನೈತಿಕತೆ,ಧಾರ್ಮಿಕತೆ, ಸಾತ್ವಿಕತೆ  ತುಂಬಲು  ಮೊದಲು ಪೋಷಕರು ಮನೆಯೊಳಗಿನಿಂದಲೇ  ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕೊಡುವ ಕೆಲಸವಾಗಬೇಕಿತ್ತು.ವಿಪರ್ಯಾಸವೆಂದರೆ ಇಂದು ಮನೆಯ ಒಳಗಿದ್ದ ಗೃಹಿಣಿಯರಿಗೂ ಮಕ್ಕಳ ಶಾಲೆಯ ಶುಲ್ಕ ಕಟ್ಟಲು ಹಣವಿಲ್ಲದೆ ಹೊರಬಂದು ದುಡಿಯುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ದೇಶ ಬೆಳೆದಿದೆ. ಸ್ವಾವಲಂಬನೆ ಪುರುಷರಿಗೆ ಅಗತ್ಯವಿತ್ತು.ಈಗ ಸ್ತ್ರೀ ಗೂ ಅನಿವಾರ್ಯ ವಾಗಿದೆ ಎಂದರೆ ಮೊದಲ ಗುರುಗಳಿಗೆ ಶಾಂತಿಯಿಂದ  ಸತ್ಯ ತಿಳಿಯಲಾಗದು. ಎಲ್ಲದ್ದಕ್ಕೂ ಮನಸ್ಸೇ ಕಾರಣ. ಮನಸ್ಸಿನ ನಿಗ್ರಹ ಯೋಗದಿಂದ ಸಾಧ್ಯ. ಪರಮಾತ್ಮನೆಡೆಗೆ ಜೀವಾತ್ಮ ಹೋಗಿ ಸೇರುವುದೇ ಮಹಾಯೋಗ. ಇದಕ್ಕಾಗಿ  ಸಂಸಾರ ಮನೆ ಬಿಟ್ಟು ಕಾಡಿಗೆ ಹೋದರೆ  ಮಹಾತ್ಮರಾಗುತ್ತಾರೆಂದರೆ  ಈಗಿನ ನಾಡಿನಲ್ಲಿದ್ದು

ಸಂಸಾರದ ಜೊತೆಗಿದ್ದು  ಅಧ್ಯಾತ್ಮ ಸಾಧಕರಾದವರು  ಯಾರು? ಎಲ್ಲಾ  ಮಾನವರಷ್ಟೆ. ವಾಸ್ತವ ಸತ್ಯವನ್ನರಿತು ಪುರಾಣದ  ರಾಜಯೋಗವನ್ನರಿತು ನಡೆದರೆ ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ಬದಲಾವಣೆ ಸಾಧ್ಯ. ಹಣದಿಂದ, ಸರ್ಕಾರದಿಂದ  ಭೌತಿಕದಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆ ತರುವ‌ಮೊದಲು ಹಣದ ಮೂಲ ಸರ್ಕಾರದ ಉದ್ದೇಶ ಅರ್ಥವಾದರೆ  ನಮ್ಮೊಳಗೇ ಇರುವ ಅರಿವೇ ಗುರುವಾಗಬಹುದಲ್ಲವೆ? ಸ್ವತಂತ್ರ ದೇಶದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಸ್ವತಂತ್ರ ಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ  ಬೆಲೆಯಿಲ್ಲವೆ? ಬೆಲೆಕಟ್ಟಲಾಗದ ಆಂತರಿಕ ಶಕ್ತಿ  ಗುರುತಿಸಿ ಬೆಳೆಸುವ  ಗುರುಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಲೂ ಜ್ಞಾನ ಬೇಕಿದೆ.ವೈಜ್ಞಾನಿಕ  ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಅಸಾಧ್ಯ. ಮಾಡಿದ್ದುಣ್ಣೋ ಮಹಾರಾಯ ಎಂದಂತಾಗಿದೆ ಇಂದಿನ ಭಾರತೀಯರ ಸ್ಥಿತಿ.

ಚರಿತ್ರೆಯಿಂದ ಚಾರಿತ್ರ್ಯ ನಿರ್ಮಾಣವಾಯಿತೆ?

ಚರಿತ್ರೆಯ ರಾಜಕೀಯದಿಂದ ಚಾರಿತ್ರ್ಯ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಿದೆಯೆ? ಚರಿತ್ರೆ ಗಳು ರಾಜಕೀಯ ಪ್ರೇರಿತವಾಗಿದೆ. ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ರಾಜಯೋಗವಿತ್ತು ಆದರೆ ಇಂದು ಅದೂ ರಾಜಕೀಯದ ವಶವಾಗಿರೋದು ದುರಂತ.

ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಆಂತರಿಕ ಶುದ್ದಿಯಿಲ್ಲದ ಆಚರಣೆಗಳಿಂದ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ  ಬೆಳೆದರೆ  ಯಾರಿಗೆ ಶಕ್ತಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ? ದೇವತೆಗಳಿಗೋ ಅಸುರರಿಗೋ ಮಾನವರಿಗೋ? ನಾವ್ಯಾರು? ಆತ್ಮಾವಲೋಕನ  ಜನಸಾಮಾನ್ಯರೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡರೆ  ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಸಹಕಾರವೇ ನಮ್ಮನ್ನು ನಡೆಸಿದೆ.ಇದು ಒಳಗಿನ ಅರಿವಿನೆಡೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುವುದಾದರೆ  ಉತ್ತಮ .ಹೊರಗೆಳೆದು ಆಳುವುದಾದರೆ ಅಧಮ. ಹಿಂದಿನ ಇತಿಹಾಸದ ರಾಜಾಧಿರಾಜರ ಧಾರ್ಮಿಕ ನಡೆ ನುಡಿಯು ಅವರ  ಮೂಲ ಶಿಕ್ಷಣದಲ್ಲಿಯೇ ಕೊಡಲಾಗಿತ್ತು.ಈಗಿನ ಶಿಕ್ಷಣದ ಮೂಲ ಯಾವುದಿದೆ? ಶಿಕ್ಷಣ ಒಂದು ವ್ಯಾಪಾರದಂತಾದರೆ  ಹೊರಗೆ ಕಾಣೋದಷ್ಟೆ ಸತ್ಯವೆಂದು ನಂಬುವ ವಿಚಾರವೇ ಪಠ್ಯವಾಗಿ ಮಕ್ಕಳ ಆಂತರಿಕ ಅರಿವಿನೆಡೆಗೆ  ಹೋಗದೆ ಭೌತಿಕದ ಗೊಂಬೆಗಳಾಗಿರುತ್ತಾರೆ. 

ಗೊಂಬೆಯಾಟವಯ್ಯಾ ಇದು ಗೊಂಬೆಯಾಟವಯ್ಯಾ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವೇ ಆ ದೇವನಾಡುವ ಗೊಂಬೆಯಾಟವಯ್ಯಾ. ಹಾಗಾದರೆ ದೇವರಿರುವುದು ಎಲ್ಲಿ? ದೇವರ ಇಚ್ಚೆಯಿಲ್ಲದೆ ಹುಲ್ಲುಕಡ್ಡಿಯೂ ಅಲ್ಲಾಡದು ಎಂದರೆ  ಇಂದಿನ ಜಗತ್ತಿನ ಆಗುಹೋಗುಗಳಿಗೆ ದೇವರೇ ಕಾರಣವೆ? ಆತ್ಮವೇ ದೇವರು ಎಂದರು, ತಂದೆ ತಾಯಿಯರೆ ಕಾಣುವ ದೇವರು  ಎಂದರು.

ಮಕ್ಕಳೇ ದೇವರೆಂದರು,ಗುರುವೇ ದೇವರಿಗಿಂತ ದೊಡ್ಡವರೆಂದರು. ಆಂತರಿಕ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ತಿಳಿದ ವಿಚಾರ ಇಂದಿಗೂ ಭೌತಿಕದ ಪ್ರಚಾರದಲ್ಲಿದೆ. ಆದರೆ ದೈವತ್ವ ಇಲ್ಲದೆ

ಮಾನವ ಮಾನವನಿಗೇ ದ್ವೇಷ ಅಸೂಯೆಯಿಂದ ಮೋಸ ಮಾಡಿ ರಾಜಕೀಯಕ್ಕೆ ಇಳಿದಿರುವಾಗ  ಇದರಲ್ಲಿ ತಪ್ಪು ಯಾರದ್ದು? ತಂದೆ,ತಾಯಿ,ಮಕ್ಕಳು, ಗುರುಗಳೆಲ್ಲರೂ ಸರ್ಕಾರ ಸರಿಯಿಲ್ಲ,ಶಿಕ್ಷಣ ಸರಿಯಿಲ್ಲ,ದೇಶಸರಿಯಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದರ ಮೂಲಕ  ನಾನೇ ಸರಿಯಿಲ್ಲ ನನ್ನ ತಿಳುವಳಿಕೆ ಸರಿಯಿಲ್ಲ,ನನ್ನ ಸಹಕಾರ ಸರಿಯಿಲ್ಲ ನನ್ನ ಶಿಕ್ಷಣ ಸರಿಯಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ಸತ್ಯವನ್ನು ನಾನೇ  ವಿರೋಧಿಸಿ ಮುಂದೆ ನಡೆದರೆ ಸರಿಯಾಗೋದು ಹೇಗೆ? ರಾಜಯೋಗವು ಇದನ್ನು ತಿಳಿಸಿದೆ

ನಿನ್ನ‌ನೀ ಸರಿಪಡಿಸಿಕೊಂಡರೆ  ಮಾತ್ರ ನಿನಗೆ ನೀನೇ ಗುರು ಆಗಲು ಸಾಧ್ಯವೆಂದರು ಸ್ವಾಮಿ ವಿವೇಕಾನಂದರ ಪ್ರಕಾರ  ಭಾರತದ  ಏಳಿಗೆಯು ಅದರ ಮೂಲ ಶಿಕ್ಷಣದಲ್ಲಿತ್ತು. ಶಿಕ್ಷಕರು  ಚಾರಿತ್ರ್ಯವಂತರಾಗಿರುವುದು ಅಗತ್ಯವಾಗಿತ್ತು.ಹಾಗೇ ಪೋಷಕರ ಚಾರಿತ್ರ್ಯ  ಮಕ್ಕಳ ಮೂಲ ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕೆ  ಮೂಲಾಧಾರವಾಗಿತ್ತು. ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ರ ಪ್ರವೇಶ ಅವರ ಶಿಕ್ಷಣವು ಚರಿತ್ರೆಯ  ರಾಜಕೀಯ ಬೆಳೆಸಿ ಜನರಲ್ಲಿ ಮೇಲುಕೀಳುಗಳ  ದುಷ್ಟ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿ ತನ್ನ ಸ್ವಾರ್ಥ ಸುಖವನ್ನು ಭೌತಿಕದೆಡೆಗೆ  ಹೆಚ್ಚಿಸಿ ಹಣದಿಂದ  ಜನರ ಜ್ಞಾನವನ್ನು  ಹಿಂದುಳಿಸಿ ಈಗಿದು ಹೆಮ್ಮರವಾಗಿದೆ.

ಮರವನ್ನು ಕಡಿಯೋ ಬದಲಾಗಿ ಹೊಸ ಗಿಡವನ್ನು ನೆಟ್ಟು

ಸರಿಯಾದ ಸಾತ್ವಿಕ ಗೊಬ್ಬರದಿಂದ ಬೆಳೆಸುವ ಕೆಲಸ ಪೋಷಕರೆ ಮಾಡಿದರೆ  ನಮ್ಮ ದೇಶ ನಮ್ಮದಾಗಿರಲು ಸಾಧ್ಯ.

ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಮಧ್ಯವರ್ತಿಗಳು  ವ್ಯವಹಾರಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚು ಒತ್ತುಕೊಡದೆ ಧಾರ್ಮಿಕ ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ಸಹಕರಿಸಿ ನಡೆಯಬೇಕಿತ್ತು.

ವ್ಯವಹಾರದಲ್ಲಿ ಹಣದ ಲಾಭವೇ ಮುಖ್ಯ. ಧಾರ್ಮಿಕವಾಗಿ  ತಿಳಿದರೆ ಜ್ಞಾನೋದಯ ಸಾಧ್ಯ.  ಚಾರಿತ್ರ್ಯ ಕೇವಲ ಭಾರತೀಯರಿಗಲ್ಲ ಮನುಕುಲಕ್ಕೆ ಅಗತ್ಯವಿದೆ.ಇದು ದೈವತ್ವ.

ಮಹಾಭಾರತದ ಬೀಷ್ಮಾಚಾರ್ಯರು ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಗಳಾಗಿ  ಮಹಾಜ್ಞಾನಿಗಳಾಗಿದ್ದರೂ ಚಾರಿತ್ರ್ಯ ಹೀನರಾದ ಕೌರವರಿಂದ

ಕೊನೆಗೆ ಸೋಲಬೇಕಾಯಿತು. ಅಂದರೆ ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲಿ ರುವ  ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ ಚಾರಿತ್ರ್ಯ ವಿದ್ದರೂ ಸಹಚರ ರ ದೋಷದಿಂದ  ಅಧರ್ಮಕ್ಕೆ  ಸಹಕರಿಸಿದರೆ ತಮಗೇ ತಿಳಿಯದೆ   ಕೂಪಮಂಡೂಕದಂತಾಗುತ್ತಾರೆ. ಜನಬಲ ಹಣಬಲ,ಅಧಿಕಾರ ಬಲವು ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿದೆ. ಜ್ಞಾನಬಲದ ಜೊತೆಗೆ ಚಾರಿತ್ರ್ಯ ವೂ  ಇದ್ದರೆ ಮಾತ್ರ ರಾಜಯೋಗವೆಂದಿದ್ದಾರೆ ವಿವೇಕಾನಂದರು.

ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಚರಿತ್ರೆಯಿಂದ ಚಾರಿತ್ರ್ಯ ನಿರ್ಮಾಣಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚು ಒತ್ತು ಕೊಡಲು  ಶಿಕ್ಷಣ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಆವರಿಸಿರುವ ರಾಜಕೀಯ ಹೋಗಬೇಕಿದೆ. ಒಂದೇ ಮಾರ್ಗ ವೆಂದರೆ  ಉತ್ತಮ ಪೋಷಕರು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದೇ ಉತ್ತಮ ಗುರುವಾಗಿ

 ಜೀವನದ ಗುರಿ ತೋರಿಸುವುದಾಗಿದೆ.ಇದಕ್ಕೆ ಒಗ್ಗಟ್ಟು ಅಗತ್ಯ.

ನಮ್ಮವರನ್ನೇ ನಾವು ದ್ವೇಷ ಮಾಡಿದರೆ ಮೂರನೆಯವರೆ ಆಳೋದು ಎಚ್ಚರವಾದರೆ ಉತ್ತಮ ಬದಲಾವಣೆ.

ಈ ದ್ವೇಷ,ರೋಷ ವೇಷದಿಂದ ದೇಶವೇ  ಹಿಂದುಳಿದರೆ ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮ ಹಿಂದುಳಿಯುವುದಿಲ್ಲವೆ? ಇಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ

ಹಿಂದಿನ ವೇದ ಪುರಾಣ ಕಥೆ ಪ್ರಚಾರಗಳು ಮಾಧ್ಯಮದಲ್ಲಿ

ಸಾಕಷ್ಟು ವೇಷಭೂಷಣದಲ್ಲಿದೆ.ವಿಪರ್ಯಾಸವೆಂದರೆ ಕಲಾವಿದರಿಗೆ ಇದು ಕೆಲಸ ನೋಡುಗರಿಗೆ ಇದು ಮನರಂಜನೆ

ಹಾಗಾದರೆ ಅದರಲ್ಲಿನ  ತತ್ವಜ್ಞಾನ ಯಾರಿಗೆ? ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಶ್ರಮ,ಹಣ,ಸಮಯವೆಲ್ಲವೂ ಬಳಕೆಯಾಗಿದೆ.

ಆದರೆ ದೇಶ ಯಾಕೆ ಹೀಗಿದೆ? 

ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ನಾಟಕವಾಡೋರು ನೋಡೋರು ಎಲ್ಲಾ ನಾವೇ

ಆದರೆ ಮೇಲಿರುವ ಸೂತ್ರಧಾರನ ಅರಿಯದೆ ನಾವೇ ಮೋಸ ಹೋದರೆ  ತಪ್ಪು ನಮ್ಮೊಳಗಿದೆ.ಉತ್ತಮ ಪಾತ್ರವನ್ನು ನಾವೇ

ಆರಿಸಿಕೊಂಡು ಜನರ ಉತ್ತಮ ಜೀವನಕ್ಕೆ ದಾರಿಮಾಡಿ

ಕೊಟ್ಡರೆ  ರಾಜಯೋಗ.ದಾರಿತಪ್ಪಿಸಿ ಆಳಿದರೆ ಅಧರ್ಮಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಪ್ರತಿಫಲ. ಇಷ್ಟೇ ಜೀವನ. ಕಲಿಯುಗದ ಮಹಿಮೆ ನೋಡಿ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಂಡದ್ದೇ ಸತ್ಯ.ಕಾಣದ ಸತ್ಯವನ್ನು

ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಸದ ಅನೇಕ  ಕಾಣದ ಕೈಗಳ ಕೈವಾಡವಿದೆ. ಆದರೆ ಇದರಿಂದ ಲಾಭ ಯಾರಿಗೆ? ನಷ್ಟ ಯಾರಿಗೆ? ಎಲ್ಲಾ ನಮಗೇ ಅಲ್ಲವೆ? 

ಭೌತಿಕದ ಸಾಧನೆಗೆ ಕೊಡುವ ಹಣ,ಶ್ರಮ,ಸಮಯವನ್ನು ಅಧ್ಯಾತ್ಮ ಸಾಧನೆಗೆ ಕೊಡೋದಿಲ್ಲ.ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲ.ಮನಸ್ಸು ಹೊರಗಿದೆ ಒಳಗೆಳೆದುಕೊಂಡು ನಿಲ್ಲಸದಿದ್ದರೆ  ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಮನುಕುಲದ ಉದ್ದಾರ ಮಾನವನೇ ಮಾಡಿಕೊಂಡರೆ ಸರಿ.

ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಅಸುರರಿಗಂತೂ ಮಾನವೀಯತೆಯೇ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.

ನಾನು ಈವರೆಗೆ ಕಂಡ ಸತ್ಯದಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ವಿಚಾರವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡವರು ವಿರಳ.ಅದೇ ರಾಜಕೀಯ ವಿಚಾರಗಳು

ಬಹಳ ಬೇಗ ಹರಡುತ್ತವೆ.ಇದಕ್ಕೆ ನಮಗೆ ರಾಜಯೋಗದೆಡೆಗೆ ನಡೆಯಲಾಗಿಲ್ಲ. ರಾಜಕೀಯದಿಂದ ಮುಕ್ತಿ ಸಿಗೋದಿಲ್ಲ.

ರಾಜಯೋಗದಲ್ಲಿದೆ ಮುಕ್ತಿ.  ಉತ್ತಮವಿಚಾರ ಹಂಚಿಕೊಂಡು ಬದುಕುವುದೇ ಜೀವನ.

ಸ್ತ್ರೀ ಯನ್ನು ಹಣದಿಂದ ಅಳೆಯಬಹುದೆ?

*ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ತಿಂದು ಅಭ್ಯಾಸ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡವನು ದುಡಿದು ತಿನ್ನಲು ಮನಸು ಮಾಡಲಾರ.**

ದುಡಿದು ತಿನ್ನದೆ ಆತ್ಮನಿರ್ಭರ ಭಾರತವಾಗೋದಿಲ್ಲ.  ನಮ್ಮ  ಧರ್ಮ ಕರ್ಮ ಗಳಲ್ಲಿ   ಸ್ವಚ್ಚತೆ, ಸತ್ಯ, ಸದಾಚಾರ, ಸ್ವಾಭಿಮಾನ ,ಸ್ವಾವಲಂಬನೆಯ  ತತ್ವಜ್ಞಾನವಿದ್ದು ಪರಮಾತ್ಮನಿಗೆ ಮೀಸಲಾಗಿಟ್ಟವರಿಗೆ ಮೇಲಿನ‌ಮುಕ್ತಿ ಮೋಕ್ಷ

ಎನ್ನುವ ಅಧ್ಯಾತ್ಮ ಸತ್ಯ  ಅರ್ಥ ವಾಗಲು ರಾಜಕೀಯದಿಂದ ಅಸಾಧ್ಯ. ರಾಜಯೋಗದಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಿದೆ ಇದನ್ನು ಸ್ವಾಮಿ ವಿವೇಕಾನಂದರು  ಭಾರತ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಲು ರಾಜಕೀಯವೆ  ಕಾರಣವೆಂಬ ಸತ್ಯವನ್ನು ಅಂದೇ ತಿಳಿಸಿದ್ದರು. 

ಅಂದಿನ ಧಾರ್ಮಿಕ  ಗುರು ಹಿರಿಯರಲ್ಲಿದ್ದ ಧಾರ್ಮಿಕ ಜ್ಞಾನ

ಅಂದಿನ ರಾಜರಿಗೂ  ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತಿತ್ತು ಹಾಗೇ ಪ್ರಜೆಗಳೂ ನಡೆಯುವ ಅವಕಾಶವಿತ್ತು. ಕಾಲಾನಂತರದ ಭೌತಿಕ ಜ್ಞಾನದ ಅಹಂಕಾರ ಸ್ವಾರ್ಥ ಕ್ಕೆ  ತತ್ವವೇ ತಂತ್ರವಾಗುತ್ತಾ ಮಾನವ ತನ್ನ ಅಸುರ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಆಳಿದ ಪರಿಣಾಮವೇ  ಇಂದಿಗೂ

ಅಜ್ಞಾನದ ಅಸಮಾನತೆಗೆ  ಅಜ್ಞಾನದಿಂದಲೇ ಪರಿಹಾರದ ಹಣ ಕೊಟ್ಟು ಇನ್ನಷ್ಟು ಸಾಲದ ದವಡೆಗೆ ಮಾನವನ ಜೀವ

ಸಿಲುಕಿ  ಸಾಯುತ್ತಿದೆ. ಸಾಲ ತೀರಿಸಲು ಬಂದ ಜೀವಕ್ಕೆ ಸಾಲದ ಹೊರೆ ಹಾಕಿದರೆ  ಅವರವರ ಸಾಲಕ್ಕೆ ಅವರೆ ಜವಾಬ್ದಾರರೆನ್ನುವ ಹಾಗೇ ಕರ್ಮಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಪ್ರತಿಫಲ.

ಪರಮಾತ್ಮನಿಗೇನೂ ನಷ್ಟವಿಲ್ಲ. ಮೇಲಿದ್ದವರು ಕೆಳಗಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ.ಕೆಳಗಿದ್ದವರು ಮೇಲೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕಿಕೊಂಡವರು  ಅತಂತ್ರಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಲುಪುತ್ತಾರೆ. ಇಷ್ಟೇ ಜೀವನ. 

ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿನ್ನಬಾರದು ಆಗೋದಿಲ್ಲ. ಧರ್ಮಧಾರಣೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡರೆ ಧರ್ಮ ರಕ್ಷಣೆ. ಹಾಗಾದರೆ ಧರ್ಮ ಯಾವುದು? ಎಲ್ಲಿದೆ? ಎಷ್ಟಿದೆ? ಯಾಕಿದೆ? ಯಾರಲ್ಲಿದೆ? 

ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರ ಸರ್ಕಾರದಲ್ಲಿದೆಯೆ?  ಸರ್ಕಾರ  ನಡೆದಿರೋದೆ ಅಧರ್ಮ ದಿಂದ ಅದರ ಹಿಂದೆ ನಡೆದರೆ ನಮ್ಮ ಮೂಲ ಧರ್ಮದ ಗತಿ ಅಧೋಗತಿ. ಅವರವರ ಹಿಂದಿನ ಗುರು ಹಿರಿಯರಲ್ಲಿದ್ದ ಸತ್ಕರ್ಮ ,ಸ್ವಧರ್ಮದಿಂದ ಸರಳವಾಗಿ ಸ್ವತಂತ್ರ ವಾಗಿ ಜೀವನ ನಡೆಸಿ ಒಗ್ಗಟ್ಟಿನಿಂದ  ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದವರನ್ನು ಬಡವರೆಂದು ಹೊರಗೆಳೆದು ಬೇರೆ ಮಾಡಿ  ಸಾಲದ ರುಚಿ ತೋರಿಸಿ ,ಉಚಿತವಾಗಿ ತಿನ್ನಿಸಿದರೆ

ನಿಜವಾದ ಶ್ರೀಮಂತ ಜ್ಞಾನ   ಬೆಳೆಯುವುದು ಅಸಾಧ್ಯ. 

ಈಗಲೂ ಜ್ಞಾನದ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ರಾಜಕೀಯ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡರೆ

ಅದೂ ಅಜ್ಞಾನವೇ ಆಗುತ್ತದೆ. ಸ್ವತಂತ್ರ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಯಾರಿಗೆ  ಹೋಗುತ್ತಿದೆ? ಜನಸಾಮಾನ್ಯರಂತೂ

ಸರ್ಕಾರದ ಹಿಂದೆ ನಿಂತು ಬೇಡೋದು ತಪ್ಪಿಲ್ಲ.ಸರ್ಕಾರ ಕ್ಕೆ ಜನರಿಗೆ ಉತ್ತಮ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿಲ್ಲ.ಜ್ಞಾನವೇ ಇಲ್ಲದವರನ್ನು ಆಳಬಹುದು.ಜ್ಞಾನಿಗಳನ್ನು ಆಳಲಾಗದು.

ಅದಕ್ಕೆ ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತಾ ರಾಜಕೀಯ ಮಿತಿಮೀರಿ ಬೆಳೆಸಿದ್ದಾರೆ. ಯಾರದ್ದೋ ಹಣ ಯಲ್ಲಮ್ಮನ ಜಾತ್ರೆ. ದೇವರು ಕಾಣುವನೆ? ನಾನೇ ದೇವರೆ?  

ಮಹಿಳೆ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹೊರಗೆಳೆದು  ಆಳುವುದರಲ್ಲಿ  ಯಾವ ಪುರುಷಾರ್ಥ ವಿದೆ? ಸ್ತ್ರೀ ಶಕ್ತಿಯ ಆತ್ಮಜ್ಞಾನದಿಂದ  ಅಧ್ಯಾತ್ಮ

ಸತ್ಯ  ತಿಳಿಯಬಹುದು. ಸತ್ಯ ತಿಳಿಸದೆ ಅಧರ್ಮ ದಲ್ಲಿ ನಡೆಸಿ

ಸ್ತ್ರೀ ದುಡಿಮೆಯಲ್ಲಿಯೇ  ಪುರುಷ  ಜೀವನ  ನಡೆಸುವಷ್ಟು ಕೆಳಮಟ್ಟಕ್ಕೆ  ಭಾರತ ಹಿಂದುಳಿಯುತ್ತಿದೆಯೆ?  ಸರ್ಕಾರದ  ಹಿಂದೆ  ನಡೆದರೆ ಪರಮಾತ್ಮ ಕಾಣುವನೆ?

ದೇವತೆಗಳ ಸೇನಾಧಿಪತಿಯಾಗಿರುವ ಶ್ರೀ ಸುಬ್ರಮಣ್ಯ ಷಷ್ಠಿ  ಇಂದಿನ ವಿಶೇಷ. ಗಂಡು ಮಕ್ಕಳ ಭಾಗ್ಯೋದಯ ಮಾಡುವ ದೇವತೆ. ಗಂಡು ಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲದವರಿಗೆ ಮುಕ್ತಿ ಇಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ನಂಬಿಕೆಯೂ ಇದೆ.ಕಾರಣವಿಷ್ಟೆ ಧಾರ್ಮಿಕ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡು ಆತ್ಮಜ್ಞಾನದೆಡೆಗೆ ಧರ್ಮದೆಡೆಗೆ ಹೋಗುವ ಶಕ್ತಿ ಪುರುಷನಿಗಿರುವಷ್ಟು ಸ್ತ್ರೀ ಗಿಲ್ಲ. ಅದರಲ್ಲೂ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿದ್ದು ಅವಳನ್ನರಿತು ಜೀವನ ನಡೆಸುವಾಗ ಆತ್ಮಜ್ಞಾನ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಅಂತಹವರಿಗೆ  ಮೇಲಿರುವ ದೈವ ಸಾನಿದ್ಯ ದೊರೆತಾಗ ಅವರ ಪಿತೃಗಳಿಗೂ ಮುಕ್ತಿ ಗೆ ದಾರಿಯಾಗುತ್ತದೆ.

ಇದರರ್ಥ ಸ್ತ್ರೀ ಗೆ ಅಸಾಧ್ಯವೆನ್ನುವುದು ತಪ್ಪು. ಹಿಂದಿನ ಎಷ್ಟೋ ಮಹಾಸತಿಯರು,ಪತಿವ್ರತೆಯರು,ಧರ್ಮ ಪತ್ನಿಯರು ಪತಿಯನ್ನು ಧರ್ಮದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಸುತ್ತಾ,ಸಹಕರಿಸುತ್ತಾ ಮುಕ್ತಿ ಮಾರ್ಗ ಹಿಡಿದಿದ್ದಾರೆ. ಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಅಧಿಕಾರ ಕೊಡುವುದೂ ಸ್ತ್ರೀ ಶಕ್ತಿಯೇ ಆದ್ದರಿಂದ

ಮದುವೆಯನ್ನು  ವ್ಯಾಪಾರ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅಳೆಯದೆ ಪವಿತ್ರ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ತಿಳಿದವರಿಗೆ ಇಹ ಪರದಲ್ಲಿ ಸುಖ ಶಾಂತಿ ನೆಮ್ಮದಿ ಇರುತ್ತದೆ. ಹಣದಿಂದ ಸ್ತ್ರೀ ಗೆ ಬೆಲೆಕಟ್ಟುವ ಮೊದಲು

ಸ್ತ್ರೀ ಸ್ವಯಂ ಲಕ್ಮಿಯೇ ಎನ್ನುವ ಸತ್ಯ ತಿಳಿದರೆ ಉತ್ತಮ.

ಸರಸ್ವತಿಯ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಕೊಡದೆ ಲಕ್ಮಿಯನ್ನು ದುರ್ಭಳಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡರೆ  ಲಕ್ಮಿಯಿದ್ದರೂ ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ಸುಖವಿಲ್ಲದೆ

ಜೀವ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು  ಇಂದಿಗೂ  ಮಾನವ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಸೋತಿರುವುದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಅಜ್ಞಾನ.

ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹಣದಿಂದ ಖರೀದಿಸುವಷ್ಟು  ಅಜ್ಞಾನ ಭಾರತಾಂಬೆಯ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಬರಬಾರದಿತ್ತು. ಅಜ್ಞಾನವೇ ಎಲ್ಲಾ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತಿದೆ.ಸರ್ಕಾರ ಅಜ್ಞಾನಿಗಳಿಗೆ  ಮಣೆ ಹಾಕಿ  ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹಿಂದುಳಿಸಿದರೆ  ಲಾಭ ಯಾರಿಗೆ? ನಷ್ಟ ಯಾರಿಗೆ?  ಶಾಶ್ವತ ಯಾವುದು? ಯಾರು ಶಾಶ್ವತ?

ಮದುವೆಯಾದ ನಂತರ ಹಣವಿರುವುದೆ? ಜ್ಞಾನವೇ? ಎಲ್ಲಿರುವರು ಜ್ಞಾನಿಗಳು?  ಸರ್ಕಾರದ ಬೊಕ್ಕಸದ ಹಣ ಕಸಕ್ಕೆ ಸಮಾನವೆನ್ನುವ ಜ್ಞಾನಿಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಪ್ರಜೆಗಳಿದ್ದರೆ ಮಾತ್ರ    ದೇಶದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮ ರಕ್ಷಣೆ. ಆಗ ಸರ್ಕಾರದ ಹಣವೂ ಸದ್ಬಳಕೆ ಆಗಬಹುದು. ಆದರೆ ಜ್ಞಾನದ ಶಿಕ್ಷಣ ಕೊಡದೆ ಆಳುವವರಿಗೆ ಸಹಕಾರವಿರೋವಾಗ  

ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೆ ನಾವು.

ಇದರ ಫಲವೇ ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆ ಅನುಭವಿಸುವುದು. 

ಮಗು ಹುಟ್ಟುವಾಗಲೇ  ಸಾಲದ ಹೊರೆ ಹಾಕುವ ಪೋಷಕರಿಗೆ  ಮದುವೆಗೂ  ಸರ್ಕಾರದ ಋಣದ ಅಗತ್ಯ ಬಂತೆ? ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದೆ  ಮನುಕುಲ? ಅಸಮಾನತೆಯು

ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿದೆ.  ಸತ್ಯಜ್ಞಾನದ ಶಿಕ್ಷಣದ ಕೊರತೆಯಿದೆ. 

ಸರಸ್ವತಿಗೆ ಲಕ್ಮಿಯ ಅಲಂಕಾರ ಮಾಡಬಹುದು. ಲಕ್ಮಿಗೆ ಸರಸ್ವತಿಯ ಜ್ಞಾನ ಬೇಡವೆ?

ಮೇಲರಿಮೆ ಕೀಳರಿಮೆ ಇರೋದು ಅರಿವಿನಲ್ಲಿ

ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಕೀಳರಿಮೆ ಮೇಲರಿಮೆ ಎನ್ನುವುದು  ಅವರವರ ಅರಿವಿನ‌ಲ್ಲಿದೆ.

ಒಂದು ಸಂಸಾರ ಸಮಾಜ,ದೇಶದ ಒಳಗಿರುವಾಗ ಎಲ್ಲರಲ್ಲಿಯೂ ಒಂದೇ ಅರಿವಿರೋದು ಕಷ್ಟ.ಕಾರಣ ಅರಿವು ಎಂದರೆ ಜ್ಞಾನ ಜ್ಞಾನವು ಅವರವರ ಹಿಂದಿನ ಕರ್ಮ ಧರ್ಮದ ಮೇಲೇ ನಿಂತಿರುತ್ತದೆ. ಸಾಕಷ್ಟು ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹೊರಗಿನಿಂದ ಪಡೆದರೂ ಒಳಗೆ ಹೋಗಿ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಅಸಾಧ್ಯ. ಅರ್ಥ ವಾದರೂ ನಡೆಯಲು ಕಷ್ಟ

ಇಲ್ಲಿ ಹೊರಗಿನ ಜ್ಞಾನ,ಒಳಗಿನ ಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾದರೆ ಮಾತ್ರ ಶಾಂತಿ,ಸಮಾಧಾನ,ತೃಪ್ತಿ. ಯಾವಾಗ ವಿರುದ್ದವಿದ್ದು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ  ತಿಳಿಯಲೇಬೇಕಾಗುವುದೋ ಆಗಲೇ

ಮಾನವನಿಗೆ  ಅಸಂತೋಷ, ಅತೃಪ್ತಿ,ಅಸಮಧಾನ ಹಾಗೇ ಅಜ್ಞಾನವೂ ಹೆಚ್ಚುವುದು.ಬೇಡದನ್ನು ಬೇಕಾದೆಡೆಗೆ ಹಾಕಿದರೆ

ತಿರಸ್ಕರಿಸುವುದು ಒಳಗಿನ‌ಮನಸ್ಸು.ಇದೇ ಕಾರಣದಿಂದ ಇಂದು ಮಕ್ಕಳು ಮಹಿಳೆಯರು ಸಾಕಷ್ಟು ನೊಂದು ಬೆಂದು ಹೊರಬರುತ್ತಿರುವುದೆನ್ನಬಹುದು. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ  ಕೀಳರಿಮೆಯಿದ್ದರೆ ಯಾವುದೇ ಸಾಧನೆ ಮಾಡಲು ಕಷ್ಟ. ಯಾರೋ ಹೆಸರುಮಾಡಿದ್ದಾರೆ,ಹಣಮಾಡಿದ್ದಾರೆಂದರೆ ನಮಗೆ ಕಷ್ಟವೆನಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೆ ನಮ್ಮ ಕೀಳರಿಮೆ.

ಇದಕ್ಕೆ ಪರಿಹಾರ ಒಂದೇ ನಮ್ಮೊಳಗೇ ಅಡಗಿರುವ  ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಿಕೊಂಡು ನಮ್ಮ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಸಾಕಾದಷ್ಟು ದುಡಿದು ಗಳಿಸಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದ್ದರೆ ದಾನ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡರೆ ಯಾರೇನೇ ಹೇಳಲಿ ನಮ್ಮ ಆತ್ಮತೃಪ್ತಿ ನಮಗಿದ್ದರೆ  ಹೇಳೋರಿಗೇ ಕಷ್ಟ ನಷ್ಟ. 

ಈ ಹೊರಗಿನ ಶ್ರೀಮಂತ ರ ಹಿಂದೆ ನಡೆದಷ್ಟೂ ನಮ್ಮ ಒಳಗಿನ ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆ  ದೂರವಾಗುತ್ತದೆ.ನಿಜವಾದ ಕೀಳರಿಮೆ

ಇವರದ್ದಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಸ್ವಾರ್ಥ ಸುಖಕ್ಕಾಗಿ ಪರರನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ನಡೆದಷ್ಟೂ ಪರಕೀಯರಿಗೆ ಶಕ್ತಿ ಹೆಚ್ಚುವುದು.

ವಿದೇಶಿಗಳನ್ನು ಹಿಂದೆ ಪರದೇಶಿಗಳು ಎನ್ನುವ ಕೆಟ್ಟ ಭಾವನೆಯಲ್ಲಿ  ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು.ಈಗ ಕಾಲಬದಲಾಗಿದೆ ನಮ್ಮ‌ಮಕ್ಕಳು ವಿದೇಶಕ್ಕೆ ಹೋಗುವರೆಂದರೆ ಎಲ್ಲಿಲ್ಲದ ಮೇಲರಿಮೆ. ಅಂದರೆ ಭೌತಿಕದ ಸತ್ಯ ಇಂದು ಮುಂದಾಗಿ ಮೇಲೆ ಏರಿ ಅಧ್ಯಾತ್ಮ ಸತ್ಯ ಕೀಳಾಗಿ ಕಾಣುವವರಿಂದ ಆತ್ಮನಿರ್ಭರ ಭಾರತ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ ಮೊದಲು ಭಾರತೀಯರಾಗಬೇಕು. ಇದು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಿದೆ. ನಮ್ಮ ಕೀಳರಿಮೆಯಿಂದ ಮೇಲೆ ಬಂದು ನಮ್ಮ ಆತ್ಮಸಾಕ್ಷಿಗೆ ಬೆಲೆಕೊಡಲು ಹೊರಗಿನ ಸರ್ಕಾರದ ರಾಜಕೀಯ ಬೇಡ. ನಮ್ಮೊಳಗೇ ಇರುವ ರಾಜಯೋಗ ಬೇಕಿದೆ.ಯೋಗ್ಯ ಶಿಕ್ಷಣದಿಂದ ಯೋಗಿಗಳಿಂದ ಯೋಗದಿಂದ ಮಾತ್ರ ಸಾಧ್ಯ.ಯೋಗ ಎಂದರೆ ಜೀವಾತ್ಮ‌ಪರಮಾತ್ಮನೆಡೆಗೆ ಹೋಗಿ ಸೇರುವುದು.ಈಗಿನ ವಿದೇಶ ಯೋಗ ದೇಶವನ್ನು ಸಾಲದ ಕಡೆಗೆ ನಡೆಸುತ್ತಾ  ಇನ್ನಷ್ಟು  ಜ್ಞಾನಿಗಳನ್ನು ಹಿಂದುಳಿಸಿ ಆಳುತ್ತಿದೆ.ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಕೀಳರಿಮೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ನಾವೆಷ್ಟೇ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಸಂಶೋಧನೆ ನಡೆಸಿದರೂ ಅರಿವು ಹೊರಗಿನ ಸತ್ಯ ಮಾತ್ರ ತಿಳಿಸಬಹುದು.

ಒಳಗೇ ಅಡಗಿರುವ ಹಿಂದಿನ  ಎಲ್ಲಾ ಸತ್ಯವನ್ನು ಧಾರ್ಮಿಕವಾಗಿ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಬೇಕಿದೆ ಆತ್ಮಜ್ಞಾನ.

ಆತ್ಮನಿರ್ಭರ ಭಾರತ ಆತ್ಮಜ್ಞಾನದಿಂದ ಮಾತ್ರ ಸಾಧ್ಯ.

ಹೊರಗಿನಿಂದ ಬರುವ  ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಭಾರತೀಯತೆಯ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀಡುವುದರ ಮೂಲಕ ಭಾರತ ವಿಶ್ವಗುರು ಆಗಬಹುದಷ್ಟೆ.ಹೊರಗಿನಿಂದ ಬಂದವರ  ಶಿಕ್ಷಣ, ಧರ್ಮ, ಸಂಸ್ಕೃತಿ, ಭಾಷೆಗಳನ್ನು  ನಾವೇ ಕಲಿಯುತ್ತಾ ಅವರವ್ಯವಹಾರಕ್ಕೆ ಕೈ ಜೋಡಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರೆ  ಆತ್ಮದುರ್ಭಲ ಭಾರತ.ಇದರಿಂದಾಗಿ ನಾವೇ ಅವರ ಮುಂದೆ ಕೀಳಾಗಬೇಕು.

ಮೊದಲು ನಮ್ಮತನ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡು ನಂತರ ಹೊರಗಿನವರಿಗೆ ಕಲಿಸಬೇಕಿದೆ.ಇದು ನಿಜವಾದ ಮೇಲಿನ ಅರಿವು. ಹಾಗಾದರೆ ಈಗ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವುದೇನು? ಶಿಕ್ಷಣ ಯಾರದ್ದು? ಯಾರಿಗೆ? ಯಾಕೆ? ಹೇಗೆ? ಯಾರು? ನೀಡುತ್ತಿರುವುದು.ಇದಕ್ಕೆ ನಮ್ಮದೇ ಸಹಕಾರ ಇದ್ದರೆ ನಾವ್ಯಾರು? ಮೇಲಿನವರೆ ?ಕೆಳಗಿನವರೆ ?ಒಳಗಿನವರೆ? ಹೊರಗಿನವರೆ??

ಯೋಗಿ ಬಯಸಿದ್ದು ಯೋಗಿಗೆ ಭೋಗಿ ಬಯಸಿದ್ದು ಭೋಗಿಗೆ ಎಂದಂತೆ ಯೋಗಿಗಳ ದೇಶವನ್ನು ಯೋಗಿಗಳಾಗಿ ಬೆಳೆಸುವುದೇ ಮೇಲರಿಮೆ. ಇದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ದ ನಡೆದು ನಾವೇ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿ, ಧರ್ಮ, ಕರ್ಮದ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀಡಲು ಕೀಳರಿಮೆ ಹೊಂದಿದರೆ ಬೇಲೆಯೇ ಎದ್ದು ಹೊಲ‌ಮೇದ್ದಂತೆ ಎನ್ನುವಂತಾಗುವುದು ಸಹಜ.ಇದರಲ್ಲಿ ತಪ್ಪು  ನಮ್ಮ ಒಳಗಿರುವ ಕೀಳರಿಮೆಯದ್ದೆ ಎಂದರೆ ನಾವೇ ಕಾರಣವಾದಾಗ ಹೊರಗೆ ಹೋರಾಟ  ಮಾರಾಟ,ಹಾರಾಟ ಮಾಡಿದರೆ ಅರಿವು ಬೆಳೆಯುವುದೆ? ಕುಸಿಯುವುದೆ?

ಈವರೆಗೆ  ಲೇಖನಗಳಲ್ಲಿ  ಎಷ್ಟು ಮಂದಿಗೆ ಕೀಳರಿವು ಕಂಡಿದೆಯೋ 

ಮೇಲರಿವು ಕಾಣಿಸಿದೆಯೋ ಅವರವರ ಅರಿವಿಗಷ್ಟೆ ಗೊತ್ತು. ಇಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಮೇಲೂ ಇಲ್ಲ ಕೆಳಗೂ ಇಲ್ಲ.ಎಲ್ಲಾ ಇರೋದು ಮಧ್ಯದ ಭೂಮಿ ಮೇಲಷ್ಟೆ. 

ಆಕಾಶ ಪಾತಾಳದ ನಡುವಿನ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಮನುಕುಲ ಇರೋದಲ್ಲವೆ? ಭೂಮಿ ತಾಯಿಯೇ ಎಲ್ಲರ ಆಶ್ರಯದಾತಳು. ಅವಳೇ ಮೇಲೆ ಕೆಳಗೆ ತಳ್ಳುವ ನಾಯಕಿ.

ನಾವು ಕಾರಣಮಾತ್ರರಷ್ಟೆ.